Monday, December 20, 2010

ေတြးေခၚျခင္း အနုပညာ

0 comments
ဒီေန႕ ကြ်န္မ နာလန္ထစ... အေစာပုိင္းကေတာ့ စာနည္းနည္းပါးပါးဖတ္ျပီး နားနားေနေန ေနမယ္လို႕ စိတ္ကူး ထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မ ဟုိဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ဖတ္မိရင္း ယခင္တည္းက ေခါင္းထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း အရာကို ခ်ေရးခ်င္စိတ္ ေပၚလာမိတယ္။ အမွန္ေတာ့ ကြ်န္မ ျမန္မာနုိင္ငံ၏ အနွစ္သာရကုိ ေရးရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေခါင္းထဲမွာ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာတခုကို အရင္ ရွင္းခ်လိုက္ခ်င္လို႕ ဒီစာေလးကို ေရးသားျဖစ္ပါ တယ္။


အနုပညာ...

အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့ပညာ အနုပညာလို႕လဲ သတ္မွတ္ၾကတယ္။ ကြ်န္မ နားလည္ထားတာကေတာ့ အနု - အနုစိပ္၊ အေသးစိပ္ဆန္ေသာ၊ ပညာ - ပညာသားပါပါနွင့္၊ လုိ႕ နားလည္ထားျပီး အနုပညာကုိေတာ့ - တစံုတခုကို အနုစိပ္အေသးစိပ္ ပညာသားပါပါနဲ႕ ျပဳလုပ္ျခင္းလို႕ မွတ္ယူထားပါတယ္။ ပန္းခ်ီကားနဲ႕ပဲ ဥပမာေပးပါမယ္။ တခါတရံက် ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ကို ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ ထိတ္လန္႕စိတ္ျဖစ္ေစတယ္။ တခါတရံံက် ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ဟာ ေအးခ်မ္းမႈကို ျဖစ္ေစတယ္။ တခါတရံက်ေတာ့လဲ လြမ္းေမာဖြယ္ေပါ့။ အဲဒီလို ပန္းခ်ီကားကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲမွာ တကယ္ခံစားလိုက္ရတာမ်ိဳးကို အနုပညာေျမာက္လိုက္တာ လို႕ ကြ်န္မတုိ႕ ေျပာၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနုပညာဆုိတာ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တဲ့ အနု ထက္.. အနုစိပ္ အေသးစိပ္ ဆုိတဲ့ အနုလုိ႕ ကြ်န္မ သတ္မွတ္ထားမိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ အခု ကြ်န္မ ေျပာခ်င္တာဟာ ဘာျဖစ္မလဲဆုိတာ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြတို႕ သေဘာ သိေလာက္ပါျပီ။


ေတြးေခၚျခင္း အနုပညာ ------


ကြ်န္မကေတာ့ ေတြးေခၚၾကတဲ့ ေနရာမွာ အနုပညာေျမာက္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ အေတြးအေခၚ အယူအဆတုိင္းဟာ အနုပညာ ေျမာက္ပါတယ္လုိ႕ေတာ့ ကြ်န္မ မေျပာဝ့ံပါဘူး။ ဖန္တီးလိုက္သူကေတာ့ မိမိ ဖန္တီးလိုက္တဲ့ အနုပညာတရပ္ကို နွစ္သက္ေကာင္း နွစ္သက္ေပမဲ့ တကယ္ အနုပညာ ေျမာက္မေျမာက္ ကိုေတာ့ ေတြ႕ရွိရတဲ့ လူေတြက သတ္မွတ္ၾကရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မ ဖန္တီးတဲ့ အေတြးအေခၚေတြကိုေတာ့ ေဆာင္းပါးေလးေတြ အျဖစ္ စုစည္းျပီး ကြ်န္မရဲ႕ စာကို ဖတ္ရႈသူေတြဆံုးျဖတ္ဖုိ႕ ကြ်န္မ ေပးအပ္ထား ပါတယ္။ ဒါနဲ႕အတူ ကြ်န္မကိုယ္တုိင္ အနုပညာ ေျမာက္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြ ဖန္တီးခ်င္သူ ျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ အမ်ားရဲ႕ အေတြး ေတြကိုလဲ ကြ်န္မ လိုက္ၾကည့္မိတယ္။ ဒီမွာပဲ စျပီးေတာ့ကို ေတြ႕ပါျပီ.. လြတ္လပ္တဲ့ အေတြး အေခၚမ်ား............................

လြတ္လပ္တယ္ဆုိတာကို မၾကိဳက္တဲ့ သတၱဝါ ဘယ္မွာမ်ား ရွိမလဲ။ လူမွ မဟုတ္.. ေခြးေလးေတြ ေၾကာင္ေလးေတြ ငါးေလးေတြက အစ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနခ်င္ၾကတယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပ်ာ္ခ်င္ တာေပါ့။ ေတြးတတ္ စဥ္းစားတတ္တဲ့ လူေတြကေတာ့ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚစဥ္းစားခ်င္ၾကတယ္။ ဒါဟာ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္တဲ့ ပညတ္ေလာကရဲ႕ သစၥာတရားတခုပါပဲ။ ဒါကို ျငင္းလို႕ ပယ္လို႕ မရပါဘူး။ အနုပညာ ေျမာက္စြာ ေတြးေခၚနုိင္ဖုိ႕အတြက္ နံပါတ္(၁) အေျခခံအုတ္ျမစ္လို႕ ေျပာရင္လဲ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။ ဒါကို ပန္းခ်ီကား တခ်ပ္ ဆြဲဖုိ႕ရန္ အျဖဴေရာင္ ေနာက္ခံစကၠဴအျဖစ္ သတ္မွတ္ၾကတာေပါ့။


လြတ္လပ္တာ မ်ားလာတဲ့အခါ


လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈ တခုတည္းနဲ႕ေတာ့ အနုပညာေျမာက္တဲ့ အေတြးအေခၚကို ပိုင္ဆုိင္နိုင္မွာ မဟုတ္ ေသးပါဘူး။ တခါတေလက် အေျခခံအုတ္ျမစ္ကေန မတက္လာနုိင္ေတာ့တဲ့အခါ.. အဲဒီ့အေျခခံအုတ္ျမစ္ဟာ တေျဖးေျဖး ယိုယြင္းသြားျပီး.. လြတ္လပ္ကေန လစ္လပ္ ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ လြတ္လပ္ဆုိတဲ့ စကားလံုးကုိ ကြ်န္မတုိ႕ ထပ္ခါထပ္ခါရြတ္လို႕ ေမာတဲ့အထိ ရြတ္လိုက္မိတဲ့အခါမွာ လစ္လပ္ဆုိတဲ့ အသံ ေပၚလာတတ္တာကို ရြတ္ဖူးမယ္ဆုိ သိမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ လြတ္လပ္တဲ့ အေတြးအေခၚအဆင့္မွာတင္ ရပ္ထားလိုက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ လစ္လပ္တာမ်ိဳး ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။


ထိပ္တိုက္ေတြ႕ လို႕ တိုက္မိျပိ


လြတ္လပ္ပါမ်ား.. လစ္လပ္လာတဲ့အခါ ကြ်န္မတို႕ အခ်ိဳ႕ေသာအရာေတြနဲ႕ ထိပ္တုိက္ ေတြ႕မိတတ္ပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ကာ ပထမဆံုးေသာ ေမ့ေပ်ာက္ထားလို႕ မရနုိင္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ။ ငါတုိ႕က လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚ တယ္။ ဘယ္သူ႕ အေနွာင္အဖြဲ႕မွ မခံဘူး။ ကုိယ္လုပ္ခ်င္တာ ကိုယ္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့အခါ လူမ်ိဳးတုိင္းမွာ ရွိတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ထိခိုက္လာေစပါတယ္။ ျမန္မာနုိင္ငံနဲ႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးမွာက အခုမွ စတင္ၾကံဳရတုန္းပါ။ အခ်ိဳ႕ ေသာနုိင္ငံေတြမွာေတာ့ အဲလိုၾကံဳျပီးလို႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြပါ အေရာင္ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါျပီ။ လြတ္လပ္စြာ ေနထုိင္မႈ၊ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိမႈ အားလံုးရဲ႕ အစဟာ အေတြးအေခၚပါ။ အေတြးအေခၚကို လႊတ္ခ်င္သလို လႊတ္ လြတ္ခ်င္သလို လြတ္ေစမယ္ဆုိရင္ အဲဒီ့အေတြးအေခၚဟာ အရာအားလံုးကို အေရာင္ဆုိးသြားမယ္ဆုိတာ သတိခ်ပ္ရပါမယ္။ အဲလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႕ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ရင္း တိုက္မိၾကလို႕ ဘယ္ဟာက လဲျပိဳမလဲဆုိတာ ကြ်န္မတုိ႕ သိနုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။


အနုစိပ္သေဘာ


ဆုိခဲ့ျပီးတဲ့အတုိင္း လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈဟာ အုတ္ျမစ္၊ အဲဒီ့အုတ္ျမစ္ကို ခုိင္ျမဲဖုိ႕ ဘာေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ရမလဲဆုိတဲ့ အနုစိပ္ ဆက္သြားၾကရေအာင္။ ဒုတိယအဆင့္မွာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ထပ္တည္ရပါဦး မယ္။ ယဥ္ေက်းမႈဟာ လူမ်ိဳးတုိင္းရဲ႕ အခရာက်ပါတယ္။ ပထမအဆင့္ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚမႈဟာ ဘယ္လူမ်ိဳး ဘယ္ယဥ္ေက်းမႈကမဆုိ အုတ္ျမစ္အျဖစ္ သံုးနုိင္ျပီး.. ယဥ္ေက်းမႈ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေတြကေတာ့ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈရဲ႕ အေနအထားအလိုက္ ထည့္သြင္းရပါလိ့မ္မယ္။ အမွန္ေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈက ေတြးေခၚမႈ ေတြကို ခ်ဳပ္ေနွာင္ထားတာ မဟုတ္ရပါဘူး။ ဘယ္ေနရာမဆုိ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းဆုိတာ ရွိရတတ္စျမဲပါ။ လူမႈ႕ေဘာင္ကို ေက်ာ္လြန္ မသြားေစနုိင္ဖုိ႕ ဘယ္ေနရာမဆုိ ရွိထိုက္တာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈဆုိတာဟာလဲ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးကို အဲဒီ့လူမ်ိဳးျဖစ္တယ္လို႕ သတ္မွတ္ နုိင္ဖုိ႕ အတြက္ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းတခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္အရာကိုပဲ လုပ္မယ္လို႕ စဥ္းစားပါေစ...ယဥ္ေက်းမႈကို ဦးစားေပးရပါမယ္။

ဒါဟာ ကြ်န္မတုိ႕ ပန္းခ်ီခ်ယ္မယ့္ စုတ္တံေလးပါ။ေနာက္ထပ္တဆင့္က အေျခအေနကို သိနားလည္ရပါမယ္။ အေျခအေနကို တိက်စြာမသိဘဲ တသမတ္တည္းေသာ နည္းလမ္းနဲ႕ ေတြးေနမယ္ဆုိရင္လဲ အဲဒါဟာ အနုစိပ္ မဆန္လွပါဘူး။ အေျခအေနကို သိနားလည္မႈဟာ အနီေရာင္ပါ။ အေျခအေနကို သိနားလည္ျပီးတဲ့ ေနာက္မွာ ေတာ့ အခ်ိန္အခါဆုိတာက ရွိပါေသးတယ္။ အခု ဘယ္အခ်ိန္လဲ။ ဘယ္အခါလဲဆုိတာ သိနားလည္ဖုိ႕လဲ လိုအပ္ ပါတယ္။ ကြ်န္မဆုိ ပေဒသရာဇစ္နစ္ကို အင္မတန္ ၾကိဳက္နွစ္သက္ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မ စာေရးတဲ့အခါမွာ ပေဒသရာဇ္ရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈက ကင္းေဝးေအာင္ ေရးပါတယ္။ ဒီကေန႕ ဒီအခ်ိန္ဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ ဘုရင္ ဧကရာဇ္ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့တဲ့အတြက္ ကြ်န္မရဲ႕ ဖန္တီးမႈေတြကိုလဲ အခ်ိန္အခါနဲ႕ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္ေအာင္ ထားပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အျပာေရာင္ပါပဲ။ အခု ကြ်န္မတုိ႕ အေရာင္တေရာင္ က်န္ေနပါေသးတယ္။ အဲဒါဟာ အဝါေရာင္။ အဝါေရာင္ဟာ ဘာလဲ.. ဗဟုသုတေတြေပါ့။ တနည္းအားျဖင့္ ပညာလို႕လဲ ေခၚပါတယ္။ အဲဒီ့ပညာဟာ အတန္းပညာ၊ နာမည္ၾကီးတကၠသိုလ္ေတြက ယူလာတဲ့ ဘြဲ႕လက္မွတ္ထဲက ပညာ.. အဲလိုပညာေတြေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူး။ အဲဒီ့ဗဟုသုတပညာဆုိတာ သံုးသပ္ဆင္ျခင္နုိင္တဲ့ စြမ္းရည္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစြမ္းရည္ဟာ ထိပ္ဆံုးမွာ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီ့စြမ္းရည္ကို ရရွိဖုိ႕ဆုိတာ ပထမအဆင့္ ၄ ဆင့္ကို ခုိင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္လာခဲ့ဖုိ႕ အင္မတန္အေရးၾကီးပါတယ္။ ပထမ ၄ဆင့္ မခုိင္မာရင္ေတာ့ ေနာက္ဆံုး အဆင့္ကို ေရာက္နုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကဲ အခု ကြ်န္မတို႕ အနုပညာတခု ဖန္တီးဖုိ႕ လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြ လက္ထဲရေန ပါျပီ။ စကၠဴအျဖဴျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ အေတြးအေခၚ၊ စုတ္တံျဖစ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ၊ အနီေရာင္ျဖစ္တဲ့ အေျခအေနကို သိတတ္မႈ၊ အျပာေရာင္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္အခါကို နားလည္မႈ၊ နဲ႕ အဝါေရာင္ ျဖစ္တဲ့ ဆင္ျခင္သံုးသပ္နုိင္တဲ့ ပညာဗဟုသုတျပည့္စံုမႈ၊ အဲဒီ့ အရာေတြ ရွိျပီဆုိမွေတာ့ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ ကိုယ္စီကိုယ္စီ ကြ်မ္းက်င္မႈအရ အေရာင္ေတြ စပ္လို႕ ပန္းခ်ီကားေကာင္းေကာင္း တခ်ပ္ကို ဆြဲနုိင္ျပီေပါ့...။


ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ကို အနုပညာေျမာက္ဖုိ႕ အဓိက အေရာင္(၃)မ်ိဳး၊ စကၠဴျဖဴနဲ႕ စုတ္တံေတြ လိုအပ္သလို ေတြးေခၚတဲ့အခါမွာလဲ အနုပညာေျမာက္ေစဖုိ႕ အခ်က္ (၅) ခ်က္ လိုအပ္ပါတယ္။


အနုပညာေျမာက္ျပီ.....


လူတုိင္းသာ အနုပညာေျမာက္ေအာင္ ေတြးေခၚၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ။ အျဖဴေရာင္ စကၠဴတခုတည္းကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ၾကည့္လို႕ လွနုိင္မယ့္ ပံုရိပ္ ျဖစ္မလာနုိင္ပါဘူး။


ကဲ.. ကြ်န္မလဲ အနုပညာတခု ဖန္တီးလိုက္ျပီ....။ အနုပညာ ေျမာက္မေျမာက္ေတာ့ စာဖတ္သူေတြပဲ မွတ္ခ်က္ေပးၾကပါေတာ့။



စဝ္နန္းမြန္


(စာေရးျပီးျပီးခ်င္း ကြ်န္မရဲ႕ အနီးစပ္ဆံုးေသာ သူက မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။ သူ နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူတုိင္းေတာ့ နားလည္ဖုိ႕ မလြယ္ဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဖတ္လို႕နားမလည္ရင္.. အခ်ိန္ရလုိ႕ရွိရင္ေတာ့ တေၾကာင္းခ်င္းစီ ဖတ္ျပီး စဥ္းစားေစ့ခ်င္ပါတယ္။ လက္ေတြ႕ က်က်စဥ္းစားျပီး လက္ခံယူတာက ပုိျပီး သင့္ေလ်ာ္ပါလိမ့္မယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ ေျပာပါလိမ့္မယ္တဲ့.. ေစာနန္းမြန္က Liberal တေယာက္ မဟုတ္ဘဲ Conservative တေယာက္လို႕ ေဝဖန္ၾကပါမယ္တဲ့။ ဒါေတာ့ ေစာနန္း မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။ ေစာနန္းရဲ႕ အနုပညာကို ၾကည့္ရႈေပးၾကတဲ့ စာဖတ္သူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္းသာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။



Thursday, December 16, 2010

ေျပာသင့္လို႕ ေျပာရပါတယ္

0 comments
ဟုိတေလာရက္ပိုင္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ အေတာ္မ်ားမ်ား အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာနဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဝန္းရံေပးဖုိ႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ ၾကပံုေတြ ေတြ႕ရတယ္။ နုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္တေယာက္ကို အဲဒီ့လို လူငယ္ေတြ ဝန္းရံမယ္ ဆုိတာ အင္မတန္မွ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လုပ္သင့္တဲ့ အလုပ္ေတြနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေျပာဆုိၾကတယ္။ စံုလို႕ေပါ့…။ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ရင္ၾကားေစ့ေရး၊ ဒီမုိကေရစီေရး စသျဖင့္ေတြ…။ အဲဒီ့ထဲမွာ ဒီမုိကေရစီလုိလားသူမ်ားၾကားထဲမွာ ျငင္းခံုမႈသဖြယ္ ျဖစ္ေပၚလာတာက စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႕မႈကို ရပ္တန္႕ဖယ္ရွားေရး… ဒီကိစၥအတြက္ အင္မတန္မွ ျငင္းခံုလိုက္ရဟန္ပဲ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လမ္းရဲ႕ စာမ်က္နွာမွာလဲ အဲဒီ့ အလုပ္ကို ဦးဆံုး လုပ္ေဆာင္ေပးဖုိ႕ ေတာင္းဆုိတဲ့ စာတုိေလး ေရးတင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ့မွာ လမ္းေၾကာင္းနဲ႕လြဲျပီး မထိတထိ ေျပာတာေလးေတြကို ျမင္ေတြ႕လိုက္တဲ့အခါ ေခါင္းထဲမွာ အေတြး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ အမွန္ေတာ့ ခုေနအခ်ိန္ဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြကေန လူၾကီး ေတြကို မိမိတုိ႕ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ပံုစံကို ေျပာျပေတာင္းဆုိရမယ့္အခ်ိန္.. ဒါေပမဲ့ အေျခအေနက နည္းနည္းေလး ေခ်ာ္ခ်င္သလို ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ လူငယ္အခ်င္းခ်င္း အရင္ဦးဆံုး ေျပာဆုိၾက ရေအာင္ပါ။



ပထမဦးဆံုးအခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လက္ရွိမွာ အတိုက္အခံ ပါတီေခါင္းေဆာင္ေနရာမွာ ရွိေန ပါတယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆႏၵကို သူမက ဦးေဆာင္ျပီး ယူငင္ေပးရမယ္လို႕ ေျပာရင္လဲ မမွားပါဘူး။ ဘယ္သူမွ ေပးတဲ့တာဝန္မဟုတ္ဘဲ သူမရဲ႕ အသိစိတ္နဲ႕ သူမ ယူငင္ခဲ့တဲ့ တာဝန္ပါပဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူမ ပထမဆံုး သိရမွာက လူထုရဲ႕ အသံစစ္စစ္ကိုပါ။ သူမကို ေျမွာက္ပင့္တဲ့စကားေတြမဟုတ္ပါဘူး။ သူမကို ယံုၾကည္ကိုးစားၾကတာဟာ မဆုိးေပမဲ့ သူမကို အေျခအေနေတြ ေျပာမျပ မသိေစဘဲ.. အေမစု၊ အန္တီစု အဲဒီ့လို ေျမွာက္ေနတာဟာ သူမအတြက္ေရာ နုိင္ငံအတြက္ကိုပါ ေကာင္းက်ိဳးမရွိေစပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ လူတေယာက္ မဟုတ္ဘူးဆုိတာ အထူးတလည္ ေျပာစရာမလိုပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွမဟုတ္ပါဘူး။ ပုထုဇဥ္မွန္သမွ် အကုန္လံုးဟာ မျပည့္စံုေသးပါဘူး။ အေတြးအေခၚ ဆုိတာ မွားတတ္ပါတယ္။ အေျခအေနမွန္ကို အျပည့္အဝ မသိရဘဲ ေတြးတဲ့အေတြးက ပုိလို႕ မွားတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေျခအေနမွန္ကို လက္သင့္ ရာမဟုတ္တဲ့ လူေတြဆီကေန သူမကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် ၾကားသိရေအာင္ စီစဥ္ေပးသင့္ပါတယ္။ လက္ရွိ တပ္မေတာ္အစိုးရကို မုန္းတီးတဲ့ ေဒါသနဲ႕ စကားေတြကို အပိုေတြလဲ မျဖစ္ရေအာင္ ေျပာသင့္ပါတယ္။ ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ကိုယ္ေတြျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကိုလဲ ေျပာရပါမယ္။ ျမန္မာနုိင္ငံဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပိုင္မဟုတ္တဲ့အတြက္ နုိင္ငံရဲ႕ အေကာင္းအဆုိးဒဏ္ကို အတူတကြ ယူရမယ့္ ျပည္သူျပည္သားေတြမွာ ေျပာဆုိခြင့္ အျပည့္ရွိပါတယ္။ အဓိက အေရးအၾကီးဆံုးက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပုဂၢိဳလ္ေရးကိုးကြယ္မႈေတြ ေလွ်ာ့ထားဖုိ႕ပါ။ နုိင္ငံအက်ိဳးကုိ ဦးေဆာင္သြားမယ့္ လူတေယာက္ကို အမွားအသိေတြေပးျပီး အမွားေတြးေအာင္ မလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။


ဒီပို႕စ္မွာ အဓိက ဦးစားေပးေရးခ်င္တာက စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႕မႈကိစၥဆီကိုပါ။ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႕မႈ မတုိင္ခင္က အေနအထားဆီကို ျပန္ၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ၁၉၉၆ အေစာပိုင္းကာလ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံမႈ ေတြ အားေကာင္းတဲ့ကာလ၊ အဲဒီ့ကာလမွာ မပ်င္းမရိနဲ႕ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနသူေတြ အားလံုးလုိလိုဟာ လူလတ္တန္းစားေတြအျဖစ္နဲ႕ စားနုိင္ေသာက္နုိင္ေနနုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံမႈေတြရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ဟာ အစိုးရတရပ္အတြက္တင္ မဟုတ္ပါဘူး။ အနိမ့္ဆံုးေသာအားျဖင့္ ျပည္သူေတြ အလုပ္အကုိင္ ရပါတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြ အျပိဳင္အဆုိင္ရွိေနတဲ့အတြက္ လူအင္အားလိုအပ္ခ်က္ေတြ မ်ားပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာေတြ အလုပ္လက္မဲ့အျဖစ္ကေန ေဝးရပါမယ္။ ကိုယ္တုိင္က ပ်င္းၾကလို႕ မလုပ္ကိုင္ မစားေသာက္ခ်င္ၾကတာေတြသာ အလြန္ဆင္းရဲတယ္ဆုိတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္ရွိေစခဲ့တာပါ။ အဲဒီ့ အစားထဲ မိမိကိုယ္တုိင္ ပါေနသည္ျဖစ္ေစ..၊ မိမိအသိုင္းအဝုိင္းက ပါေနသည္ျဖစ္ေစ.. ပ်င္းရိလုိ႕ဆင္းရဲတယ္ဆုိတာကို လက္ခံၾကမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ လက္ေတြ႕အမွန္တရားပါ။


အစိုးရက ျပည္သူကုိ ဒုကၡေရာက္ေအာင္လုပ္ေနရင္ေတာင္ ျပည္သူ႕ဘက္ေတာ္သားမ်ားက ကယ္တင္ရမယ့္ ဝတၱရားရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အစိုးရကို ဒုကၡေရာက္ေစခ်င္လို႕ ျပည္သူကို ညွင္းဆဲေနသလိုမ်ား ျဖစ္ေနသလား။ အခု အစုိးရ ဒုကၡေရာက္မသြားပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႕နဲ႕ ဆက္ဆံေရးေျပလည္တဲ့ နုိင္ငံေတြ၊ ကုမၼဏီေတြ ရွိေနလို႕ပါ။ ဒီမွာ ျပည္သူေတြ ဒုကၡၾကီးၾကီးေရာက္ပါျပီ။ အစိုးရနဲ႕ ေျပလည္ေနတဲ့ ကုမၼဏီေတြ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရင္လို မမ်ားေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြမွာ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးမႈေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အစိုးရနဲ႕ အဆင္ေျပတဲ့ ကုမၼဏီေတြကလဲ အစိုးရကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ယူျပီး လုပ္အားေတြကို မတန္ေစ်းေပးျပီး ယူနုိင္ျပီ။ အကယ္၍သာ အစိုးရနဲ႕ ေျပလည္သူ ကုမၼဏီေတြသာ မဟုတ္ဘဲ ဘယ္နုိင္ငံက ဘယ္ကုမၼဏီမဆုိ ဝင္ေရာက္ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံၾကမယ္ဆုိရင္ ပထမဆံုးအဆင့္က အလုပ္အကိုင္ ရွားပါး မႈကို ေျဖရွင္းေပးသြားပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ အစိုးရနဲ႕ ညွိႏႈိင္းထားတဲ့ အစိုးရနဲ႕ အစစအရာရာ မ်က္နွာေထာက္ထားေနမယ့္ ကုမၼဏီခ်ည္း မဟုတ္ေတာ့တာေၾကာင့္ ျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို မ်ားစြာ အေထာက္အကူ ျပဳပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္တခု အထင္ရွားဆံုးကေတာ့ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႕လိုက္တဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲမွာ ျမန္မာနိုင္ငံသူ အမ်ိဳးသမီးေတြ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ခက္ခဲလာလို႕ ျပည့္တန္ဆာေတြ ျဖစ္ကုန္ရတာပါပဲ။ လုပ္ကိုင္မစားခ်င္လို႕ အဲဒီ့အလုပ္ကို လုပ္ေနၾကတယ္လို႕ လြယ္လြယ္ေျပာမရသလို အစိုးရ အသံုးမက်လို႕ ဆုိျပီး လက္ညွိုးမထိုးလိုက္ပါနဲ႕ဦး။ လက္ညွိဳးထုိးလိုက္ရင္ ကိုယ့္ဘက္ကို လက္ေလးေခ်ာင္း ျပန္ညႊန္ေနပါျပီ။ ဒီအေရးကို ေတြးမိတုိင္း စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႕သူေတြနဲ႕ ပိတ္ဆုိ႕မႈ အားေပးသူေတြကို အင္မတန္မွ ေအာ့ႏွလံုး နာလွပါတယ္။ ရြံလွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပိတ္ဆုိ႕မႈကို အားေပးသူေတြထဲမွာ ကိုယ္ေလးစားမိတဲ့ လူေတြပါ ပါရွိေနေလေတာ့ ျငိမ္ျပီးေတာ့ မေနနုိင္တာ အမွန္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာမိပါျပီ။ တဆက္တည္းမွာပဲ ကုိယ့္အတြက္ပဲ ကိုယ္ၾကည့္တဲ့ အာဏာရွင္ အစိုးရျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ နွစ္၂၀ေက်ာ္အထိ ဘာမွ မထူးျခားလာတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြခ်ည္း ဆုပ္ကုိင္မေနေတာ့ဘဲ အျခား အမ်ိဳးသားဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ေရးေတြလဲ လုပ္ေဆာင္ၾကပါစို႕ လို႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ အာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္ရင္း အာဏာရွင္ဆန္သြားတဲ့ အတိုက္အခံေတြ ကမၻာမွာ အထင္ကရေတြ ရွိေနတယ္။ အဲဒီ့လို မျဖစ္ရေအာင္ “မွန္လွပါ” ဆုိတဲ့စကားခ်ည္းပဲ ေျပာမေနၾကပါနဲ႕ေတာ့…။



တိုက္ေနာ္ထြဋ္


(ျမန္မာနုိင္ငံတဝွမ္းကုိ လုိအပ္ေသာအခ်ိန္ လိုအပ္ေသာအခါမ်ားတြင္ အေျခခံလူတန္းစားမ်ားၾကားတြင္ ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် ေလ့လာျပီး သိမ္းဆည္းထားေသာ မွတ္တမ္းမ်ားကို အေျခခံ၍ ေရးသားပါသည္။)

Thursday, December 9, 2010

အိမ္

1 comments
ကြ်န္မ ေနေနတဲ့ အိမ္ေလးတအိမ္ရွိတယ္။ အဲဒီ့အိမ္ေလးဟာ အိမ္ေလးဆုိေပမဲ့ လူေတြ အမ်ားၾကီး ေနနို္င္ေလာက္ေအာင္ က်ယ္ဝန္းပါတယ္။ အဲဒီ့အိမ္ေလးမွာ ကြ်န္မနဲ႕ အတူ ကြ်န္မရဲ႕ ေမာင္ႏွမေတြ ရွိတယ္။ သူတုိ႕ကို ကြ်န္မသိပ္ခ်စ္တာေပါ့။ သူတုိ႕ကလဲ ကြ်န္မကို ခ်စ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေမာင္ႏွမေတြဆုိေတာ့ တခါတေလေတာ့ ရန္ျဖစ္မိတာေပါ့။ ရန္ျဖစ္ၾကေပမဲ့လဲ ကြ်န္မ သူတုိ႕ကို ခ်စ္ပါတယ္။ သူတုိ႕က ကြ်န္မရဲ႕ ေသြးရင္းသားရင္း ေမာင္ႏွမေတြ။ ဒါေပမဲ့ေလ.. ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ မိဘေတြကေတာ့ မတည့္ၾကဘူးရွင့္။ မိဘေတြ ခဏခဏ ရန္ျဖစ္တယ္။ ကြ်န္မတို႕ ေမာင္နွမ ေတြက ကြ်န္မတို႕မိဘေတြကို ေျပလည္ေစခ်င္ေပမဲ့ အေဖကလဲ သူ႕အေတြးသူ အေလ်ာ့မေပး၊ အေမကလဲ သူ႕အေတြးနဲ႕သူ အေလ်ာ့ မေပးၾကဘူး။ ၾကာလာေတာ့ ေမာင္ႏွမခ်င္းပါ ငါက အေဖဘက္၊ ငါက အေမဘက္ကဆုိျပီးျဖစ္လာၾကတယ္။ သားသမီးအခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေဖနဲ႕ အေမရန္ျဖစ္တာ.. ဘယ္ဘက္ကမွ မပါဘဲ ညွိႏိႈင္းေပးဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနၾကတာေပါ့။



ကြ်န္မက သမီးေလ။ အၾကီးဆံုး သမီးတေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အမၾကီးအမိရာလို သတ္မွတ္ျပီး အမ တေယာက္ ပီသဖုိ႕ ၾကိဳးစားတယ္။ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ အိမ္မွာေလ.. အေဖနဲ႕ အေမကလဲ မတည့္၊ ေမာင္ႏွမေတြကလဲ အေဖ့ဘက္ အေမ့ဘက္နဲ႕ စိတ္ဝမ္းကြဲ ေနၾကေတာ့ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ အိမ္ကို ကြ်န္မတုိ႕ ဂရုစိုက္ဖုိ႕ အခ်ိန္မရွိၾကဘူး။ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကလဲ ကြ်န္မတို႕ အိမ္တြင္းေရးျပႆနာကို သိၾကတယ္။ ကြ်န္မတို႕အိမ္ကေလ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ အင္မတန္ ခ်မ္းသာလာၾကတာ။ ဒီေတာ့ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကေလ ကြ်န္မတို႕အိမ္ေလး ထဲက ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ ထားရွိေပးခဲ့တဲ့ အေမြပစၥည္းေတြကို လုိခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႕ အေဖ့ကုိ ေျမွာက္ေပးျပီး ယူလိုက္၊ အေမ့ကို ေျမွာက္ေပးျပီး ယူလိုက္နဲ႕...။ ေမာင္ႏွမေတြကလဲ အေဖ့ဘက္က မုိ႕လို႕ဆုိျပီး မေျပာၾက၊ အေမ့ဘက္ကမုိ႕လို႕ ဆုိျပီး မတားၾကနဲ႕.... ကြ်န္မ တို႕မိသားစုရဲ႕ အျဖစ္ကို ျမင္ေနရတာ ကြ်န္မရင္နာတယ္။



ေနာက္ပိုဆုိးတာရွိေသးတယ္။ တအိမ္လံုးကုိ အပုိင္သိမ္းနုိင္ဖုိ႕ အေဖ့ကို သတ္ျပီး အေမ့ကို ၾကံစည္ေနတဲ့ ေယာက်္ားတေယာက္ကို အေဖ့ကို အျမင္မၾကည္လင္တဲ့ ေမာင္ေတြ၊ အစ္ကိုေတြ၊ ညီမေတြ၊ အစ္မေတြက လက္ခံေနတယ္။ ကြ်န္မက အေဖမွန္တယ္လို႕လဲ မေျပာဘူး။ အေမမွားတယ္လို႕လဲ မေျပာဘူး။ ကြ်န္မအျမဲၾကိဳးစားေနတာ အေဖနဲ႕အေမ ျပန္လည္ အဆင္ေျပဖုိ႕ပဲ။ အေမကေတာ့ ေျပာတယ္။ သားသမီးေတြနဲ႕ မိဘေတြ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာဆုိရမယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ အေမ အဲဒီ့အတြက္ ဘယ္တုန္းကမွ အခ်ိန္မေပးဘူး။ အေဖကလဲ ငါအိမ္ေထာင္ဦးစီး၊ ငါအိမ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေနသူဆုိျပီး အျမဲတမ္း တင္းခံေနတယ္။



အဆုိးဆံုးကေတာ့ေလ.. ကြ်န္မတုိ႕ အိမ္က ယုိယြင္းေနျပီ၊မုိးရြာရင္ မုိးယုိတယ္။ ေဘးနံရံေတြလဲ မခိုင္မာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒီအခါမွာ အိမ္ကေလးကို ပစ္သြားတဲ့ ေမာင္နွမအခ်ိဳ႕ရွိတယ္။ သူတုိ႕ေတြက အိမ္က မိဘေတြ မေကာင္းလို႕တဲ့။ အင္းေပါ့ေလ.. အိမ္မွာ မုိးကလဲ ယို၊ နံရံကလဲ ဆုတ္ေနျပီကိုး။ ဒါေပမဲ့ရွင္.. ကြ်န္မတို႕ ေမာင္နွမေတြ စည္းရံုးၾကပါတယ္။ အေဖမေကာင္းတာေတြ ရွိတာကို သိလ်က္နဲ႕ အိမ္ကေလးမွာ ေနျပီး အိမ္ေလးရဲ႕ ပ်က္စီးေနတဲ့ နံရံေတြကေန အနီးအနားက ေတေလၾကမ္းပိုးေတြ အိမ္ထဲ ဝင္မလာနုိင္ေအာင္ ကာကြယ္ရင္း... နံရံေတြကို ျပဳျပင္ဖာေထးေနတယ္။ ကြ်န္မက သမီးတေယာက္ပါပဲ။ ေမာင္နွမေတြ မ်ားတဲ့ မိသားတစုမွာ ကိစၥ ရပ္တခုကုိ ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုး ေျဖရွင္းရမယ္မဟုတ္လား။ မုိးယုိေနတာကို ဖာမယ့္သူက သိပ္မရွိဘူးရယ္။ ဒီေတာ့ကာမွာ အဲဒီ့ အေပါက္ေတြကို လိုက္ဖာရမယ္။ အမုိးဆုိေတာ့လဲ အေပၚတက္ ဖာရမွာေပါ့။ ကြ်န္မဟာ သားတေယာက္မဟုတ္ေပမဲ့ အားတခုျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေပါက္ေနတဲ့ အမုိးေတြကို ကြ်န္မ ခံုခု တက္ျပီး ဖာဖုိ႕ၾကိဳးစားတာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ရွင္.. ကြ်န္မက မိန္းကေလး.. ဘာေၾကာင့္ မိန္းကေလးအလုပ္ မိန္းကေလးမလုပ္လဲ။ ထမင္းခ်က္၊ အဝတ္ေလွ်ာ္ေပ့ါတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ မိန္းကေလး အလုပ္က ဘာေတြ ဆုိတာ သိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ေလ... လိုအပ္ခ်က္ ရွိလာတဲ့အခါ လိုအပ္တဲ့ေနရာကေန အိမ္ကေလးကို ေစာင့္ေရွာက္ရမွာ သားသမီးေတြရဲ႕ တာဝန္ပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မ အခု.. အမုိးေတြကို တက္ျပီး ဖာေထးေနပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕ အေမနဲ႕အေဖကို ရန္ထပ္မျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး.. ၾကာလာရင္ အိမ္ကေလးထဲက ဘုိးဘြားပုိင္ေတြကို အနီးအနားက လူေတြ အေဖ့ကို ေျမွာက္ အေမ့ကုိေျမွာက္ၾကရင္း ယူငင္သြားတာနဲ႕ ကုန္လိမ့္မယ္။ ေမာင္ႏွမေတြလဲ ရန္မျဖစ္ၾကဖုိ႕ ကြ်န္မ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ အျခားေယာက်္ားကိုလဲ အေဖ မေတာ္ပါရေစနဲ႕။ အေဖကို အျမင္မၾကည္လဲ အေဖဟာ အေဖပါပဲ။ အေဖနဲ႕ သားသမီး ခြဲျခားလုိ႕ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ မရနုိင္ပါဘူး။ အိမ္ကေလးကုိ ျပန္ၾကည့္ဖုိ႕ အေဖ့ရဲ႕ ေဝဝါးေနတဲ့ စိတ္ေတြကို ျပင္ေပးရဦးမယ္။ အေမ့ရဲ႕ မၾကည္လင္တဲ့ အျမင္ေတြကို အလင္းေပးရဦးမယ္....။



အိမ္ကေလး ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္စီးေစခ်င္ပါဘူး အေဖနဲ႕ အေမရယ္....။



ေစာနန္းမြန္

Wednesday, December 1, 2010

အမ်ိဳးသားေန႕ လက္ေဆာင္

0 comments

ဒီေန႕ဟာဆုိရင္ တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္ ၁၀ ရက္ေန႕ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း ၉၀၊ ကုိလုိနီနယ္ခ်ဲ႕တို႕ရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ ရန္ကုန ္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြဟာ တကၠသိုလ္ အက္ဥပေဒ ကို လက္မခံနုိင္လို႕ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႕က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈ အျဖစ္ သပိတ္ေမွာက္ခဲ့ၾကတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ နယ္ခ်ဲ႕ေတြ သတ္မွတ္တဲ့ ကြ်န္ပညာေရးစံနစ္ကို လက္မခံ တဲ့ သခင္စိတ္အျပည့္ရွိနဲ႕ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ နယ္ခ်ဲ႕ ဆန္႕က်င္ေရး သပိတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ့ေန႕ဟာ ျမန္မာ့ သမုိင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႕ရဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကို ျပသခဲ့တဲ့ မွတ္တုိင္ တခုအျဖစ္ ရွိေနပါတယ္။ ဒါကို ေနာင္မွာ အမ်ိဳးသားေန႕ လုိ႕ ေခၚေဝၚသမုတ္ၾကပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ ၉၀၊အမ်ိဳးသားေန႕မွာ ေၾကြးေၾကာ္သံတခု ရွိခဲ့တယ္။ အဲဒါကေတာ့….

ဗမာျပည္သည္ ... ဒို့ျပည္
ဗမာ စာသည္ ... ဒို့စာ
ဗမာ စကားသည္ ... ဒို့စကား
ဒို့ျပည္ကို ... ခ်စ္ပါ
ဒို့စာကို ... ခ်ိီးျမွင့္ပါ
ဒို့စကားကို ... ေလးစားပါ။

ဒီေၾကြးေၾကာ္သံဟာ ၁၉၂၀ ခုနွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႕၊ ျမန္မာလုိဆုိလွ်င္ ၁၂၈၂၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္ ၁၀ရက္ေန႕မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားၾကိးေတြရဲ႕ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္အင္အားနဲ႕အတူ ေပၚေပါက္ခဲ့တာ ပါ။ အဲဒီ့အခ်ိန္က သပိတ္ေမွာက္တယ္ ဆႏၵျပတယ္ဆုိတာ အသံုးမတြင္က်ယ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဘြိဳင္းေကာက္ (Boycott) ဆုိတဲ့ အဂၤလိပ္အသံုးအႏႈန္းကို ယူငင္သံုးစြဲခဲ့ၾကရပါတယ္။ ျမန္မာဘုရင္ေတြလက္ထက္ေတာ္မွာ သပိတ္ေမွာက္၊ ဆႏၵျပတဲ့ အေလ့အထ မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ အသံုးအႏႈန္းမရွိခဲ့တဲ့အေလ်ာက္ အဂၤလိပ္စာလံုးကို အသံုးျပဳခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ သပိတ္ေမွာက္တယ္၊ ဆႏၵျပတယ္ဆုိတဲ့ စကားလံုးကုိ သတ္မွတ္ခဲ့ၾက ရပါတယ္။
ဒီေန႕ဒီအခ်ိန္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ ၉၀နဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ဒီေန႕ဟာ အင္မတန္မွ တုိးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးေနတဲ့ ေခတ္၊ ဒီကာလမွာ ကြ်န္နဲ႕သခင္ကို မခြဲျခားေတာ့ဘူး။ အားလံုးဟာ အတူတူပဲ။ ဒီလိုသတ္မွတ္ျပီး ေနေနၾကတဲ့ ေခတ္ပညာတတ္သူေတြ တပံုတပင္ၾကီးပါ။ ဒီအေတြးဟာ မွန္ကန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေန႕ေလးမွာေတာ့ အမ်ိဳးသားေန႕ကုိ ျဖစ္တည္ခဲ့သူေတြရဲ႕ အေတြးေလးေတြ ကြ်န္မတို႕ျပန္ျပီး ခံစားၾကည့္ရေအာင္ပါ။
အဲဒီ့အခ်ိန္အဲဒီ့ကာလက ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ တကၠသိုလ္ၾကီးျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ လာျပီး သင္ၾကားေပးတာ က ျဗိတိသွ်တို႕ရဲ႕ ပညာေရး။ ျဗိတိသွ်အစရွိတဲ့ အေနာက္နုိင္ငံရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြနဲ႕ သူတုိ႕ျပဌာန္းထားတဲ့ ပညာေရး။ အဲဒီ့ပညာေရးကုိ လက္မခံလို႕ ကြ်န္မတုိ႕နုိင္ငံရဲ႕ ပထမဆံုးေသာ ေက်ာင္းသားသပိတ္ ေပၚေပါက္ လာခဲ့တာပါ။ အဲဒီံတုန္းက ျပဌာန္းခဲ့တဲ့ သင္ရိုးကုိေတာ့ မျမင္ဖူး မဖတ္ဖူးရပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၂၂ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ ဒီဂ်ီအီးေဟာရဲ႕ အဆုိအရ ကုိလုိနီနယ္ခ်ဲ႕စနစ္ဟာ မယဥ္ေက်း ေသးတဲ့ လက္ေအာက္ခံ ကို အစြမ္းကုန္ ညႇာတာ ေထာက္ထား ေစတနာ ထားၿပီး ကိုယ္တိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ ႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ ေပးတဲ့ ၀ါဒ လို႕ ေျပာခဲ့တဲ့အတြက္ သူတို႕ေပးတဲ့ပညာေရးဟာ နယ္ခ်ဲ႕စံနစ္ကို အေထာက္အပံ့ေပးမယ့္ ပညာေရးဆုိတာ ေပၚလြင္ထင္ရွားေနပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၁၉၂၆ ခုနွစ္မွာ မစၥတာ ဂ်ီအီးဟာေဗး ျပန္ေရးခဲ့တဲ့ ျမန္မာရာဇဝင္က်မ္းမွာဆုိရင္ ျမန္မာအမ်ိဳး ရဲ ႔ ညံ့ဖ်င္းပံု၊ အသံုးမက်ပံု ေတြကို ထင္ရွား ႏိုင္သမွ် ထင္ရွား ေအာင္သတိေပး သလိုလို၊ ကဲ့ရဲ ႔ သလိုလို နဲ႔ ျမန္မာ့ အမ်ိဳး သိကၡာ ကုိ မွတ္ေက်ာက္ တင္ထားေလရဲ႕။ အဲဒီ့ျမန္မာရာဇဝင္က်မ္းကို မေရးခင္တည္းက သူတုိ႕ေပးတဲ့ ပညာေရးစံနစ္ကို လက္မခံခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားၾကီး ေတြရဲ႕ သေဘာထားေတြကို သတိျပဳမိေလာက္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဒီမွာ ေက်ာင္းသား ၾကိးေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ဟာ တခုတည္းပဲ ရွိပါမယ္။ အမ်ိဳးကုိထိရင္ မခ်ိေအာင္နာတယ္ ဆုိတာေပါ့။

ဒါေပမဲ့.. စိတ္မေကာင္းစြာပဲ တခုေတာ့ ဝန္ခံပါဦးမယ္။ အဲဒီ့ေက်ာင္းသားၾကီးေတြ ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးေတြကို ကြ်န္မတုိ႕ သင္ယူခ်င္စိတ္ျပင္းစြာနဲ႕ ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ဒါဟာ အမ်ိဳးသားေန႕ နဲ႕ ဆန္႕က်င္သြားခ်င္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူး။ ဒီကေန႕ေတာ့ ဝန္ခံစာေလး တေစာင္ေရးခ်င္တယ္။

အဘိုးတုိ႕ေရ..

သမီးတုိ႕ေလ...အေနာက္တုိင္းပညာကို ဆည္းပူးသင္ယူခဲ့ေပမဲ့ သမီးတို႕မွာ ကိုယ္ပိုင္အသိဉာဏ္နဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုယ္ပိုင္စာစကားေတြကို ထိန္းသိမ္းရမယ္ဆုိတဲ့ အသိရွိပါတယ္။ သမီးတုိ႕ သင္ၾကားတဲ့ အေနာက္တုိင္းပညာ ဟာ အေနာက္တုိင္းကို အထင္ၾကီးတဲ့စိတ္မ်ိဳးနဲ႕ မဟုတ္ဘဲ သမီးတို႕နုိင္ငံအတြက္ လိုအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႕ပါ။ ဒါေပမဲ့ သမီးတုိ႕ ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေန႕ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို သမီးတို႕ မေမ့ဘူး။ သမီးတုိ႕လိုခ်င္ခဲ့တာ ပညာရပ္ေတြပါ။ အေနာက္တုိင္းယဥ္ေက်းမႈကုိလဲ သယ္ယူမလာဘူး။ အေနာက္တုိင္း အေတြးအေခၚေတြကိုလဲ အလံုးစံု လက္မခံဘူး။ အေနာက္တုိင္းေသြးနဲ႕လဲ ေနွာမလာခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈကို ပ်က္သုဥ္းေစမယ့္ အေတြးမ်ိဳးကိုလဲ သမီးတို႕ မေတြးဘူး။ ကုိယ့္အမ်ိဳးကုိ ပ်က္ဆီးေစမယ့္ အၾကံမ်ိဳးလဲ သမီးတို႕ မၾကံဘူး။ သမီးတို႕ သိပါတယ္။ အဘိုးတုိ႕လိုခ်င္တာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုထိန္းသိမ္းမယ့္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကို မပစ္ပယ္မယ့္ ပညာတတ္ေတြဆုိတာ…… သမီးတို႕ကိုယ္ သမီးတို႕ ယံုတယ္။ သမီးတို႕မွာ ကြ်န္စိတ္မရွိဘူးလို႕ ရဲရဲဝင့္ဝင့္နဲ႕ေျပာရဲတယ္။ ဒီေန႕အထိ ပညာရပ္ကိုပဲသင္ခဲ့တဲ့ သမီးတို႕ အေနာက္တုိင္း အေတြးေတြနဲ႕ မစဥ္းစားဘူး။ အျပည့္အဝ လက္မခံခဲ့ပါဘူး။

ဒီဝန္ခံစာေလးဟာ ရင္ထဲက လာတဲ့ ဝန္ခံစာေလးတေစာင္ပါ။ သူတုိ႕ေတြ မဖတ္ရႈနုိင္ေတာ့ဘူးဆုိေပမဲ့ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေလးကုိေတာ့ ဝန္ခံခ်င္ေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရးလိုက္ရတာပါ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ကြ်န္မတို႕မ်ားေသာအားျဖင့္ သတိမျပဳဘဲ မလုပ္သင့္တာ လုပ္ေနတဲ့ကိစၥေလးတခုရွိပါေသးတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့………………………

ကြ်န္မတို႕ ျမန္မာစာေရးရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာစကားေျပာရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္… အဂၤလိပ္စာလံုးေလးေတြ ထည့္သြင္းေရး၊ ထည့္သြင္းေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အျခားလူေတြတင္မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မတုိ႕ကုိယ္တုိင္လဲ ေရးၾက၊ ေျပာၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မ အထူးသတိျပဳမိေနတာ ၾကာျပီ။ ကြ်န္မတို႕ျမန္မာမွာ ကိုယ္ပုိင္ၾကြယ္ဝတဲ့ စကားလံုးေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕ဘာလို႕ ျမန္မာစာလံုးေတြကို မသံုးၾကဘဲ အဂၤလိပ္စာလံုးေတြကို အစားထုိးသံုးေနၾကတာလဲ။ ဒီလိုနဲ႕ေနလာၾကရင္းနဲ႕ ျမန္မာစာလံုးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္လို႕ မထင္မိလုိ႕ လား။ ဘာပဲေျပာေျပာ ျမန္မာစာလံုးေတြ ရွိပါလ်က္နဲ႕ ျမန္မာစာလံုးအစား အဂၤလိပ္စာလံုးေတြကို ယူသံုးၾကတာ လဲ။ ျမန္မာစာမွာ အဂၤလိပ္စာလံုးကေန ျမန္မာမႈျပဳေမြးစားထားတာေတြ ရွိပါတယ္။ မူရင္းအဂၤလိပ္စာလံုး ကုိေတာင္ ျမန္မာအကၡရာေတြနဲ႕ ျမန္မာမႈျပဳေပးခဲ့တဲ့ ဆရာၾကီးေတြကို ေလးစားသမႈေလးနဲ႕ ကြ်န္မတို႕ ဆင္ျခင္ ၾကရေအာင္ပါ။ အနိမ့္ဆံုးအားျဖင့္ ေန႕ေလးေတြကိုေတာင္ တနလၤာ၊ အဂၤါ၊ ဗုဒၶဟူးဆုိျပီး ေခၚနုိင္ပါလ်က္နဲ႕ လာမယ့္ Monday စတဲ့ စာလံုးေလးေတြ ၾကားပါမ်ားလာတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ နာမိတယ္။ တနုိင္ငံလံုးအတုိင္း အတာနဲ႕ သံုးႏႈန္းေနတဲ့ ျမန္မာစကားကုိ ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္စကားျဖစ္ေအာင္ ကြ်န္မတုိ႕ ဖ်က္ဆီးေနမိတာပါ ကလား။ ၾကာလာရင္ေလ.. အဲဒီ့ျမန္မာစာလံုးေတြေနရာမွာ အဂၤလိပ္အကၡရာ၊ အဂၤလိပ္အသံထြက္နဲ႕ အဂၤလိပ္ စာေတြသာ ျဖစ္ရခ်ည္ရဲ႕။ (အဂၤလိပ္စကားေျပာျခင္းနွင့္ ျမန္မာစာမ်ားအၾကား အဂၤလိပ္စကားလံုးမ်ား လြန္စြာ ထည့္သြင္းေျပာျခင္းသည္ မသက္ဆုိင္ပါ။) ဘာပဲေျပာေျပာ… ကုိယ့္စာစကား ကုိယ္ေလးစားဖုိ႕ သင့္တာေပါ့ လုိ႕ နွစ္ ၉၀ ေျမာက္ အမ်ိဳးသားေန႕မွာ လက္ေဆာင္ေလးပါးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။


ေစာနန္းမြန္

(စာၾကြင္း - ကြ်န္မက ျမန္မာနုိင္ငံဆုိတဲ့နုိင္ငံထဲမွာ ေမြးဖြားလာတဲ့ ျမန္မာနုိင္ငံသူတေယာက္၊ ဘယ္တုိင္းရင္းသားပဲျဖစ္ေနေစကာမူ.. တနုိင္ငံလံုး အတုိင္းအတာနဲ႕ သံုးႏႈန္းေနတဲ့ ျမန္မာစကားကုိလဲ ေလးစားတန္ဖုိးထား ျမတ္နုိးပါတယ္။ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုး ရံုးသံုးနုိင္ငံသံုးစကားျဖစ္တဲ့ ျမန္မာစာကုိ မပ်က္စီး ေစခ်င္တာ ကြ်န္မရဲ႕ ဆႏၵအမွန္ပါ။ )

Tuesday, November 30, 2010

တိရိစာၦန္

0 comments
တိရိစာၦန္ဆုိတာ
အစာကို လုစား
စားရလဲ မတင္းတိမ္
အဲဒါဆုိ တိရိစာၦန္။
တိရိစာၦန္ဆုိတာ
ကုိယ့္အစာနား ကပ္ရံုမွ်
ရန္ျပဳကာ တိုက္ခိုက္တယ္
အဲဒါဆုိ တိရိစာၦန္။
တိရိစာၦန္ဆုိတာ
ရန္သူမိတ္ေဆြ မခြဲတတ္
အသိဉာဏ္ မဲ့ၾကတယ္
အဲဒါဆုိ တိရိစာၦန္။
တိရိစာၦန္ဆုိတာ
မ်ိဳးမတူရင္ ရန္သူ
စုဖြဲ႕လုိ႕ ရန္ျဖစ္ၾက
အဲဒါဆုိ တိရိစာၦန္။
အရာတခုအတြက္
ယွဥ္ျပိဳင္လို႕ တုိက္ခိုက္ၾက
ဒါဆုိရင္ တိရိစာၦန္။
ကဲ… လူစင္စစ္က တိရိစာၦန္မျဖစ္ေရး
ဆင္ျခင္ၾကရေအာင္။


ေစာနန္းမြန္

Monday, November 29, 2010

ေမ့လို႕ေတာ့ မျဖစ္ဘူး

1 comments


ဘာလိုလုိနဲ႕ ၁၂၅ နွစ္ေတာင္ ျပည့္ျပီ။

ျဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕ေတြ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ အရွင္နွစ္ပါးကို ငွက္ကေလးေတြလို ေခၚေဆာင္သြားခဲ့တာ...
ျမန္မာနုိင္ငံကုိ နယ္ခ်ဲ႕သိမ္းပိုက္ခဲ့တာ....Justify Full
ျဗိတိသွ် အင္ပါယာထဲကို သြတ္သြင္းဖုိ႕ တရားဝင္ မေၾကျငာေသးေသာ္လဲ တနုိင္ငံလံုးကို သိမ္းပိုက္ခဲ့တာ....
ျဗိတိသွ်ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးေတြကို ျမန္မာေတြ အင္မတန္မုန္းတီးဖုိ႕ ျဖစ္လာတဲ့ေန႕...
ျမန္မာလုိ သတ္မွတ္ထားတာက တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္ ၈ ရက္ေန႕...
ခရစ္သကၠရာဇ္နဲ႕ ဆုိရင္ေတာ့ ၁၈၈၅ခုနွစ္ နုိဝင္ဘာလ ၂၉ ရက္ေန႕.............
ဒီနွစ္မွာေတာ့ ျမန္မာလုိေရာ ခရစ္သကၠရာဇ္နဲ႕ပါ နွစ္ခုလံုး တိုက္ဆုိင္တဲ့ေန႕......
ထီးနန္းနဲ႕ ေနခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာေတြ... နယ္ခ်ဲ႕ရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ.... နွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ.....................။


တခ်ိန္က ျမန္မာေတြမွာ အားကုိုးရာ အရွင္နွစ္ပါး ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါကို နယ္ခ်ဲ႕ျဗိတိသွ်ေတြက အေၾကာင္းျပခ်က္တခု ေပးျပီး အရွင္နွစ္ပါးကို ဖမ္းဆီးလို႕ နုိင္ငံကို သိမ္းပိုက္ခဲ့တယ္။ သူတို႕ေပးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္က သီေပါဘုရင္ဟာ မင္းဆုိးတပါးမုိ႕လို႕ တဲ့။ ေၾသာ္... ဘုရင္ဆုိးတယ္ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပ ခ်က္နဲ႕ နုိင္ငံကို သိမ္းပိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ ျပည္သူလူထုရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို ျမင္လ်က္နဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ လွလွၾကီး ေပးျပီး နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြ်န္ျပဳခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ့ မင္းဆုိးဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ သဘာဝအရ ၾကြယ္ဝမႈေတြကို တပ္မက္တဲ့စိတ္ ဖံုးကြယ္ထားခဲ့တာေပါ့။

အဲဒီ့အခ်ိန္က ျမန္မာနုိင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈအေနအထားကို မဖတ္ရႈဖူးလို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဖတ္လ်က္ႏွင့္ ယခုေခတ္နဲ႕ ကြာျခားမႈေတြ ရွိေနတာေၾကာင့္ လက္မခံနုိင္တဲ့ အေနအထားမ်ိဳးနဲ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီပုိ႕စ္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး အျမင္ကြဲျပား မႈမ်ား ရွိေနနိုင္ပါတယ္။ မဖတ္ရႈဖူးလုိ႕ မသိေသးသူေတြအတြက္ေတာ့ တင္ျပေရးသားေပးပါမယ္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြျဖစ္တဲ့ ျဗဟၼာလူမ်ိဳးမ်ားဟာ ပေဒသရာဇ္စနစ္ေအာက္မွာ အနည္းဆံုးအားျဖင့္ နွစ္ေပါင္း ၁၇၀၀ ေက်ာ္ ေနထုိင္ခဲ့တဲ့ လူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာဆုိတာ အေနာ္ရထာလက္ထပ္မွ စတင္ ခဲ့တာ မဟုတ္ေၾကာင္း ကုိေတာ့ သိျပီးၾကလိမ့္မည္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာေတြဟာ ပေဒသရာဇ္စနစ္မွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေတြ၊ တနည္းအားျဖင့္ ပေဒသရာဇ္စနစ္ကို ျမတ္နုိးၾကတဲ့ လူမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီမွ တဆင့္ ဘုရင္ ဆုိတာ တုိင္းျပည္ အက်ိဳးကို ထိပ္ဆံုးကေန သယ္ပိုးခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးျမတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ကုိ တန္ဖုိးထားၾကတာေတာ့ ျမန္မာ တနုိင္ငံတည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရင္စနစ္ ရွိခဲ့တဲ့ နုိင္ငံတုိင္း ဘုရင္ကုိ တန္ဖုိးထား တတ္ၾကပါတယ္။

အတိတ္က တုိင္းျပည္ေတြ တျပည္နဲ႕တျပည္ စစ္တိုက္ၾကတယ္ သိမ္းပိုက္ၾကတယ္ဆုိတာ နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္ျခင္း သီးသန္႕ျဖစ္ျပီး နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္ခ်င္လုိ႕ျဖစ္ေၾကာင္း ပြင့္လင္းစြာ ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။ သို႕ေပမဲ့ ျဗိတိသွ်ေတြ ကေတာ့ ျမန္မာနုိင္ငံကုိ တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ခဲ့တာ မင္းဆုိးသီေပါေၾကာင့္လို႕ လိမ္ညာလွည့္ပတ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒီသက္ေသအေထာက္အထားေတြကို လန္ဒန္က ျပတိုက္မွာ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈနုိင္ၾကပါတယ္။ အဲဒီ့ေခတ္ အဲဒီ့ကာလ အဲဒီ့အခ်ိန္တုန္းက ျဗိတိသွ်ေတြ ဝါဒျဖန္႕ခဲ့တဲ့ စာေတြ ရွိေနပါတယ္။ ေၾသာ္.. ကုိယ္နုိင္ငံလဲ တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ခံရ၊ ကုိယ့္ဘုရင္ကုိေတာင္ မင္းဆုိးလုိ႕ အေျပာခံခဲ့ရတာကို ေမ့ရက္ေနလိုက္တဲ့ ကိုယ့္ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္းကို အားမရရွိလိုက္တာ။

လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း ၁၂၅ နွစ္ကေတာ့ ျမန္မာကုိ ျဗိတိသွ်ေတြက စစ္ေရးနဲ႕ တိုက္ခုိက္သိမ္းပိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်ိဳးတံုး ေပ်ာက္ကြယ္မသြားတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕လာတဲ့ ျဗိတိသွ်ေတြ နဲ႕အတူပါလာခဲ့တဲ့ ခ်စ္တီးကုလားေတြက ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေလးေတြကို ရယူဖုိ႕ ၾကိဳးစားခဲ့တာေတာင္ မ်ိဳးခ်စ္တဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားဟာ ေရွာင္ရွားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာေတြမွာ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္မွာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ရွိခဲ့ရေပမဲ့ ေသြးေႏွာတဲ့ မ်ိဳးဆက္မ်ား မရွိသေလာက္ ျဖစ္ခဲ့ရတာေပါ့။ ဒီလုိနည္းနဲ႕ သခင္မ်ိဳးလို႕ ေၾကြးေၾကာ္နုိင္တဲ့ ျမန္မာေတြဟာ မ်ိဳးတံုးမသြားခဲ့ေအာင္ ထိန္းသိမ္းနုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆုိတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္ သူရဲေကာင္းအာဇာနည္နဲ႕ တနုိင္ငံလံုးက တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ျပည္သူေတြ စုေပါင္း ၾကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့ပါတယ္။

အခု ၂၁ ရာစု ဆုိတဲ့ ဒီဘက္ေခတ္.... ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ အရင္ကေလာက္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ သိမ္းပိုက္မယ့္လမ္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တေျဖးေျဖးနဲ႕ အတြင္းလိႈက္စားျပီး လူမ်ိဳးတုံးေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါျပီ။ ဒီတခါမွာေတာ့ Globalization ဆုိတဲ့ စကားလံုးတခုတည္းနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈတခုလံုးကုိ ဖ်က္ဆီးဖုိ႕ရာ လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈဟာ နုိင္ငံတနုိင္ငံနဲ႕ အဲဒီ့နုိင္ငံမွာ ေနထုိင္တဲ့ လူမ်ိဳးရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာမၾကီးပါ။ ဒီတခါမွာေတာ့ ျဗိတိသွ်လူမ်ိဳးတင္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ တရုတ္၊ ကုလား စတာေတြကုိလဲ သတိထားၾကရပါေတာ့မယ္။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ ေနထုိင္ေနၾကတာမ်ိဳးကုိ လုိက္လံေျပာဆုိ ျပႆနာရွာေန တာမ်ိဳး မလုပ္ဘဲ ကုိယ့္လူမ်ိဳးတုံးေစမယ့္ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကုိ ေရွာင္ရွားၾကဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ အထူး သျဖင့္ေတာ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသားမ်ားျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားျဖစ္ေစ.. အမိျမန္မာနုိင္ငံမွာေနသူျဖစ္ေစ၊ ျပည္ပနုိင္ငံ မ်ားသို႕ ေရာက္ရွိေနသည္ျဖစ္ေစ.. လူမ်ိဳးျခားမ်ားနွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္းဆုိတဲ့အခ်က္ကို ေရွာင္ရွားသင့္ ပါတယ္။ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးတဲ့ လူမ်ိဳးတုံးေစမယ့္ ကိစၥျဖစ္ေနလို႕ပါ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရယူေပးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးဟာ ဒီလို အတြင္းလိႈက္စားရင္း လူမ်ိဳးကုိပါ မ်ိဳးတုံးသြားေစဖုိ႕ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒီမွာ တခုေျပာစရာရွိေနပါေသးတယ္။ Globalization တင္မကဘဲ အရမ္းကို ၾကီးမားတဲ့ စကားလံုးတခုနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈကို မထိန္းသိမ္းနုိင္ ျဖစ္ၾကရတဲ့အေၾကာင္းပါ။ ဒါကေတာ့ လူ႕အခြင့္အေရးတဲ့။ လူတုိင္းမွာ အခြင့္အေရး ဆုိတာ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခုပဲ ကုိယ္ပုိင္အသိဉာဏ္ေလးနဲ႕ စဥ္းစားေစ့ခ်င္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ လူ႕အခြင့္အေရးဆုိတဲ့ ျပယုဒ္တခုနဲ႕ ကုိယ့္လူမ်ိဳးကုိ ဝါးျမိဳခံမလား။ ဒါမွမဟုတ္ဘူး လူ႕အေျခခံ လုိအပ္ခ်က္ေတြကို ျပည့္စံုနုိင္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားၾကရင္း ကုိယ့္လူမ်ိဳးယဥ္ေက်းမႈ ဂုဏ္သိကၡာကို ထိန္းသိမ္းၾကမလား ဆုိတာပါပဲ။ အလြယ္ကေလးေတာ့ မမွတ္လိုက္ပါနဲ႕။ လူမ်ိဳးတံုးလို႕ ယဥ္ေက်းမႈမဲ့မွ ေနာင္တဆုိတာလဲ မျဖစ္ရပါေစနဲ႕။

ပါေတာ္မူေန႕ ၁၂၅ နွစ္ေျမာက္တဲ့ေန႕မွာ အရွင္နွစ္ပါးကုိလဲ ျပန္လည္ မွန္းေမွ်ာ္မိပါတယ္။ အရွင္နွစ္ပါး ပါေတာ္မူခ်ိန္ကစျပီး နယ္ခ်ဲ႕ကုိ ေတာ္လွန္တိုက္ခဲ့တဲ့ အဘုိးအေဘးအဘီတုိ႕ကိုလဲ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။ အားလံုးရဲ႕ နုိင္ငံ အေပၚထားရွိခဲ့တဲ့ ေမတၱာနဲ႕ ေစတနာကို လတ္တေလာမွာေတာ့ ဒီေလာက္ကေလးပဲ ေပးဆပ္နုိင္တဲ့အတြက္ ဝမ္းနည္းမိပါတယ္။ မၾကာေတာ့တဲ့ကာလ မေဝးေတာ့တဲ့ အနာဂတ္မွာ အဘုိးအေဘးအဘီတုိ႕ရဲ႕ ေက်းဇူးတရားမ်ားကုိ ဒီ့ထက္ပိုလို႕ ဆပ္နုိင္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားပါဦးမယ္။


ရူပကလ်ာ







Monday, November 15, 2010

ျမန္မာနုိင္ငံ၏ အနွစ္သာရ (၂)

0 comments
ကြ်န္မတုိ႕ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ သမုိင္းစာမ်က္နွာေတြကို ျပန္လွန္ရင္း ဒုတိယအပုိင္းကို ဆက္လက္ေရးသားလိုပါတယ္။ ပထမ အပိုင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့တာေတြရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ ေထရဝါဒသာသနာေတာ္ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္မွာတည္းက ျမန္မာနုိင္ငံကို ေရာက္ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ေၾကာင္းကုိပါ။ အခု ဒုတိယအပိုင္းကို ဆက္ၾက ရေအာင္ပါ။

ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ အေျခခံျပီး ျမန္မာေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈရယ္လို႕ ျဖစ္လာခဲ့တာပါ။ ကြ်န္မတို႕ ႏႈတ္မွာ အျမဲတမ္း ေျပာေလ့ရွိတဲ့ မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႕ အညီတို႕၊ မင္းက်င့္တရားဆယ္ပါးနဲ႕ အညီတို႕ ၊ ျဗဟၼစိုရ္ တရားနဲ႕ အညီတို႕ ဆုိတာ ဗုဒၶေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကုိ ျမန္မာဘာသာကို ေျပာင္းလဲယူျပီး ေခတ္အဆက္ဆက္ က်င့္ၾကံခဲ့ၾကတာေတြပါ။ ဒီတရားေတာ္ေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ထဲက ေဟာၾကားထားခဲ့တာေတြျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ျခင္း၊ ျဖည့္စြက္ျခင္း မရွိဘဲ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားထား ခဲ့တဲ့အတုိင္း ေထရ္အစဥ္အဆက္ ထိန္းသိမ္းခဲ့ၾကတဲ့ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ပါ။

ကြ်န္မတို႕ေတြ ငယ္စဥ္ထဲက သင္ယူခဲ့ၾကတဲ့ တပည့္က်င့္ဝတ္၊ ဆရာ့က်င့္ဝတ္၊ သားသမီးက်င့္ဝတ္၊ မိဘက်င့္ဝတ္က အစျပဳလို႕ လင့္က်င့္ဝတ္၊ မယားက်င့္ဝတ္အထိ .. က်င့္ဝတ္မ်ားဟာလဲ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားကုိ အေျခခံထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ေလာကီေရးအတြက္ေရာ ေလာကုတၱရာေရးအတြက္ပါ အက်ိဳးအာနိသင္အမ်ားၾကီး ေပးစြမ္းနုိင္တဲ့ တရားေတာ္ကုိ ေဟာၾကားေပးခဲ့တာပါ။ ကြ်န္မတို႕ ေထရဝါဒဗုဒၶ သာသနာေတာ္မွာ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္ျခင္းမွ လြဲရင္ အေကာင္းဆံုးေသာ တရားျဖစ္တဲ့ ေမတၱာတရား ကိုသာ ဗုဒၶသာသနာဝင္တုိင္း လက္ေတြ႕ က်င့္သံုးနုိင္မယ္ဆုိရင္ ကြ်န္မတို႕ ျမန္မာနုိင္ငံဟာ အျပစ္ေျပာစရာ မရွိေအာင္ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ေနမယ့္ နုိင္ငံတနုိင္ငံပါပဲ။

ဒီေနရာမွာ ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္မႈနဲ႕ ေအးခ်မ္းမႈ ကြာပါတယ္။ ဖြံ႕ျဖိဳးတယ္ဆုိတာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္မႈကုိပဲ ဦးတည္ေနၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဒီမွာ ရုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာကို ဦးစားေပးလြန္းတဲ့အခါမွာ စိတ္ပိုင္း ဆုိင္ရာ မြန္းၾကပ္မႈေတြမ်ားလာပါေရာ.. ဒါေၾကာင့္လဲ ကုိယ့္ကိုကုိယ္သတ္ေသမႈ အမ်ားဆံုးနုိင္ငံေတြဟာ အလြန္ ဖြံ႕ျဖိဳးတုိးတက္ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ နုိင္ငံေတြ ျဖစ္ေနတာပါ။ ေအးခ်မ္းတယ္ဆုိရာမွာေတာ့ ရွိတာေလးနဲ႕ အဆင္ေျပ ေျပ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င္တာမ်ိဳးေလးပါ။ ရွိတာေလးနဲ႕ ေနတယ္ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ ေရာင့္ရဲလုိ႕ ေနတာမ်ိဳးလဲ ရွိသလို ပ်င္းရိလို႕ အလုပ္မလုပ္ခ်င္လို႕ ေနတာမ်ိဳးလဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ့ နွစ္မ်ိဳးကို ခြဲျခားသိျပီး ေရာင့္ရဲမႈမ်ိဳးသာ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင့္တာပါ။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ အိႏိၵယနုိင္ငံတြင္းမွာ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ေပမယ့္လည္း ေဒသစာရီခရီးၾကြေတာ္မူျပီး ကြ်တ္ထိုက္ ေသာ ေဝေနယ်မ်ားကို ေခ်ခြ်တ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ သာသနာေတာ္ရဲ႕ အထင္ကရ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ၾကီး တည္ရွိေနတာ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေပမဲ့ အပုိင္း(၁) မွာ ဆုိခဲ့တဲ့အတုိင္း မဟာယာန၊ ဟိႏၵဴဘာသာတုိ႕ ေရာယွက္ထားတဲ့ အရည္းၾကီး အယူဝါဒဟာ ျမန္မာနုိင္ငံအထက္ပိုင္းကုိ အခ်ိန္အတုိင္းအတာ တခုအားျဖင့္ လႊမ္းမုိးထားခဲ့ပါတယ္။ ျခြင္းခ်က္အားျဖင့္ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ ဗုဒၶသာသနာ လံုးဝမရွိဘူးဟု မဆုိလိုပါ။ အဲဒီ့ကာလဟာ ျဗဟၼာ၊ ဗိႆနုိး၊ နတ္နဂါးနဲ႕ အရည္ၾကီးေတြကုိ ကိုးကြယ္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္လို႕ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို သတိထားသိရွိတဲ့ အေနာ္ရထာမင္းျမတ္ဟာ စစ္မွန္ေသာ အယူဝါဒတခုကို လုိလားေတာင့္တခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေတာပစ္သြားတဲ့ မုဆုိးတဦး ထူးဆန္းတဲ့ အဝတ္အစားကို ဝတ္ဆင္ထားတဲ့ ပုဂိၢဳလ္တဦးကို ေတာတြင္းမွာ ေတြ႕ျပီး ရဟန္းဆုိတာ သိခဲ့ရာကေန ပုဂံေခတ္ ျမန္မာနုိင္ငံေတာ္မွာ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာ ျပန္လည္ ေတာက္ပထြန္းလင္းလာခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆက္မည္........

(တပိုင္းတပိုင္း အရွည္ၾကီး ေရးသားလွ်င္ ဖတ္ရႈသူ ျငီးေငြ႕မည္ကို ကိုယ္ခ်င္းစာလ်က္ ဤမွ်ေလာက္ပင္ ေရးသား ပါမည္။ အပိုင္း (၁)မွာ highlight ျပခဲ့ေသာ နုိင္ငံျခားဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းကို ေနာက္ပိုင္းလာမည့္ အပိုင္းမ်ား တြင္ ထည့္သြင္းေရးသားပါမည္။ တူေသာ အပိုင္းမ်ားကိုသာ ေပါင္းစည္းေစလုိေသာ ဆႏၵျဖင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရွ႕အပတ္တြင္ အေနာ္ရထာ မင္းၾကီး၏ သမုိင္းေၾကာင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ႏွင့္ သာသနာျပဳျခင္းတုိ႕ကို ဆက္လက္ ေဖာ္ျပပါမည္။)

ေစာနန္းမြန္


Tuesday, November 9, 2010

ကြ်န္မတုိ႕ မရႈံးေသးပါ

6 comments
ကဲ... မဲေတြလိမ္လိုက္ပါျပီ။

မဲေတြကို ဆုိးဆုိးရြားရြားလိမ္လိုက္ျပီဆုိတာ သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အေရြးခံခဲ့တဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ၊ ပါတီေတြတင္ မကဘဲ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚပံုေအာယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႕ ကြ်န္မတို႕ ျပည္သူေတြ အားလံုး စိတ္ဓါတ္က်ၾကတယ္။ ကြ်န္မ ေစာနန္းမြန္ ကေတာ့ စစ္ေရးကုိ စိတ္ဝင္စားခဲ့တဲ့အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲကေန ခဏေလး အာရုံလြဲသြားမိပါတယ္။ လက္နက္ကိုင္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရး ကုိ လက္မခံတဲ့ ေစာနန္းမြန္တေယာက္ တိုက္ပြဲျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့အခ်ိန္မွာ ရင္ထဲက ေမတၱာတရားေတြ ေပ်ာက္လုနီးပါး ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္း အဖြဲ႕သားေတြအပါအဝင္ ျပည္သူအားလံုးရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈမိေနတဲ့ ကိုယ့္အေျခ အေနကို ကုိယ္ ျပန္သိလိုက္ရတာေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမး္ အဖြဲ႕သားတေယာက္ရဲ႕ ေက်းဇူးပါ။ မဲေတြ လိမ္လိုက္တဲ့အခါ သူတုိ႕ i vote လုပ္ခဲ့တာ၊ i vote ကို ကူညီေထာက္ပံ့ခဲ့တာေတြအတြက္ ေနာင္တမရေပမဲ့ စိတ္ထဲ တနံု႕ႏံု႕ ျဖစ္ၾကရတယ္တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ အရမ္းကို ဝမ္းနည္းေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းရဲ႕ အဖြဲ႕သားတေယာက္အေပၚ အားေပးဖုိ႕ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကိုတင္ အားေပးရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မတုိ႕ရဲ႕ အေရြးခံ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ၊ ပါတီေတြနဲ႕ ဂ်ာနယ္ေတြ အားလံုးကို အားေပးဖုိ႕ရန္ ျဖစ္လာပါတယ္။

ပထမဆံုး ကြ်န္မရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚထားရွိခဲ့တဲ့ သေဘာထားကို တင္ျပပါမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္ခင္ နွစ္လ အလုိအထိ ကြ်န္မ No vote နဲ႕ i vote ကို လြန္ဆြဲခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ ေျပာင္းလဲနုိင္မွာလား။ ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းကုိ ကုိယ္ဟာကိုယ္ ေမးခဲ့ပါတယ္။ မဲလိမ္မယ္ဆုိတဲ့ အေနအထားကိုလဲ ၾကိဳတင္ျပီး ေတြးမိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးမွာ ငါတုိ႕ ျပည္သူေတြ ညီရင္ မဲလိမ္ရင္လဲ ငါတုိ႕ နုိင္မွာပဲဆုိတဲ့ အေတြးနဲ႕ ကြ်န္မ i vote ဘက္ မွာ ရပ္တည္ခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္မမွာ ဘယ္ေသာအခါမွ ေနာင္တဆုိတာ မရွိဘူးဆုိတာလဲ ေသခ်ာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အဲဒီ့အခ်ိန္က ကြ်န္မရဲ႕ ယူဆခ်က္ေတြကေတာ့

i vote မွာ မဲလိမ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ကြ်န္မတို႕ လုပ္နုိင္တဲ့ အျခားလုပ္ငန္းစဥ္ေတြ အမ်ားၾကီး လုပ္နုိင္ေသးတဲ့ အတြက္ပါ။ ေနာက္တခုက ျပည္သူတရပ္လံုး မဲထည့္လာခဲ့ရင္ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ လိမ္လို႕ မရဘူးဆုိတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္လဲ ရွိခဲ့ပါတယ္။

No vote ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို ပစ္ပယ္မယ္ဆုိလိုက္တာနဲ႕ တျပိဳင္နက္တည္း လူထုလႈပ္ရွားမႈကို ဦးတည္ သြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္နဲ႕ ဘဝေတြ မိသားစုေတြ အသက္ေတြ စေတးရဦးမယ့္ အေနအထားကို ဘယ္နည္းနဲ႕မွ လက္မခံနုိင္တဲ့အတြက္ပါ။ ၈၈ က တပါတီ အာဏာရွင္စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်နုိင္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေခါင္းေတြျဖတ္၊ အဆိပ္ေတြခတ္ အဲဒီ့ဒဏ္ေတြကို ျပည္သူကို ထပ္ခံေစခ်င္သလား။

ဒါေတြကို ေတြးခဲ့လို႕ i vote ကုိ ျပတ္သားစြာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။

အခု မဲေတြ လိမ္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ နံပါတ္ (၁)အေနနဲ႕ မဲလိမ္ခံလိုက္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကုိ တင္ျပခ်င္ ပါတယ္။ ဒါဟာ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ မညီညြတ္မႈေတြေၾကာင့္ပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေနတဲ့ ရက္မွာ No vote ေတြ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လို႕ အင္တာနက္ေပၚမွာ ေတြ႕ရတယ္လို႕ တဆင့္ ၾကားသိခဲ့ရပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ No vote ေတြ အဆင့္တဆင့္အထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ မဲေတြ မတန္တဆ အလိမ္ ခံလိုက္ရတာပါပဲ။ ဒါကို သက္ေသခံေပးေနတာ ကြ်န္မတို႕ သွ်မ္းျပည္နယ္နဲ႕ ရခုိင္ျပည္နယ္ကပါ။ ျပည္မမွာေတာ့ အလိမ္ခံလိုက္ရျပီး ကိုယ္စားလွယ္ေတြ မဲရသင့္လ်က္နဲ႔ ၾကိဳတင္ၾကံစည္မဲလုိ႕ နာမည္တပ္လုိက္ခ်င္တဲ့ မဲေတြေၾကာင့္ ရွံဳးနိမ့္ခဲ့ရပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ့ေန႕မွာသာ ကြ်န္မတုိ႕ ျပည္သူေတြ အားလံုး မေတြမေဝ မဲထည့္ခဲ့ မယ္ဆုိရင္ သွ်မ္းနဲ႕ ရခိုင္လို ရလာဒ္ေကာင္းေတြ ရခဲ့မွာပါ။ ဘယ္ေလာက္လိမ္လိမ္ လိမ္လို႕မရတာ အားလံုးရဲ႕ ညီညြတ္ျခင္းေၾကာင့္ပါ။ မြန္ပါတီက MAU ကုိ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ No vote ေတြ လိုက္လုပ္ေနတာ ပါတီကို ထိခိုက္မႈ ေတြ ရွိလာနုိင္တယ္လို႕ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အခုပဲ ထိခိုက္သြားရပါျပီ။ ကြ်န္မတို႕ No vote သမားေတြကို ေတာင္းပန္ ခဲ့ပါလ်က္နဲ႕ ကုိယ့္အတၱေတြနဲ႕ကိုယ္ ျပည္သူကို ထိခိုက္ေစခဲ့ပါျပီ။ ျပီးေတာ့ တခ်ိဳ႕မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာ ႀကိဳတင္မဲဆိုတာ ႀကိဳတင္္မဲ အစစ္မဟုတ္ဘဲ မဲမေပးတဲ့ လူေတြရဲ႕ မဲအေရအတြက္ကို ႀကိဳတင္မဲ လုပ္ပစ္တာ ရွိေနတယ္ ဆိုတဲ့ အေထာက္အထားေတြ ရွိေနတယ္၊ အဲဒါ No vote ရဲ႕ ေက်းဇူးပါပဲ၊။

ထူးျခားခ်က္အေနျဖင့္ မူဆယ္ျမိဳ႕နယ္ေနာင္ဆုိင္ေက်းရြာအုပ္စု မဲ႐ုံတြင္ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိ အားလုံးလာေရာက္ မဲေပးသြားၾကၿပီး ႀကဳိတင္မဲ လာေရာက္ေကာက္ယူစဥ္က မထည့္ႏိုင္ေၾကာင္း ျငင္းဆန္ခဲ့ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲေန႔မွ ထည့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ေသာ ေက်းရြာအုပ္စုျဖစ္သည္။မူဆယ္ၿမိဳ႕နယ္ ေနာင္ဆိုင္ ေက်းရြာအုပ္စုက ေဒသခံေတြေလာက္ ျပည္သူေတြကို အဲေလာက္ အသိရွိေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ရင္ဘယ္လိုမွ လိမ္ရမွာ မဟုတ္ခဲ့ ပါဘူး။

မဲလိမ္ေနေပမယ့္ သွ်မ္းနဲ႕ ရခုိင္နုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ျပည္မေဒသေတြဟာ No vote ကန္ပိန္းေၾကာင့္ ရလာဒ္ ဆုိးေတြနဲ႕ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတယ္ဆုိတာ ျငင္းလုိ႕ မရေတာ့ပါဘူး။ ကဲ.. ဘာမွ ျပန္ျပီး လုပ္ေဆာင္လုိ႕ မရေတာ့ပါဘူး။ No vote ေတြရဲ႕ ေအာင္ပြဲခံမႈဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒုကၡနဲ႕ ရင္းထားရတယ္ဆုိတာေလးပဲ သက္ေသျပခ်င္ မိပါတယ္။

I vote မ်ား


မိတ္ေဆြတုိ႕ အားလံုးရဲ႕ I vote ဟာ အက်ိဴးရွိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕ လက္မဲ့မဟုတ္ေသးဘဲ လုပ္ေဆာင္နုိင္တဲ့ အရာေတြ ရွိေအာင္ I vote က ကူညီေပးခဲ့တာပါ။ I vote သာ မလုပ္ခဲ့ရင္ ျပည္သူအားလံုး ေရြးခ်ယ္စရာမရွိ ဆႏၵျပမႈကိုသာ ေရာက္ရွိေစခဲ့မွာပါ။ ခုေတာ့ I vote ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႕ ဒီမုိကရက္ေတြရဲ႕ အနုိင္ ကို ကြ်န္မတို႕ သိရွိခဲ့ရသလုိ လိမ္လည္မႈသက္ေသေတြလဲ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ I vote ေတြ အားလံုးဟာ အက်ိဳးရွိတဲ့လုပ္ရပ္ကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့သူေတြအျဖစ္ သမုိင္းက မွတ္တမ္းတင္ထားပါလိမ့္မယ္။

စိတ္ဓါတ္မက်နဲ႕

အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီ အင္အားစု၊ တစည စတဲ့ ပါတီေတြ လုပ္နုိင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ရွိပါေသးတယ္ရွင္။ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကို ပထမအဆင့္ သြားသင့္ပါေသးတယ္။ ဥပေဒအရ လုပ္ေဆာင္နုိင္တာေတြ အမ်ားၾကီး က်န္ပါေသးတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဆႏၵျပဖုိ႕ ဆုိတဲ့အဆင့္အထိ မေရာက္သင့္ေသးပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ဆႏၵျပမယ္ ဆုိတာနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဆႏၵျပတယ္ဆုိတာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ဦးေနွာက္ဉာဏ္ကို မသံုးနုိင္ေတာ့၊ အခ်က္အလက္ေတြ မခုိင္မာေတာ့တဲ့အခါမွာ ျပဳလုပ္ရမယ့္ အင္အားသံုးအဆင့္ပါ။ ကြ်န္မတို႕ လုပ္နုိင္စြမ္း အရည္အခ်င္းေတြ အရည္အေသြးေတြ ကုန္ဆံုးမသြားသေရြ႕ ဆႏၵျပပြဲဆုိတာကိုလဲ မလုပ္သင့္ေသးဘူးဆုိတာ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဆႏၵျပဖုိ႕ ဦးတည္ေနတဲ့လူေတြ သည္းခံၾကပါကုန္။ ကြ်န္မတုိ႕ ျပည္သူအားကို ခ်ိနဲ႕ေစခဲ့သူ တုိင္းဟာ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ ရန္သူေတြဆုိရင္ ကြ်န္မတုိ႕ျပည္သူမွာ မိတ္ေဆြဆုိတာ ျပည္သူေတြခ်ည္း သီးသန္႕သာ ရွိေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘယ္သူ႕ရဲ႕ တိုက္တြန္းခ်က္ကုိမဆုိ ေအာင္ျမင္ဖုိ႕အတြက္ လမ္းမွာ ေတြ႕တဲ့ အခက္အခဲလို႕ ထင္မွတ္ၾကရေအာင္လားရွင္။ မဲေပးခ်ိန္မွာ မညီညြတ္ခဲ့လုိ႕ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ပါတီေတြ၊ သတင္းဂ်ာနယ္ေတြ၊ ျပည္သူေတြ တညီတည္း ေအးခ်မ္းစြာနဲ႕ ၾကိဳတင္မဲဖ်က္သိမ္းေပးဖုိ႕ကိစၥကို ပထမအဆင့္ထား လုပ္ေဆာင္ၾကရေအာင္။ ဒါမွ မရေသးရင္ တဆင့္ထပ္တုိးတာေပါ့။ တခုေတာ့ သတိေပးလိုက္ ခ်င္တာက ဆႏၵျပတယ္ဆုိတာ ကြ်န္မတို႕မွာ အျခားလုပ္နုိင္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ မရွိေတာ့မွသာ လုပ္ေဆာင္ရ မယ့္ အင္အားသံုးလုပ္ငန္းတခုျဖစ္ေၾကာင္းဆုိတာပါ။ ကြ်န္မတုိ႕ေတြ အရည္အခ်င္းမမဲ့ေသးပါဘူးေနာ္။

ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့တဲ့ ပါတီေတြ၊ တသီးပုဂၢလေတြ၊နဲ႕ အတူ ရဲရဲဝ့ံဝံ့ ျပည္သူ႕ေရွ႕ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ Eleven ဂ်ာနယ္၊ Voice ဂ်ာနယ္၊ အနုပညာရွင္မ်ား၊ I vote သမားမ်ားနဲ႕ ရင္ထဲက အမွန္တကယ္မဲမ်ားကုိ ထည့္ခဲ့တဲ့ ျပည္သူေတြ အားလံုးကို ေလးစားရင္း ကြ်န္မတို႕ မရွံဳးေသးပါဘူးလုိ႕ေျပာၾကားပါရေစ။ အားလံုး စိတ္ဓါတ္မက်ဘဲ ေနာက္ထပ္ တဆင့္ ထပ္လွမ္းမယ္။ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ သွ်မ္းနဲ႕ ရခုိင္က ျပည္သူေတြ ညီညြတ္မႈအတြက္လဲ ဂုဏ္ျပဳလုိက္ၾက ရေအာင္။


(ကြ်န္မတို႕အားကိုးနုိင္မယ့္ လႊတ္ေတာ္တက္ခြင့္ရမယ့္ သွ်မ္းနဲ႕ ရခိုင္တို႕ကိုလဲ ငဲ့ညွာေပးၾကပါ။ သူတို႕ေဒသက သူတုိ႕ျပည္သူေတြေပးခဲ့တဲ့ရလာဒ္ကို သူတုိ႕ပီတိျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ေဒသရဲ႕ မညီညြတ္မႈေၾကာင့္ ရွႈံးနိမ့္ခဲ့ရမႈ အတြက္ ေဒါသေတြ ပြားမေနဘဲ အေကာင္းဆံုးလမ္းကို ေရြးေလွ်ာက္ၾကပါရွင္)



ေစာနန္းမြန္





Sunday, October 31, 2010

ျမန္မာနုိင္ငံ၏ အနွစ္သာရ (၁)

0 comments


ဒီတေခါက္မွာေတာ့ ကြ်န္မတုိ႕ အမိျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ၾကီးရဲ႕ သမုိင္းေၾကာင္းကို ျပန္လွန္ပါရေစ။

၁၈၈၅ ခုနွစ္မွာ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ဟာ ျဗိတိသွ်ေတြလက္ေအာက္ကို က်ေရာက္ခဲ့ရတယ္ ဆုိတာ ကြ်န္မတို႕အားလံုး သိျပီးသားကိစၥပါ။ အဲဒီ့ေနာက္မွာ ကြ်န္မတုိ႕ရဲ႕ ဘုိးဘြားမိဘေတြဟာ ျဗိတိသွ်ေတြကို ရရာ လက္နက္ကို ဆြဲကိုင္ျပီး ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတာလဲ ကြ်န္မတို႕ သိရွိျပီးသားပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို႕ ေမ့ေလ်ာ့ ေနခဲ့တာေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနခဲ့တယ္။ ပထမဆံုး ကြ်န္မတုိ႕ ထီးနဲ႕ နန္းနဲ႕ ေနခဲ့ရတာနဲ႕ ကိုလုိနီ လက္ေအာက္ ဘာေတြ ကြာျခားသလဲ ကြ်န္မဉာဏ္မွီသေလာက္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ကုိယ့္ထီးကိုယ့္နန္းနဲ႕ ေနခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ဟာ တမ်ိဳးသားလံုး တန္ဖုိးထား အျမတ္တနုိး ေလးစားရာ အရာေတြဟာ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း ကိုယ့္ဘုရင္မင္းျမတ္ရဲက ေစာင့္ေရွာက္မႈကို ခံၾကရပါတယ္။ ကုိလိုနီနယ္ခ်ဲ႕မ်ားကေတာ့ ျမန္မာနုိင္ငံကို လာေရာက္သိမ္းပုိက္တယ္။ သယံဇာတေတြကို ဝါးျမိဳတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ တန္ဖုိးထား မႈေတြကို တန္ဖိုးမဲ့ေစဖုိ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကိဳးစားရင္း ၄င္းတို႕ တန္ဖုိးထားတဲ့အရာကိုသာ စြယ္စံုနည္းလမ္းမ်ား သံုးျပီး ျမန္မာနုိင္ငံတြင္းကို ဝင္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္မတို႕ ထီးနဲ႕ နန္းနဲ႕ ေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလတုန္းက တန္ဖုိးအျမင့္ခဲ့ဆံုးနဲ႕ တန္ဖုိုးအထားဆံုး ခံခဲ့ရတာဟာ သာသနာေတာ္ပါ။ အဲဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္မတုိ႕ရဲ႕ ရိုးရာဓေလ့နဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြပါ။ ကြ်န္မတုိ႕ အမိေျမ အတြင္းမွာ တုိင္းရင္းသားေတြလဲ ေနထုိင္ၾကတဲ့ နည္းတူ.... ကုိးကြယ္ရာဘာသာတရားေတြ၊ ရိုးရာဓေလ့ေတြ ရွိခဲ့ ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မေလ့လာသိရွိခဲ့ရသေလာက္ ကြ်န္မတုိ႕ရဲ႕ ဘုရင္ေတြဟာ နယ္ေျမေတြ တိုက္ယူရာမွာေတာင္ ၄င္းေဒသေတြရဲ႕ ဘာသာတရားအေပၚမွာ ေလးစားသမႈ ရွိခဲ့တာပါ။ ဥပမာ အားျဖင့္ အေနာ္ရထာမင္းၾကီးရဲ႕ သာသနာျပဳမွတ္တမ္းကို ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ အေနာ္ရထာမင္းတရားၾကီးဟာ သုဝဏၰဘူမိ သထံုျပည္ကုိ တိုက္ခိုက္ခဲ့တာေတာင္ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြကို တန္ဖုိးထားျပီး ပင့္ေဆာင္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ မိမိ တုိင္းျပည္မွာ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ဘာသာ (ဒိဌိဝါဒီ အရည္းၾကီးမ်ား) ဟာ စစ္မွန္တဲ့ ဘာသာတရားမဟုတ္တာကို သိရွိခဲ့တဲ့ အေလ်ာက္ မင္းတရားၾကီးဟာ ပုဂံျပည္မွာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ထြန္းကားျပန္႕ပြားေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံ ထမ္း ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီမွာ တခု ထည့္သြင္းေဖာ္ျပခ်င္တာကေတာ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္းမွာ ထြန္းကားခဲ့ တာဟာ အေနာ္ရထာမင္းၾကီး လက္ထက္ေတာ္မွာမွ မဟုတ္ပါဘူး။

ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး၊ က်ိဳက္ထီးရိုးဆံေတာ္ရွင္၊ မဟာမုနိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္အပါအဝင္ ညီေတာ္မုနိမ်ား ျဖစ္တဲ့ ရွင္ေက်ာ္မုနိ၊ ေရႊဘံုသာမုနိ၊ မာန္ေအာင္ျမင္ မုနိ၊ ေရႊစက္ေတာ္လုိ႕ ေခၚၾကတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ေျခေတာ္ရာ၊ မေကြးေက်ာင္းေတာ္ရာ၊ အေသာကမင္းၾကီး တည္ထားခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈေတာ္ေတြ စတာေတြဟာ အေနာ္ရထာမင္းတရားၾကီးမတုိင္မီတည္းက ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ထြန္းကားခဲ့တယ္ဆုိတဲ့ သက္ေသသာဓကေတြပါ။ အဲဒီ့ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားခဲ့ျပီးကာမွ အထက္ျမန္မာျပည္တဝွမ္းမွာ ဘာေၾကာင့္ အရည္းၾကီးဝါဒေတြ ထြန္းကားခဲ့ရတာလဲ။

အထက္ျမန္မာျပည္တဝွမ္းကို ၾကည့္ရင္ ပ်ဴေခတ္ရဲ႕ နုိင္ငံျခားဆက္ဆံေရးကို ေလ့လာရရွိမိသေလာက္ တရုတ္နဲ႕ အဆက္အဆံ မ်ားခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယနဲ႕ လဲ ဆက္ဆံမႈေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႕ သမုိင္းပညာရွင္မ်ားက ယူဆထားၾက ပါတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္ေတြမွာ ပ်ဴနုိင္ငံတခ်ိဳ႕ ဟာ ဟိႏၵဴဘာသာကို ကိုးကြယ္ခဲ့တဲ့ သက္ေသမ်ားလဲ ရွိပါတယ္။ တရုတ္ကေန မဟာယန ယံုၾကည္မႈေတြ ဝင္ေရာက္ခဲ့တာ၊အိႏၵိယနုိင္ငံရဲ႕ အဓိက ကိုးကြယ္မႈ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဟိႏၵဴဘာသာေရာက္ရွိလာမႈေတြဟာ နုိင္ငံျခား ဆက္ဆံေရး ကို အေျခတည္ျပီး ဝင္ေရာက္ခဲ့ၾကတာလို႕ သံသယ ျဖစ္စရာမရွိပါဘူး။ ထုိမွတဆင့္ မဟာယနကို အေျခခံျပီး အရည္းၾကီးဝါဒ ေပၚေပါက္လာတယ္လို႕ ယူဆရပါ တယ္။ (အရည္းၾကီးဝါဒ ေပၚေပါက္လာပံုကို ပိုမုိတိက်စြာျဖင့္ ပို႕စ္တပုဒ္အသြင္ ေရးသားနုိင္ဖုိ႕ကြ်န္မတုိ႕ အဖြဲ႕သားမ်ားထဲမွ သမုိင္းေလ့လာသူ ေမာင္ေနသူရိန္က သမုိင္းပညာရွင္မ်ား ေရးသားထားျပီးတဲ့ အခ်က္အလက္မ်ားကို စုစည္းေနပါတယ္။) တျပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ေအာက္ျမန္မာျပည္ျဖစ္တဲ့ သေရေခတၱရာ၊ သုဝဏၰဘူမိတို႕မွာ အေသာကမင္းၾကီးလက္ထက္ေတာ္ကေန က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ဗုဒၶသာသနာ အေမြအနွစ္ေတြနဲ႕ သီဟိုဠ္နိုင္ငံရဲ႕ ဆက္ဆံခဲ့မႈေတြကေန ေထရဝါဒသာသနာေတာ္ ထြန္းကားျပန္႕ပြားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာ တခ်က္ highlight လုပ္ခ်င္တာေလး ရွိပါတယ္။ နုိင္ငံျခားဆက္ဆံေရးပါ။ ဒါကို highlight ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို (၂)မွာ ေဖာ္ျပပါမယ္။


ဒါေၾကာင့္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာဟာ အေနာ္ရထာမင္းတရားၾကီးလက္ထက္ေတာ္မွာမွ ေပၚေပါက္ခဲ့တာ မဟုတ္ သလို ပထမျမန္မာနုိင္ငံေတာ္ စတင္မေပၚေပါက္မွီတည္းကရွိခဲ့တဲ့ သာသနာေတာ္ ျဖစ္ေနတာမို႕ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာဟာ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ အသည္းႏွလံုးလုိ႕ ေခၚထုိက္ေၾကာင္း ပထမဆံုး တင္ျပေရးသားအပ္ပါတယ္။


(တပတ္လွ်င္ တပိုင္း တင္ျပနုိင္ရန္ ၾကိဳးစားပါမည္။ ျမန္မာနုိင္ငံသား မ်ိဳးခ်စ္သူအားလံုးကို ဤပို႕စ္ေလးအား ဖတ္ရႈေစခ်င္သလို ကြ်န္မလဲ မအားလပ္တဲ့အခ်ိန္ေတြကေန ဒီပို႕စ္ေလးအတြက္ အခ်က္အလက္မ်ား စုစည္းျခင္း နဲ႕ ေရးသားျခင္းတုိ႕ကို ျပဳလုပ္မည့္အေၾကာင္း ကတိေပးေျပာၾကားပါတယ္။)

ေစာနန္းမြန္

Friday, October 22, 2010

အရႈပ္ေထြးဆံုးဆုိေပမဲ့ စဥ္းစားတတ္ရင္ အေျဖရွိပါတယ္

0 comments

ဟုိးေရွးေရွးတုန္းက အိႏၵိယလူမ်ိဳးေတြေနထုိင္တဲ့ ရြာငယ္ေလးတရြာမွာ လယ္သမားတေယာက္ဟာ ကံမေကာင္း စြာနဲ႕ပဲ ေတာ္ေတာ္ဆုိးျပီး အသက္ၾကီးတဲ့့ လူတေယာက္ဆီမွာ ပိုက္ဆံအေၾကြးေပးစရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနခဲ့ တယ္။

အဲဒီ့ပိုက္ဆံေခ်းထားတဲ့ လူၾကီးဟာ အရမ္းကို ေခ်ာေမာလွပတဲ့ လယ္သမားရဲ႕ သမီးကို လက္ထပ္ခ်င္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ ေတာင္းဆုိခဲ့တယ္။ တကယ္လို႕ လယ္သမားရဲ႕ သမီးကုိသာ လက္ထပ္ခြင့္ရမယ္ဆုိရင္ လယ္သမားၾကီးယူထားတဲ့ ပိုက္ဆံအေၾကြးေတြကို ေမ့ပစ္လိုက္မယ္လုိ႕ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီ့ေတာင္းဆုိခ်က္ ကုိ ၾကားလိုက္ရတဲ့အခါ လယ္သမားနဲ႕ သူ႕သမီးဟာ ေၾကာက္လန္႕သြားၾကတာေပါ့။

အဲဒီေတာ့ ပိုက္ဆံေခ်းငွားတဲ့လူၾကီးက ဒီကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ကံၾကမၼာကပဲ ဆံုးျဖတ္ပါေစ ဆုိျပီး အၾကံေပးလိုက္ တယ္။

သူက ေက်ာက္တံုးအနက္ေရာင္နဲ႕ ေက်ာက္တံုးအျဖဴေရာင္ နွစ္ခုကုိ ပိုက္ဆံအိတ္အလြတ္ထဲကုိ ထည့္မယ္။ လယ္သမားသမီးေလးက အဲဒီ့အိတ္ထဲက ေက်ာက္တံုးတတံုးကို ယူရမယ္။

၁) တကယ္လုိ႕ လယ္သမားသမီးေလးက ေက်ာက္တံုးအနက္ေရာင္ကို ရမယ္ဆုိရင္ ပိုက္ဆံေခ်းတဲ့လူၾကီးကို

လက္ထပ္ရမွာျဖစ္ျပီး သူ႕အေဖ လယ္သမားရဲ႕ အေၾကြးေတြလဲ ျပန္ဆပ္စရာ မလိုဘူး။

၂) တကယ္လုိ႕ လယ္သမားသမီးေလးက ေက်ာက္တံုးအျဖဴေရာင္ကို ရမယ္ဆုိရင္ ပိုက္ဆံေခ်းတဲ့လူၾကီးကို

လက္ထပ္စရာ မလိုဘူး။ သူ႕အေဖ လယ္သမားရဲ႕ အေၾကြးေတြလဲ ျပန္ဆပ္စရာ မလိုဘူး။

၃) တကယ္လို႕ လယ္သမားသမီးေလးက ေက်ာက္တံုးေရြးဖုိ႕ကို ျငင္းမယ္ဆုိရင္ေတာ့ သူမရဲ႕ ဖခင္

လယ္သမားကို ေထာင္ခ်ပစ္မယ္လုိ႕ ေျပာတယ္။

သူတုိ႕ဟာ လယ္သမားရဲ႕ လယ္ကြင္းထဲက ေက်ာက္တံုးအပံုနားမွာ ရပ္လိုက္ၾကတယ္။ သူတုိ႕ေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္းပဲ ပိုက္ဆံေခ်းငွားတဲ့လူၾကီးက ေက်ာက္တံုး နွစ္တံုးကုိ ေကာက္ယူလိုက္တယ္။ သူေကာက္လုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ မ်က္စိလ်င္တဲ့ လယ္သမားသမီးေလးက သူ အနက္ေရာင္ေက်ာက္တံုးနွစ္တံုးကို ေကာက္ျပီး အိတ္ထဲ ထည့္လိုက္တာကို ျမင္လိုက္တယ္။

ပိုက္ဆံေခ်းငွားတဲ့လူၾကီးကလဲ လယ္သမားသမီးကို ေက်ာက္တံုးတတံုးကို ေရြးယူဖုိ႕ ေျပာလိုက္တယ္။

ျဖစ္နုိင္တဲ့ အေျခအေနေတြကို ဂရုတစိုက္နဲ႕ ဆန္းစစ္ၾကည့္ရေအာင္။

၁) လယ္သမားသမီးေလး ေက်ာက္တံုးကို မယူဘဲ ေနမယ္။

၂) အိတ္ထဲမွာ ေက်ာက္တံုးအနက္ေရာင္ နွစ္တံုးကို ျပရမယ္။ ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေခ်းငွားတဲ့လူၾကီး

လိမ္ညာေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္မယ္။

၃) အနက္ေရာင္ေက်ာက္တံုးကို ေကာက္ယူျပီး သူမ၏ဖခင္ ေထာင္မက်ေရးအတြက္ သူမကိုယ္ကုိ စေတးမယ္။

ေကာင္းျပီ.. သူမ ျပဳလုပ္ခဲ့တာကေတာ့

ပိုက္ဆံအိတ္ထဲကို လက္ထည့္ျပီး ေက်ာက္တံုးကို ယူလိုက္ပါတယ္။ အဲဒိ့ေက်ာက္တံုးကို ၾကည့္မေနဘဲ ခ်က္ခ်င္း ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ အဲဒီ့အခါမွာ က်သြားတဲ့ ေက်ာက္တံုးဟာ အျခားေက်ာက္တံုးေတြနဲ႕ ေရာေႏွာ သြားျပီး သူမယူလုိက္တာ ဘယ္ေက်ာက္တံုးမွန္း မသိရေတာ့ဘူး။

“အုိး.. ကြ်န္မ အရမ္းကို နေမာ္နမဲ့နုိင္တာပဲ” “ ဒါေပမဲ့ စိတ္မပူပါနဲ႕။ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့ ေက်ာက္ခဲ တံုးကို ျပန္ၾကည့္ျပီး က်န္ခဲ့တဲ့ဟာကို ၾကည့္တာနဲ႕ ဘယ္ေက်ာက္တံုးကို ယူခဲ့တယ္ဆုိတာ သိနုိင္ပါတယ္” လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။

က်န္ေနတဲ့ေက်ာက္တံုးဟာ အနက္ေရာင္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သူမေကာက္ယူခဲ့တဲ့ ေက်ာက္တံုးဟာ အျဖဴေရာင္ ျဖစ္ရမယ္ေလ။ ပိုက္ဆံေခ်းတဲ့လူကလဲ သူ႕ရဲ႕ မရိုးသားမႈကို ဝန္မခံခ်င္တာေၾကာင့္ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နုိင္ဘူး လို႕ ထင္တဲ့ အေျခေနတခုကေန အရမ္းကို ေကာင္းမြန္တဲ့ အေျခအေနကို ေျပာင္းလဲနုိင္ခဲ့တယ္။

ဤပံုျပင္၏ ေဆာင္ပုဒ္ - အရႈပ္ေထြးဆံုးျပႆနာတခုမွာ အေျဖရွိတယ္။ အဲဒါကုိ ကြ်န္ုပ္တုိ႕ ေတြးဖုိ႕ စိတ္မကူးခဲ့ ဖူးဘူး။

(The Money Lender and the two pebbles ကို တတ္အားသမွ် ဘာသာျပန္ဆုိသည္။)

Friday, October 15, 2010

အားမေလွ်ာ့နဲ႕ ဒီမုိကရက္

1 comments
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျမန္မာနုိင္ငံေျပာင္းလဲဖုိ႕ လမ္းစပါ။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါဝင္ယွဥ္ျပိဳင္မယ့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေသာ ပါတီေတြထဲမွာ.. စစ္အစိုးရရဲ႕ လက္ေအာက္ခံတျဖစ္လဲ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးေရးပါတီ၊ မဆလ လက္ေဟာင္း တုိင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးပါတီ တုိ႕ ပါဝင္တဲ့အေလ်ာက္ ကြ်န္မတို႕ ယံုၾကည္ အားထားစရာ ဒီမုိကရက္တစ္ ပါတီေတြ ပါဝင္ေနပါေသးတယ္။ လက္ရွိအခ်ိန္ အမ်ားျပည္သူ ယံုၾကည္အားထားမႈ အမ်ားဆံုးကို ရရွိေနတဲ့ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အင္အားစု၊ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ၊ ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ၊ မြန္ေဒသလံုးဆုိင္ရာ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ၊ ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ား တုိးတတ္ေရးပါတီ စတဲ့ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြလဲ ပါဝင္ေနပါတယ္။ ဒီတေလာအတြင္း မွာ ေရြးေကာက္ပြဲသတင္းဟာ Hot News ျဖစ္ေနသလို အဲဒီ့ပါတီထဲက ပါတီအခ်ိဳ႕ဟာလဲ အင္မတန္မွ စိတ္မေကာင္းဖြယ္ အျဖစ္ေတြနဲ႕ ရင္ဆုိင္ေနရပါ ေသးတယ္။

ကုိယ္နဲ႕မတူရင္ ကိုယ့္ရန္သူပဲလုိ႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ျမန္မာ့နုိင္ငံေရးေလာကဟာ အင္မတန္မွ ရႈပ္ေထြးလွတယ္ လို႕ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႕ ျမင္မိပါတယ္။ အခုပဲ ျမန္မာနုိင္ငံေျပာင္းလဲမႈအျဖစ္ ယံုၾကည္လို႕၊ Check & Balance လုပ္နုိင္ဖုိ႕အတြက္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္မယ့္ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီေတြအေပၚ ျပည္သူမဟုတ္တဲ့ အတိုက္အခံနုိင္ငံေရးသမားမ်ား၊ ျပည္သူမဟုတ္တဲ့ လက္ရွိ အစိုးရအဖြဲ႕၊ ျပည္သူမဟုတ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မယ့္ ပါတီအခ်င္းခ်င္း... က တိုက္ခိုက္မႈေတြ ရွိေနပါတယ္။

အတိုက္အခံနုိင္ငံေရးသမားမ်ား ျပည္သူမဟုတ္ပါ

အခ်က္အခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ လက္ရွိအတုိက္အခံ နုိင္ငံေရးသမားမ်ားဟာ ပါတီဝင္မ်ား၊ သမဂၢဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ အတြက္ ျပည္သူဆုိတာထက္ ပါတီစြဲ၊ သမဂၢစြဲမ်ားေပၚကို အေရးေပးၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္းေရးျပည္ရာနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့အခါ ေတြးေတာ ခ်က္ေတြဟာ ျပည္သူေတြလို ျဖဴစင္ရိုးသားတဲ့အေတြးမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ လွည့္ပတ္ျပီး ပါတီေကာင္းစားေရးအတြက္၊ သို႕တည္းမဟုတ္ ကုိယ္ယံုၾကည္တဲ့အရာ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ကို ပိုလို႕ ဦးစားေပးတတ္ပါတယ္။ ျပည္သူကေတာ့ မိမိတို႕ရဲ႕ လိုလားခ်က္ကို မိမိတုိ႕အျမင္အေလ်ာက္ ေဖာ္ျပတတ္ပါ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အတိုက္အခံ နုိင္ငံေရး သမားမ်ားဟာ ျပည္သူေတြေလာက္ မရိုးစင္းေတာ့တဲ့အတြက္ ျပည္သူ ေတြ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္တခ်က္က လက္ရွိ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ အတိုက္အခံအင္အားစုအေျခစိုက္ရာနဲ႕ အတုိက္အခံနုိင္ငံေရးစီးေၾကာင္းဟာ ျပည္တြင္းမွာ အေျခတည္မႈနည္းေနျပီး ျပည္ပမွာ အေျခစိုက္မႈ အားမ်ားေန တယ္လို႕ ေလ့လာထားမိသေလာက္ ေတြ႕ရပါတယ္။ ပါတီစြဲကင္း၊ သမဂၢစြဲကင္း(စစ္မွန္ေသာ အလုပ္သမားသမဂၢ မွလြဲ၍) ၊ မူဝါဒစြဲကင္းပါမွ ျပည္သူလို႕ေခၚဆုိနုိင္ပါမယ္။

(စစ္မွန္ေသာ အလုပ္သမားသမဂၢဆုိင္ရာကို ေနာင္အခါမ်ားတြင္ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ တင္ျပပါမည္။)

လက္ရွိအစိုးရသည္ ျပည္သူမဟုတ္။

ဒါကိုေတာ့ အက်ယ္တဝင့္ေျပာျပစရာမလိုပါဘူး။ သူတို႕ျပည္သူမဟုတ္လို႕သာ ျပည္သူကို ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္ မဲ့ခဲ့ တာေပါ့။ ဒီမုိကေရစီနုိင္ငံျဖစ္လဲ အစိုးရကို ျပည္သူလုိ႕ တြက္လို႕ မရပါဘူး။ အာဏာနဲ႕ တြဲဖက္ေနတဲ့အတြက္ ျဖဴစင္မႈ အျပည့္အဝမရွိနုိင္ပါဘူး။

ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ ပါတီမ်ားလဲ ျပည္သူမဟုတ္။

ဒါလဲပဲ ပထမ အတိုက္အခံမ်ား ျပည္သူမဟုတ္တာနဲ႕ ဆင္တူပါတယ္။ ကုိယ့္ပါတီ အနုိင္ရရွိေရးအတြက္တဖက္၊ နုိင္ငံကို ေျပာင္းလဲေပးေစခ်င္တဲ့စိတ္ တဖက္နဲ႕မုိ႕... တရားခ်ည္းမဟုတ္ဘဲ တဖက္မွာ ဓါးပါေနပါတယ္။ (တရားတဖက္၊ ဓါးတဖက္ဆုိတာ နုိင္ငံေရးသမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ လက္ကိုင္စကားျဖစ္သလို တဖက္မွာ တရားမွ်တမႈျဖစ္ေစခ်င္ေပမဲ့ တဖက္မွာလဲ ဓါးတျပျပနဲ႕လုိ႕ ျမင္မိပါတယ္။) နုိင္ငံေတာ္အာဏာကို ရရွိသည္ ျဖစ္ေစ၊ မရရွိသည္ျဖစ္ေစ... နုိင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ တည္ရွိေနသမွ် ျပည္သူမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါလဲပဲ ပါတီစြဲကို အေျခခံ ေနတဲ့ အမ်ိဳးသားေရးမူေၾကာင့္ပါ။


အားမေလွ်ာ့နဲ႕ ဒီမုိကရက္

အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့သလိုပဲ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္မယ့္ ပါတီမ်ားအားလံုးထဲမွာ ဒီမုိကေရစီနဲ႕အတူ နုိင္ငံေျပာင္းလဲမႈ ကို လုိလားတဲ့ အထက္ပါ (၃)မ်ိဳးမွ ကင္းလြတ္ေသာ ျပည္သူအမ်ားစုနွစ္သက္သာ ဒီမုိကရက္တစ္ ပါတီေတြ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စိတ္မေကာင္းစရာတခုက အထက္ပါ (၃) မ်ိဳးႏွင့္ ျငိစြန္းေသာ ျပည္သူလို႕ မိမိကုိယ္မိမိ အမည္ခံထားသူမ်ားဟာ ျပည္ခုိင္ျဖိဳးပါတီကိုလဲ ျပစ္တင္ရဲ႕၊ တစညပါတီကိုလဲ ျပစ္တင္ရဲ႕၊ ဒီမုိကေရစီလုိလားလုိ႕ Check & Balance ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ ဝင္ျပိဳင္မယ့္ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီေတြကို ျပစ္တင္ေနတာေတြ ေတြ႕လာရတဲ့အခါ လက္ရွိမွာ ကြ်န္မ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႕ ဝမ္းနည္းမိပါတယ္။ ပထမ ဆံုးအၾကိမ္အေတြ႕အၾကံဳပါ။ ဒီအတြက္ မ်က္ရည္စုိ႕မိပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ႕လိုခ်င္တာ နုိင္ငံေျပာင္းလဲဖုိ႕ပါ။ တခ်က္တည္းနဲ႕ ေျပာင္းလဲဖုိ႕ဆုိတာ ကြ်န္မတို႕အတြက္ အင္မတန္မွ ခဲယဥ္းပါတယ္။ ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ ျပန္လည္ျပဳျပင္ ဖုိ႕ အခ်ိန္ အနည္းဆံုး ၁၀ နွစ္ေပးရပါဦးမယ္။ ဒီကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဥပမာ တခုအေနကုိ ကြ်န္မ ေရးသားခဲ့တဲ့ နားလည္ေပးၾကပါ... (၁) မွာ ဖတ္ရႈနုိင္ပါတယ္။ ရရွိလာတဲ့ အေနအထားေလးကို အေကာင္းဆံုး ျပင္ဆင္ျပီး တေျဖးေျဖးနဲ႕ ပိုတုိးလို႕ ေျပာင္းလဲျပင္ဆင္နုိင္မယ္လုိ႕လဲ ယံုၾကည္ပါတယ္။ လူေတြသာ စဥ္းစားဉာဏ္ရွိရွိနဲ႕ လုပ္ေဆာင္ၾကမယ္ဆုိရင္ ေသြးေတြစြန္းထင္းျပီးမွ ေျပာင္းလဲနုိင္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ မျဖစ္နုိင္ေတာ့တဲ့ အေနအထား တခုကို ျပန္ဖန္တီးျပီးမွ ေျပာင္းလဲနုိင္မယ္ဆုိတဲ့ အျမင္ေတြကို ဖယ္ထုတ္နုိင္ၾကမွာပါ။ စစ္အစိုးရက ျပည္ခုိင္ျဖိဳးကို ကူညီေထာက္ပံ့ေပးေနရင္ စစ္အစိုးရကို မလိုလားတဲ့ ကြ်န္မတုိ႕ျပည္သူေတြနဲ႕တကြေသာ ျပည္သူကို ခ်စ္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ အတိုက္အခံနုိင္ငံေရးသမားေတြက ဒီမုိကရက္တစ္ေတြကို မကူညီသင့္ဘူးလား။ ျပည္သူက ကူညီပါတယ္။ အတုိက္အခံေတြကိုေတာ့ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္မိတာက မကူညီခ်င္ရင္လဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ေနေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္တၾကီးနဲ႕ ေနာက္ထပ္ နွစ္ (၂၀)ေတာ့ ထပ္မေစာင့္ပါရေစနဲ႕ေတာ့။ မတည္မျငိမ္ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ဖုိ႕လဲ အထူးေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ ဒီတခါ စစ္အာဏာထပ္သိမ္းခံရမယ္ဆုိရင္ ကြ်န္မတုိ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ အျပီးတုိင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားမွာပါ။ စစ္အာဏာရွင္ကို မယံုၾကည္ပါနဲ႕။ ျပည္သူကိုေတာ့ ယံုၾကည္ၾကပါ။ ကြ်န္မတုိ႕ ျပည္သူေတြဟာ လုပ္နုိင္စြမ္းအားေတြ ဉာဏ္ပညာအားေတြ ရွိေနတယ္ဆုိတာကို ေက်းဇူးျပဳျပီး ယံုၾကည္ေပးၾကပါ။ အဘက္ဘက္က ထုိးႏွက္တိုက္ခိုက္ခံေနရတဲ့ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီေတြကို ထပ္ျပီး ထုိးႏွက္ တိုက္ခိုက္မႈ ျပဳမေနပါနဲ႕။ ျပည္သူလိုခ်င္တာက သူတို႕ဆႏၵေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ရာမွာ ဦးေဆာင္မယ့္ ေခါင္းေဆာင္ပါ။ မိမိလိုလားခ်က္ မိမိဆႏၵကို ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႕ ျပည္သူကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတာ့ မလိုခ်င္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူတုိ႕ကို ဦးေဆာင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ျပည္သူ႕ဆႏၵမ်ားကို ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် လာေရာက္ေလ့လာေပးပါ။ ပတ္ဝန္းက်င္တကြက္စာကေလးက ေျပာဆုိေနတဲ့ စကားေတြကို အယံုမလြယ္ၾကပါ နဲ႕။ ကြ်န္မတို႕ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ အေျမွာက္သိပ္ၾကိဳက္သလို ေျမွာက္ပင့္ေပးရာမွာလဲ ေတာ္ၾကသတဲ့...။ တခုပါပဲ... ဒီမုိကရက္တစ္ေတြကိုေတာ့ အားမေလွ်ာ့ေစခ်င္ဘူး။ ဒီပထမ (၅) နွစ္မွာ အျပတ္အသတ္ နုိင္ဖုိ႕ဆုိတာ မေသခ်ာေပမဲ့ ပထမ (၅) နွစ္ေပၚမွာ အေျခခံျပီး လႊတ္ေတာ္ထဲကို ပါဝင္နုိင္သမွ်အင္အားနဲ႕ ဒုတိယ (၅) နွစ္အတြက္ အေကာင္းဆံုး ျပင္ဆင္နုိင္ၾကမွာပါ။ ဒီနည္းလမ္းက ေစာင့္ရ (၅) နွစ္ေပါ့ရွင္။

ေစာနန္းမြန္



Thursday, October 14, 2010

ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ (၃)

1 comments
အခု ပိုစ့္မွာ အဓိက ေျပာခ်င္တာကေတာ့ တိုင္းေဒသႀကီး/ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္ေတြ အတြက္ အဓိက ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ပါတီေတြရဲ႕ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အမည္စာရင္း တင္သြင္းမွဳေတြကေန ရရွိသေလာက္စာရင္းေတြကို ေလ့လာၿပီး ေရးရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျပည့္စံုမႈေတာ့ ရွိမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ဝန္ခံ ပါရေစ။

ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က အတည္ျပဳၿပီးတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း စာရင္းကို သက္ဆိုင္ရာ ရက္ကြက္/ေက်းရြာအုပ္စု ေကာ္မရွင္ခြဲ ေတြမွာကပ္ထားတယ္ ဆိုေပမယ့္ သတင္းစာေတြမွာ တရားဝင္ေၾကညာတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ မီဒီယာေတြကိုလည္း ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိပါဘူး။ မီဒီယာေတြက ေကာ္မရွင္ကို တိုက္ရိုက္ဆက္သြယ္ၿပီး ေမးျမန္းတဲ့ ေနရာမွာလည္း အခက္ အခဲေတြ ရွိေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ Eleven Media ရဲ႕ ဒီသတင္းမွာ ၾကည့္ပါ - ျပည္ေထာင္စုေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ထံမွ သတင္းရ႐ိွရန္ အခက္အခဲ ရွိေန ။ ဒါဟာ တကယ္ေတာ့ မျဖစ္သင့္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဝင္ၿပိဳင္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း စာရင္းဟာ လွ်ိဳ႕ဝွက္ထားစရာ ႏိုင္ငံရဲ႕ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ သတင္းစာေတြမွာ ထည့္ဖုိ႔လည္း ဘာမွ အပန္းမႀကီးႏိုင္တဲ့ ကိစၥပါ။ မဲဆႏၵနယ္ေတြ ေၾကျငာတုန္းကေလာက္ေတာင္ စာမ်က္ႏွာ မကုန္ႏိုင္ပါဘူး။ သက္ဆိုင္ရာ မဲေပးမယ့္ မဲဆႏၵရွင္ေတြက သူတို႔ေပးရမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ စာရင္းကို သိခ်င္ရင္ ရပ္ကြက္ေကာ္မရွင္႐ံုးမွာ သြားၾကည့္ႏိုင္တာပဲ၊ သတင္းစာကေန တႏိုင္ငံလံုးစာရင္းကို ထုတ္ျပန္ေပးဖို႔ လိုလို႔လား ဆိုရင္ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျဖရပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ မဲဆႏၵနယ္ကေန အေဝးေရာက္ေနတဲ့အတြက္ ႀကိဳတင္မဲနဲ႔ေပးရမယ့္ သူေတြရွိပါတယ္။ တျခားၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕ ေရာက္ေနလို႔ ျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ေရာက္ေနလို႔ ျဖစ္ေစ မဲဆႏၵနယ္ရွင္ တေယာက္ဟာ သူေပးရမယ့္ မဲဆႏၵနယ္မွာ ဘယ္သူေတြ ဝင္ၿပိဳင္သလဲ ဆုိတာ ႀကိဳသိသင့္ပါတယ္။ မဲေပးဖို႔ မဲျပား ကိုယ့္လက္ထဲ ေရာက္မွ ဘယ္ႏွပါတီ ၿပိဳင္တာလဲ၊ ဘယ္သူေတြလဲ ဆိုတာ သိရတာမ်ိဳးက မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ မီဒီယာေတြေပၚမွာ နာမည္ မေရာက္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြခ်ည္းပဲ ဆိုရင္ သူဘာလုပ္ခဲ့သလဲ၊ သူ႕ရဲ႕ အရည္အခ်င္းက ဘယ္လို၊ အက်င့္သီလက ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ ဆန္းစစ္ဖုိ႔ ေဝးလို႔ နာမည္ေတြေတာင္ အခုမွ ျမင္ဖူးတဲ့ အတြက္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တံဆိပ္ၾကည့္ပီး ေကာင္းႏိုးႏိုးနဲ႔ မဲေပးရတာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ (အခုေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာ့ သံ႐ံုးေတြမွာ မဲသြားေပးမယ့္လူ နည္းပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ေရြးေကာက္ပြဲေတြမွာ အခုလိုမ်ိဳးပဲ မျဖစ္ေစခ်င္ပါ၊ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း စာရင္းနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ပြင့္လင္းျမင္သာ ရွိေစခ်င္ပါတယ္။)

အခုေတာ့ ပါတီေတြကေန တဆင့္ မီဒီယာေတြကို ေရာက္ရွိလာတဲ့ စာရင္းေတြကိုပဲ အေျခခံၿပီး ေရးပါတယ္။ မီဒီယာေတြနဲ႔ သိပ္အဆက္ အဆံ မရွိတဲ႔ ပါတီေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသား လူနည္းစု ပါတီ တခ်ိဳ႕က စာရင္းေတြ မသိရတဲ႔ အတြက္ ျပည့္စံုခ်င္မွ ျပည့္စံုပါလိမ္႔မယ္။

အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္နဲ႔ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္နဲ႔ ပက္သက္လို႔ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ပိုစ့္မွာ ေဆြးေႏြးၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ အခုျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ေတြနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး စေဆြးေႏြးပါမယ့္။

ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အမည္စာရင္း တင္သြင္းႏိုင္မႈေတြကို ေလ႔လာၾကည့္ရင္ တိုင္းရင္းသား ပါတီေတြေၾကာင့္ ျပည္နယ္ အမ်ားစုမွာ အားရစရာ အေနအထားကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကခ်င္နဲ႔ ကယားျပည္နယ္မွာ သက္ဆိုင္ရာ တိုင္းရင္းသား ပါတီေတြကို ေကာ္မရွင္က တည္ေထာင္ခြင့္ မျပဳခဲ႔တဲ႔ အတြက္ အားနည္းခဲ့ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ဆိုရင္ SNDP (က်ားျဖဴပါတီ)ဟာ ရာႏႈန္းျပည့္ နီးပါးၿပိဳင္ႏိုင္ၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္မွာလည္း ရွမ္းတိုင္းရင္းသားေတြ ရွိတဲ့ ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ၿပိဳင္ႏိုင္တာ ေတြ႕ရတဲ႔ အတြက္ အားရစရာပါ။ ရွမ္းပါတီဟာ တခုတည္းရွိတဲ႔ အတြက္လည္း ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး၊ တစည တို႔နဲ႔ ၿပိဳင္ၿပီး စည္းရံုးတဲ႔ ေနရာမွာ မဲေတြ ျပန္႔သြားစရာမရွိဘဲ အႏိုင္ရဖုိ႔ အေျခအေန ေကာင္းေနပါတယ္။ (ဒီေနရာမွာ ျပည္သူလူထု လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မဲေပးဖြင့္ရဖို႔နဲ႔ မဲမလိမ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္။) မြန္ျပည္နယ္မွာ AMRDP နဲ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ RNDP တို႔ဟာလည္း သင့္တင့္တဲ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အေရအတြက္ကို တင္သြင္းႏိုင္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ခ်င္းျပည္နယ္မွာေတာ့ ခ်င္းပါတီ ႏွစ္ခု ၿပိဳင္ရဖို႔ ရွိပါတယ္။ ကရင္ျပည္နယ္မွာ PSDP ကေနရာအားလံုးမဝင္ႏိုင္ ေပမယ့္ သင့္တင့္တဲ့ အေရအတြက္ တခုေတာ့ ရွိတာေတြ႕ရတယ္။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာေတာ့ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ မဟာမိတ္ျဖစ္တဲ့ စဒက (UDPKS) ၊ တစညနဲ႔ က်ားျဖဴပါတီ တို႔ ဝင္ၿပိဳင္ၾကတယ္။ ေနရာ အမ်ားစုမွာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစည ႏွစ္ခုပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကယားျပည္နယ္မွာလည္း ကယန္းအမ်ိဳးသား ပါတီက လြိဳင္ေကာ္၊ ဒီေမာဆိုနဲ႔ ဖရူးဆို ေလာက္ပဲ ၿပိဳင္ႏိုင္ၿပီး ကယားျပည္နယ္ တခုလံုးၿပိဳင္ႏိုင္တာ မရွိတဲ႔ အတြက္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစညပဲ အဓိက ၿပိဳင္ရမယ့္ အေနအထား ျဖစ္ေနပါတယ္။

တိုင္းေဒသႀကီးေတြမွာေတာ့ USDP နဲ႔ NUP ကလြဲရင္ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး၊ မေကြးတိုင္း၊ ဧရာဝတီတိုင္း၊ ပဲခူးတိုင္း ေနရာအခ်ိဳ႕နဲ႔ စစ္ကိုင္းတိုင္း ေနရာအခ်ိဳ႕မွာပဲ က်န္တဲ့ပါတီေတြ ဝင္ၿပိဳင္ႏိုင္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဝင္ၿပိဳင္တဲ႔ ပါတီေတြကလည္း ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ (အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္+ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္) ကိုသာ အဓိက ထားၿပိဳင္တဲ့ အတြက္ တိုင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္မွာဆိုရင္ ရန္ကုန္တိုင္းမွာေတာင္မွ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏွစ္ပါတီတည္း ၿပိဳင္ရမယ့္ အေနအထား ျဖစ္ေနပါတယ္။ တနသၤာရီတိုင္းက တခ်ိဳ႕မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာေတာ့ တစညေတာင္ ဝင္မၿပိဳင္ႏိုင္တဲ႔ အတြက္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးက ၿပိဳင္ဘက္မရွိ အမတ္ျဖစ္သြားပါပီ။ အခုသိရသေလာက္ တနသၤာရီတိုင္းက ကၽြန္းစုၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္(၁)နဲ႔ (၂)၊ တနသၤာရီ(၁)နဲ႔(၂)၊ စစ္ကိုင္းတိုင္း ဘုတလင္(၁)နဲ႔(၂)၊ ဒီပဲယင္း(၁)၊ လဟယ္(၁)၊ ရန္ကုန္းတိုင္း ကိုကိုကၽြန္း(၁) တုိ႔မွာ ျပည္ခိုင္းၿဖိဳးက ၿပိဳင္ဘက္မရွိ အႏိုင္ရသြားပီလို႔ သတင္းေတြ အရသိရတယ္။ အဲဒီ႔ေတာ့ တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္ အမ်ားစုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ ကယားျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစည ႏွစ္ခုထဲကပဲ ေရြးခ်ယ္ရေတာ့မွာပါ။

ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစည ႏွစ္ခုတည္း ဝင္ၿပိဳင္တဲ႔ မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မဲမေပးခိုင္းဘဲ White vote campaign လုပ္မယ္လို႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ ၾကားမိလုိက္ပါတယ္။ အဲလို လုပ္ရင္ ဘယ္လို အက်ိဳးရွိမလဲလို႔ စဥ္းစား ၾကည့္တဲ့အခါ သူ႕အတြက္ ေသခ်ာေပါက္ မဲအခ်ိဳ႕ကို အပိုင္ရေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ထားတဲ႔ USDP ပဲ ႏိုင္သြားမယ္ လို႔ အေျဖထြက္ပါတယ္။ ဒါဟာ သိပ္ကို အႏၲရာယ္ႀကီးပါတယ္။ တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္မွာ ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ႔သူေတြဟာ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအာဏာပိုင္ေတြ ျဖစ္လာမွာပါ။ ကိုယ့္ကို အဓိက အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္၊ သူတို႔ဆိုးရင္ ဆိုးသလို၊ ေကာင္းရင္ ေကာင္းသလို ေဒသအတြက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မယ့္ ေဒသအာဏာပိုင္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ေပးရတာပါ။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေျပာလိုတာက တိုင္းေဒသႀကီး/ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို တိုင္းေဒသႀကီး/ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္က ေရြးခ်ယ္ရတာ မဟုတ္ဘဲ သမၼတက ခန္႔အပ္မယ္ ဆိုတာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ အႏိုင္ရပီး တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးမဟုတ္တဲ႔ ပါတီေတြ၊ တသီးပုဂၢလေတြက အႏိုင္ရလည္း ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီက သမၼတျဖစ္လာရင္ ဘာမွလုပ္မရဘူးလို႔ ေစာဒက တက္စရာ ရွိတယ္။ တိုင္းေဒသႀကီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ကို သမၼတက စိတ္ႀကိဳက္ခန္႔လိုက္တယ္ ထားဦး တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္မွာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အမတ္ေတြ အင္အား နည္းေနရင္ အတိုက္အခံေတြ အားေကာင္းတဲ႔ လႊတ္ေတာ္က သူတို႔ကို လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႔မရေအာင္ ထိန္းႏိုင္၊ check & balance လုပ္ႏိုင္ ပါလိမ္႔မယ္။

ဒါေၾကာင့္ တိုင္းေဒသႀကီး/ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ေတြ ေပၚလာတဲ့ အခါ အဲဒီ႔ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ ေနရာ ရဖို႔ အတြက္ ျပည္နယ္ေတြမွာ တိုင္းရင္းသားေတြက အႏိုင္ရဖို႔ ေသခ်ာ ျပင္ဆင္ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းေဒသႀကီးေတြက ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကေတာ့(တစည ကလြဲရင္) ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကိုသာ အဓိက ထားၿပီး တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ အတြက္ မဟာဗ်ဴဟာ ခ်မွတ္ၿပီး အာရံုစိုက္ ျပင္ဆင္တာမ်ိဳး မေတြ႕ရဘူး။ တိုင္းေဒသႀကီးကို အဓိကထားဝင္ၿပိဳင္မယ္လို႔ ယူဆရတယ္႔ ရွားရွားပါးပါး ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ (ျပည္) ဆုိပီး ေပၚလာတာ ေတြ႕ရလို႔ ဝမ္းသာမိတယ္၊ ဒါေပမယ္႔ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းစာရင္း ၃ ေနရာမတင္ႏိုင္လို႔ ဖ်က္သိမ္း ခံလိုက္ရတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီေနရာေတြဟာ အေရးႀကီးပါတယ္ ကိုယ့္ကို တိုက္ရိုက္အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္ ေဒသအာဏာပိုင္ေတြ ျဖစ္လာစရာရွိလို႔ ပါတီေတြက အာရံုစိုက္ မၿပိဳင္ႏုိင္ရင္ သက္ဆိုင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ အလိုက္ ရပ္မိရပ္ဖေတြက တသီးပုဂၢလ အေနနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္သင့္တာပါ။

တိုက္တြန္းခ်င္တာ ကေတာ့ အကယ္၍ ကိုယ္ေပးရမယ့္ တိုင္းေဒသႀကီး/ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္မွွာ ကိုယ္ႏွစ္သက္တဲ႔ ပါတီေတြ ဝင္ၿပိဳင္ရင္ မဲ ေပးပါ၊ တသီးပုဂၢလေတြ ဝင္ၿပိဳင္လို႔ ကိုယ့္အေနနဲ႔ ယံုၾကည္လို႔ ရတဲ႔ လူဆိုရင္ မဲ ေပးပါ။ အဲလုိမွ မဟုတ္ဘဲ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစည နွစ္ပါတီပဲ ဝင္ၿပိဳင္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တစညကို မဲေပးပါလို႔ပဲ ျပတ္ျပတ္သားသား တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အႏိုင္မရဖို႔ အတြက္ ဒီနည္းက လြဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေရြးခ်ယ္စရာ မရွိပါဘူး။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ႏိုင္သြားရင္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ? ... ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ေနခဲ့ၿပီးပါပီ၊ ဒီလူေတြပဲ မေျပာင္းမလဲ ဆက္အုပ္ခ်ဳပ္ေနမွာ အလိုမရွိပါ။ လိုခ်င္တာက အေျပာင္းအလဲပါ။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးႏိုင္သြားရင္ေတာ့ အခု အေျခအေန အတိုင္း ဘာမွေျပာင္းလဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တစည ကေရာ ယံုၾကည္ရသလား? ... တစည ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းက မဆလ ေဟာင္းေတြပါ၊ ဒါေပမယ့္ ေအာက္ေျခ ၿမိဳ႕နယ္ အဆင့္ပါတီဝင္ေတြက သာမန္လူထုထဲက ျပည္သူ႕ဘဝကို နားလည္တဲ႔ ေအာက္ေျခ လူတန္းစားေတြ မ်ားပါတယ္၊ ယံုရသလား ဆိုတာေတာ့ သူတို႔ကို အခ်ိန္ေပးဖို႔ လုိပါတယ္၊ သူတို႔ကို ေရြးခ်ယ္ၾကည့္ပီးမွပဲ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ပံုကိုင္ပံုကို ဆံုျဖတ္ရမွာပါ။ မဆလကို အေမြခံ ခဲ႔တဲ႔ပါတီမို႔ မယံုၾကည္ပါဘူး ဆိုတာကေတာ့ သဘာဝ မက်လွပါဘူး။ White vote campaign လုပ္မယ္ဆိုရင္လည္း ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးသာ အႏိုင္ရသြားမယ့္ အႏၲရာယ္ရွိေၾကာင္း သတိေပးလိုက္ရပါတယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္း

Wednesday, October 13, 2010

လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေပးရမွာလား။

3 comments

ေရြးေကာက္ပြဲၾကီး စေတာ့မယ္။

သိပ္ကုိ စိတ္လႈပ္ရွားရတဲ့ အရာၾကီးပါပဲ။ မၾကာခင္မွာ မဲေပးရေတာ့မယ္။ အဲဒီ့ေန႕ေရာက္ဖုိ႕အတြက္ သိပ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရသလို ေၾကာက္လဲ ေၾကာက္လန္႕ေနမိတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ရတာကေတာ့ အားလံုးလုိခ်င္တဲ့ အေျပာင္း အလဲ။ ေၾကာက္ေနရတာေတာ့ အခ်က္နွစ္ခု ရွိတယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ဆႏၵေတြနဲ႕ ျပည္သူေတြ အမ်ားစုရွိေနတဲ့ မဲရံုေတြမွာ ေဖာက္ခြဲမႈေတြ ျဖစ္လာမွာပါ။ (ဘယ္သူေတြကပဲ မ်ားေသာအားျဖင့္ လုပ္တတ္ၾက တယ္.. ဘယ္လို သတင္းကို အလွည့္အေျပာင္းလုပ္တတ္တယ္ဆုိတာ သိျပီးသားျဖစ္မွာပါ။) ေနာက္ထပ္တခုကေတာ့ မဲေပးရမွာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။ ျပည္သူေတြကလဲ အေကာင္းဆံုးေရြးခ်ယ္ဖုိ႕ စိတ္ဆံုးျဖတ္ျပီးပါျပီ။ ဘယ္သူ႕ကို ေရြးရမယ္မွန္းလဲ သိေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေရာ မဲေပးခြင့္ ရမွာလား? နုိဝင္ဘာ (၇) ရက္ေန႕ဟာ နုိင္ငံေတာ္အတြက္ အလွည့္အေျပာင္းတခုျဖစ္သလို ကြ်န္မတုိ႕ ျပည္သူေတြ မညံ့ဘူးဆုိတာ ျပသရမယ့္ ေန႕ရက္ပါ။ အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ နွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ေနခဲ့ရတာဟာ ျပည္သူေတြက နုိင္ငံေရး စိတ္ဝင္စားမႈ မရွိတာေၾကာင့္နဲ႕၊ သူတို႕ကို ဦးေဆာင္တယ္ဆိုျပီး နာမည္ ခံထားသူေတြရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈေတြေၾကာင့္ ပါ။ ျပည္သူေတြမွာ အဲဒီ့ဦးေဆာင္သူဆုိသူေတြကို ဖယ္ထုတ္ျပီး မိမိကိုယ္ကို ဦးေဆာင္နုိင္တဲ့ စြမ္းအားရွိပါတယ္။ နွစ္ (၂၀)ေက်ာ္ဆုိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး မဟုတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ရွံုးနိမ့္ေနခဲ့တာပါ။ ျပည္သူေတြဟာ (၈၈၈၈) ရဲ႕ အနိဌာရံုေတြေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေရး ဆုိတာၾကီးကို စိတ္ပ်က္ေနၾကသူေတြ...။ စစ္တပ္ကလဲ ေသနတ္နဲ႕ ပစ္သတ္တယ္။ တဖက္ကလဲ ေခါင္းျဖတ္သတ္တယ္။ ဒါေတြကို ကြ်န္မတို႕ေတြ ေၾကာက္လန္႕လြန္းပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတၾကိမ္ေတာ့ ျပည္သူေတြ ကို အဲလုိမလုပ္နဲ႕.. ေကာင္းလာမွာ မဟုတ္ဘူး.. ငါတုိ႕ေျပာသလိုလုပ္.... မဟုတ္ရင္ ဆံုးရွႈံုးမႈေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ ၾကံဳရလိမ့္မယ္။ ငါတုိ႕က မင္းတို႕ထက္ ပိုသိပါတယ္။ ငါတုိ႕က ေတာ္လွန္ေရးလုပ္လာတာ.. ဘယ္နုိင္ငံက ဘယ္နုိင္ငံေရးစာေပေတြကို ဖတ္ျပီး ဘယ္လိုေလ့လာထားတာ။ ဘယ္နုိင္ငံက ဘယ္လိုအေတြ႕အၾကံဳေတြ ရွိထားတာ.. ဆုိတဲ့စကားေတြကို ရပ္လိုက္ဖုိ႕ ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႕ပဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ျပည္သူေတြကိုယ္တုိင္ ဒီတၾကိမ္ေတာ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိပါရေစ။ ဆႏၵျပရင္ ျပည္သူေတြ ေသနတ္နဲ႕ ပစ္ခံရမယ္။ ရိုက္ႏွက္ခံရမယ္။ စစ္တပ္က လုပ္ဦးမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲေပးလို႕ လြတ္လပ္စြာ ေပးခြင့္မရဘူး ဆုိရင္ အခုေခတ္ကာလဟာ သတင္းအေမွာင္ခ်လို႕ရမယ့္ေခတ္မဟုတ္ပါဘူး။ ဆႏၵျပလုိ႕ လူေတြ အရင္ေသျပီးမွ ကမၻာ့ကုလသမဂၢကို အသနားခံျပီး ပိုက္ဆံေတြ လိမ္သံုးၾကဦးမလို႕လား။ မဲေတြ လြတ္လပ္စြာေပးခြင့္မရွိဘူးဆုိရင္ သူတို႕ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒကိုလဲ သူတို႕ခ်ိဳးေဖာက္ျပီ။ နုိင္ငံတကာကို အားကိုးခ်င္ၾကတဲ့လူေတြကလဲ အဲဒီ့အခ်ိန္ မွာ နုိင္ငံတကာကို စြက္ဖက္ခြင့္ေပးလို႕ရတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ပါျပီ။ ၁၉၉၀ တုန္းကလဲ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ေပးမယ္ဆုိျပီး ရလာဒ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္မေပးခဲ့ဘူး။ ဒီ့အတြက္ ၂၀၁၀ကိုလဲ မယံုဘူးဆုိတာဟာ သိပ္ျပီး လက္ေတြ႕ မဆန္ေသးပါဘူး။ အခုေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးမွာပါ။ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကိုင္ထားျပီး ျဖစ္တာမို႕ သူတုိ႕ေတြ မေၾကာက္ၾကပါဘူး။ အလုပ္တူတူတြဲလုပ္တဲ့အခါက်မွ ျပည္သူ႕သားေတြျဖစ္တဲ့ ၂၅ ရာခုိင္နႈန္းကို စည္းရံုးယူလို႕ရပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ ဘာလို႕ ျပည္သူ႕သားေတြျဖစ္တဲ့ စစ္သားေတြ ဆုိးသြမ္းေနလဲဆုိေတာ့ တရားခံဟာ သူတို႕ကို သတၱဝါဆုိးၾကီးေတြလို အျမဲၾကည့္ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြေၾကာင့္လို႕ ကြ်န္မ ျမင္ပါတယ္။ လိမၼာခ်င္ေတာင္ ငါ့ကို ယံုမွာ မဟုတ္ပါဘူးဆုိျပီး ဆက္ဆုိးသြမ္းေနသူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲလို အာဏာကိုယ့္လက္ထဲ မေရာက္ေသးဘဲ လက္ရွိအာဏာပိုင္ေတြကို တရားစြဲမယ္ ဆိုတဲ့ လုပ္ရပ္မ်ိဳးဟာ အင္မတန္မွ ထိတ္လန္႕စရာ ေကာင္းတဲ့ မဆင္မျခင္လုပ္ရပ္ပါပဲ။ အဲဒီ့လုိ လုပ္ရပ္မ်ိဳးကိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္မွာ ပါလာမယ့္ အတုိက္အခံပါတီတုိင္း အတုယူဆင္ျခင္ရပါလိမ့္မယ္။

အဓိက ကြ်န္မေျပာခ်င္တဲ့ ကိစၥရပ္ကေတာ့ လြတ္လပ္စြာမဲေပးခြင့္ဟာ ျပည္သူေတြနဲ႕ ျပည္သူေတြ ျပဳလုပ္နိုင္ေၾကာင္း အသိေပးသူေတြရဲ႕ လက္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ မဲရံုေတြမွာ ျပည္သူေတြထဲက အခ်ိဳ႕ သြားေရာက္ ေစာင့္ၾကည့္ေပးမယ္ဆုိရင္... အထူးသျဖင့္ ဒီေနရာမွာ အားကိုးရမွာ NLD ပါတီရဲ႕ လူငယ္ေတြပါ။ ပါတီအေနနဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲကို မေထာက္ခံေပမဲ့ လ်စ္လ်ဴမရႈဘူးဆုိရင္ေပါ့။ ျပည္သူေတြ... ငါတုိ႕ကို မေထာက္ခံေတာ့ရင္ မင္းတုိ႕အတြက္ ဘာမွ မလုပ္ေပးနုိင္ေတာ့ဘူးဆုိတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳးေတာ့ NLD လူငယ္ေတြမွာ မရွိေလာက္ပါဘူး။ ျပည္သူ႕အက်ိဳးကို ျပည္သူေတြဆႏၵနဲ႕ ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ အလုပ္တခုမွာ ကူညီေပးဖုိ႕အတြက္ ဒီေနရာကေနပဲ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ႕ ျပည္သူေတြကို NLD လူငယ္ေတြနဲ႕ တကြ အျခားျပည္သူ႕အက်ိဳးကို ထမ္းရြက္ခ်င္တဲ့ လူငယ္၊ လူလတ္၊ လူၾကီး ေတြက ျပည္သူေတြ လြတ္လပ္စြာမဲေပးနုိင္ဖုိ႕ မဲရံုေတြရဲ႕ တရားမွ်တမႈ မမွ်တမႈတုိ႕ကို ၾကည့္ရႈေပးေစလိုပါတယ္။ စစ္အစုိးရကျဖစ္ျဖစ္၊ အျခားပါတီတခုကပဲျဖစ္ျဖစ္... မမွ်မတ လုပ္ျပီဆုိရင္ တုိင္ၾကားဖုိ႕အတြက္ မွတ္သားထားၾကျပီး နုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါစို႕...။ ကြ်န္မတို႕မလုပ္ဘဲ အခ်င္းခ်င္း လက္မခံဘူး လက္ခံတယ္ ျငင္းခံုေနရင္းနဲ႕ တုိင္းျပည္ေခ်ာက္ထဲ က်သြားပါလိမ့္မယ္။ လက္ခံခံ မခံခံ... ျပီးေျမာက္ေအာင္ ျပဳလုပ္မယ့္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ နုိင္ငံသားတုိင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္မဲေပးခြင့္ရတဲ၊့ နုိင္ငံသားေတြ ရင္ထဲကေန အစစ္အမွန္ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ ပါတီေတြနဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြအတြက္ ကြ်န္မတို႕ ကူညီမွ ျမန္မာနုိင္ငံသားျဖစ္ရက်ိဳး နပ္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။


ေစာနန္းမြန္

Tuesday, October 12, 2010

ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ (၂)

9 comments

အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လႊတ္ေတာ္ အသီးသီးမွာ ဝင္ၿပိဳင္မယ့္ ပါတီ အသီးသီးက ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း အေရအတြက္ေပၚ မူတည္ၿပီး ခန္႔မွန္းထားတဲ့ အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ထြက္ေပၚလာ ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ အလက္ ေတြကို တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အခ်က္အလက္ေတြကို "ျမန္မာ ေရြးေကာက္ပြဲ သတင္းအခ်က္အလက္" ရဲ႕ facebook စာမ်က္ႏွာကေန ရပါတယ္။

ပထမဆံုးတင္ျပခ်င္တာက အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာ ဝင္ၿပိဳင္ၾကတဲ့ ပါတီနဲ႔ တသီးပုဂၢလေတြရဲ႕ အေျခအေနပါ။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာ ေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အတြက္ (၁၆၈)ေနရာ ရွိပါတယ္။ မဲဆႏၵနယ္ အားလံုးမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပႏိုင္ၿပီးေတာ့ ဝင္ၿပိဳင္တဲ့ ပါတီအလိုက္ အင္အားကေတာ့ ပံုမွာ ျမင္ေတြ႕ရတဲ့ အတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ (USDP)က (၁၅၉) ေနရာနဲ႔ အင္အား အမ်ားဆံုး ဝင္ၿပိဳင္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးက ဝင္မၿပိဳင္တဲ့ (၉)ေနရာကလည္း သူ႕ရဲ႕ မဟာမိတ္ ပါတီေတြ ၿပိဳင္ပါလိမ့္မယ္။ လက္ရွိ သိရတဲ့ အေနအထားအရ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးနဲ႔ မဟာမိတ္ ျပဳထားေၾကာင္း သိရတာဟာ စည္းလံုးညီညြတ္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပါတီ [ကခ်င္ျပည္နယ္](စဒက) (UDPKS) နဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ USDP နဲ႔ မဟာမိတ္ ျပဳထားတဲ့ အျခားပါတီမ်ားနဲ႔ တသီးပုဂၢလမ်ားလည္း ရွိႏိုင္ပါေသးတယ္။ တစညပါတီ (NUP) ကလည္း (၁၅၁)ေနရာ ဝင္ၿပိဳင္ႏိုင္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ USDP နဲ႔ NUP မဟုတ္တဲ့ အျခားပါတီမ်ားနဲ႔ တသီးပုဂၢလမ်ားကေတာ့ စုစုေပါင္း (၁၇၁)ဦး ဝင္ၿပိဳင္ပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ၾကားမွာ မဲဆႏၵနယ္ ထပ္ ေနတာေတြ အမ်ားအျပား ရွိတဲ့ အတြက္ ေနရာတခ်ိဳ႕မွာ USDP (သို႔မဟုတ္) NUP ကကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းပဲ တက္လာမယ့္ အေန အထားပါ။ ဒီမိုကေရစီပါတီေတြ ၿပိဳင္သမွ် အႏိုင္ရခဲ႔မယ္ ဆိုရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္မွာ အခုလို ျမင္ေတြ႕ရပါမယ္။















USDP ကၿပိဳင္ဘက္မရွိ အႏိုင္ရလို႔ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ေနရာရၿပီးသားက ၂ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိပါတယ္။ USDP နဲ႔ NUP ႏွစ္ခုတည္း ၿပိဳင္ရၿပီး တဖြဲ႕ဖြဲ႔ တက္လာမွာက ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြသာ ၿပိဳင္သမွ် အႏိုင္ရခဲ႔မယ္ဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲမယ္ ၅၃ ရာခိုင္ႏႈန္းေတာင္ အႏိုင္ရႏိုင္တာမို႔ USDP နဲ႔ NUP အမတ္ေတြဟာ စစ္တပ္ကလာမယ့္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းရင္ေတာင္ ၄၇ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရွိတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီအတိုင္းသာ ျဖစ္ခဲ႔ရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္မွာ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အသံ၊ ဒီမိုကေရစီအသံေတြ ၾကားရဖြယ္ရွိၿပီး အေကာင္းျမင္ႏိုင္စရာ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပါတီအသစ္ေတြရဲ႕ ေငြေၾကးမျပည့္စံုမႈ၊ အခ်ိန္မလံုေလာက္မႈ၊ ေကာ္မရွင္မွ ကန္႔သတ္မႈ၊ USDP ရဲ႕ အာဏာနဲ႔ေငြ သံုးၿပီး မဲဆြယ္မႈ၊ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အေၾကာက္တရားလႊမ္းမိုးေနမႈ၊ စသျဖင့္ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားေတြဟာ ၿပိဳင္သမွ် ရာႏႈန္းျပည့္ အႏိုင္ရပီး လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ၅၃ ရာခိုင္ႏႈန္းေတာင္ ရရွိလိမ္႔မယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တတ္ႏိုင္အမွ် ဒီမိုကေရစီ ပါတီေတြ လႊတ္ေတာ္ထဲ မ်ားမ်ားေရာက္ေအာင္ တြန္းရပါလိမ္႔မယ္။ ျပည္သူလူထုကို အေၾကာက္တရားကင္းကင္းနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မဲေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မတရားျပဳမႈရင္ တိုင္တန္း အေရးယူလို႔ ရေၾကာင္း၊ တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအဝင္ ဝန္ထမ္းမ်ား အားလံုး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ မဲေပးရမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပည္သူေတြ နားလည္လာေအာင္ ကိုယ့္နီးစပ္ရာက စလို႔ စည္း႐ံုးတိုက္တြန္း ၾကရပါမယ္။ ပါတီေတြက မဲ႐ံုေတြမွာ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ ကိုယ္စားလွယ္ မထားႏိုင္ရင္ မဲ႐ံုကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေပးတာမ်ိဳးကစလို႔ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္စဥ္ တခုလံုးမွာ မတရားမႈေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး အကယ္၍ ဥပေဒနဲ႔ အညီ စည္းရံုးျခင္း မရွိခဲ႔တဲ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း တေယာက္ အႏိုင္ရသြားတယ္ဆိုရင္ တျခား ပါတီ ေတြက တိုင္ၾကားႏိုင္ေအာင္ ပါဝင္ပူးေပါင္း ကူညီေပးတဲ႔ အထိ လုပ္ၾကရပါလိမ္႔မယ္။ ဒါမွသာ ႏိုင္ငံေတာ္က အေရးႀကီးတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခုကို ျဖတ္သန္းေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခတ္ရဲ႕ သမိုင္းတာဝန္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ပြန္ပါလိမ္႔မယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲက မည္သည့္ ရလဒ္ ထြက္ေပၚလာသည္ ျဖစ္ေစ အဲဒီ႔ ရလဒ္ရဲ႕ ဆိုးေမြေကာင္းေမြကို ခံစားရမွာ ျပည္တြင္းက ျပည္သူလူထုပဲ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို သတိေပးလိုပါတယ္။ တပါတီစနစ္နဲ႔ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ ဆယ္စုႏွစ္ ၅ ခုခန္႔ ေနလာရတဲ့ ျပည္သူေတြ အတြက္ အေၾကာက္တရားလႊမ္းမိုးေနၿပီး မိမိဆႏၵအတိုင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မဲေပးဖို႔ကို ေတြေဝေနၾက၊ ေၾကာက္လန္႔ေနၾကဦးမွာပါ။ အဲဒါကို အသံုးခ်ၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္မဲဆြယ္မႈေတြ ရွိေနသလို၊ ေငြေၾကးအသံုးျပဳၿပီး မဲဝယ္တာေတြလည္း ရွိပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူလူထု ေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သမွ် တိုက္တြန္းၾကရပါလိမ္႔မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ထဲ ၅၃ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ေရာက္သြားႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရး ရွိေနပါတယ္။ အကုန္မေရာက္ေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြ မ်ားႏိုင္သမွ် မ်ားမ်ား ေရာက္သြားရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႔မရတဲ့ အေနအထား တရပ္၊ ထိန္းညွိေပးႏုိင္တဲ႔ အေျခအေန တရပ္ျဖစ္သြား ပါလိမ္႔မယ္။

ဆက္လက္ၿပီး ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မႈ အေနအထားကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။














ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္ စုစုေပါင္း (၃၃၀) ရွိပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပႏိုင္တဲ့ မဲဆႏၵနယ္ (၄)ခုရွိတဲ့ အတြက္ (၃၂၆) ေနရာ အတြက္ ၿပိဳင္ၾကမွာပါ။ USDP က (၃၁၇) ေယာက္နဲ႔ အမ်ားဆံုး၊ NUP က (၂၉၅) ေယာက္နဲ႔ ဒုတိယ ျဖစ္ပါတယ္။ USDP နဲ႔ NUP မဟုတ္တဲ့ ပါတီေတြနဲ႔ တသီးပုဂၢလေတြ ၿပိဳင္သမွ် အႏိုင္ရခဲ႔ရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကို အခုလို ျမင္ရပါလိမ္႔မယ္။
















ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွာေတာ့ ၿပိဳင္ဘက္မရွိ အႏိုင္ရမယ့္ မဲဆႏၵနယ္ မရွိတာ ေတြ႕ရတယ္၊ အနည္းဆံုး USDP ကိုယ္စားလွယ္ တေယာက္နဲ႔ NUP ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ရမွာပါ။ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားေတြ အေနနဲ႔ ၿပိဳင္သမွ် မဲဆႏၵနယ္ေတြမွာ အႏိုင္ရမွသာ လႊတ္ေတာ္မွာ သူတို႔ အင္အားကို ထိန္းညွိႏိုင္မယ့္ အေနအထားကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွာ ၃၆ ရာခိုင္ႏႈန္းဆိုတဲ့ အင္အားဟာ မေသးလွပါဘူး။ တဘက္မွာလည္း USDP နဲ႔ NUP ဆိုတာ တပါတီတည္းလည္း မဟုတ္၊ မဟာမိတ္ေတြလည္း မဟုတ္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆိုလိုတာက အခ်ိန္နဲ႔ေငြ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီးၾကားထဲက ဝင္ၿပိဳင္ရတဲ့ ဒီေရြးေကာက္ပဲြမွာေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရြးခ်ယ္မႈ ျပဳႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္သြားမယ့္ အင္အားဟာ မျဖစ္စေလာက္ကေလး မဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ စစ္တပ္နဲ႔ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးေတြ၊ မဆလေဟာင္းေတြ ႀကီးစိုးထားတဲ႔ လႊတ္ေတာ္မွာ ဒီမိုကေရစီ သမားေတြက ေနရာေလး ၄၊ ၅၊ ၁၀ ေယာက္ေလာက္နဲ႔ ဘာမွလုပ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆေတြ ရွိခဲ႔ပါတယ္။ အခုေတာ့ ျပည္သူေတြ ေရြးခ်ယ္မႈ မွန္ကန္ရင္ ဒီမိုကေရစီသမားေတြ အင္အား ရာေက်ာ္ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္သြားမယ့္ အခြင့္အေရး ရွိေနပါပီ။

ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း စာရင္းတင္ဖို႔ အခ်ိန္ကို နည္းနည္းေလးတိုးေပးလိုက္ရံုနဲ႔တင္ ဝင္ၿပိဳင္မယ့္ ဒီမိုကေရစီပါတီေတြဘက္က ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြ ဒီ႔ထက္ ထပ္တိုးလာႏိုင္တဲ႔ အေျခအေန ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ တႀကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ အခုထက္ပိုၿပီး အားေကာင္းလာမယ္ဆိုတာ သံသယ ျဖစ္ဖြယ္မရွိပါဘူး။ တခုေတာင္းဆို ခ်င္တာက ဒီမိုကေရစီပါတီေတြ အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္မွာ အခ်င္းခ်င္း ေဝဖန္ ပုတ္ခတ္ၿပီး မညီမညြတ္ျဖစ္မယ့္ ကိစၥမ်ိဳးေတြ ေရွာင္ရွားပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး လႊတ္ေတာ္မွာလည္း စုစုစည္းစည္းနဲ႔ အင္အားစုတစ္ရပ္ အျဖစ္ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္သြားၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲလြန္ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းကို ရင္ဆိုင္ၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္ရပါတယ္။ အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ညီညြတ္ေရးကိုသာ ခိုင္မာေအာင္ တည္ေဆာက္ၾကပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြ မဲဆႏၵကိုယ္တိုင္ သြားေပးၾကေအာင္၊ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းကို ရဲရဲဝံ႔ဝံ႔ မဲေပးရဲေအာင္၊ ေရတို အက်ိဳးစီးပြားပဲကို ၾကည့္ပီး မဲေပးမမွားေအာင္ တတ္ႏိုင္တဲ႔ဘက္က လွံဳ႕ေဆာ္သြားမယ္။ ဒီလို ျပည္သူေတြ မနစ္နာ ေစဘဲ မိမိဆႏၵကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထုတ္ေဖၚႏိုင္ေအာင္ ကူညီလႈပ္ရွားျခင္းသည္ သာလွ်င္ ျပည္သူ႔အတြက္ လက္ေတြ႔အက်ိဳးရွိမယ့္ ႏိုင္ငံေရးလို႔ ခံယူထားပါေၾကာင္းဗ်ာ။
ေလးစားစြာျဖင့္

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္း အဖြဲ႔သားမ်ား

Monday, October 11, 2010

ျမန္မာနုိင္ငံႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ (၁)

7 comments

မၾကာခင္မွာ ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ အလွည့္ အေျပာင္းျဖစ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲၾကီး စတင္ပါ ေတာ့မယ္။ တပ္မေတာ္က ေရြးေကာက္ပြဲကို လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ျဖစ္ကို ျဖစ္လာမွာပါ။ လက္ရွိ ျပည္သူေတြဟာ ဆႏၵျပ ဆုိတဲ့ စကားကို အရမ္းေၾကာက္လန္႕ေနတဲ့အေျခအေနပါ။ သူတုိ႕ဆႏၵေတြ ျပခဲ့ၾက တယ္။ ရလာဒ္က တပ္က ေသနတ္နဲ႕ ပစ္တာခံရတယ္။ စစ္တပ္ရဲ႕ သူလွ်ိဳလို႕ စြပ္စြဲျပီး ေခါင္းျဖတ္တာေတြကို ၾကံဳခဲ့ရတယ္။ ေသာက္သံုးေရေတြထဲ အဆိပ္ခတ္တာ ခံခဲ့ရတယ္။ နုိင္ငံမတည္မျငိမ္မႈဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ ဆုိးက်ိဳးေတြ ျဖစ္ေစမလဲဆုိတာ ျပည္သူေတြ ေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။ ၁၉၉၀ ျပည့္နွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ ခဲ့ေပမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ အတည္ျပဳမခံခဲ့ရသလုိ လက္ရွိအခ်ိန္မွာလဲ အဲဒီ့အခ်ိန္တုန္းက ေရြးေကာက္ထားခဲ့ တဲ့ အမတ္ေတြရဲ႕ အေနအထားဟာ နုိင္ငံကုိ ဦးေဆာင္ဖုိ႕ မစြမ္းသာေတာ့လို႕ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္ ေဖာ္ေဆာင္ေပးဖုိ႕ ေတာင္းဆုိတာေတြလဲ ရပ္သင့္ျပီ။ အခုအခ်ိန္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖုိ႕အတြက္ ျပည္သူေတြ ထဲက နုိင္ငံေရးစိတ္ပါဝင္စားျပီး ျပည္သူ႕ကုိယ္စားလွယ္ လုပ္နုိင္မယ္ လို႕ မိမိကုိယ္ကို ယံုၾကည္သူေတြဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကိုပါ ရယူနုိင္ဖုိ႕အတြက္ အားၾကိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ ေနၾကပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္မယ့္ပါတီေတြနဲ႕ အမတ္ေလာင္းေတြဟာ ျပည္သူကို တကယ္ ကုိယ္စားျပဳနုိင္မယ့္ သူေတြခ်ည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူအက်ိဳးကို တကယ္ထမ္းရြက္မယ့္သူေတြခ်ည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ထုိ႕အတူပဲ ျပည္သူကုိ ကုိယ္စားမျပဳနုိင္တဲ့ သူေတြခ်ည္းလဲမဟုတ္ျပန္၊ ျပည္သူအက်ိဳးကို မထမ္းရြက္နုိင္မယ့္ သူေတြခ်ည္းလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ တုိင္းျပည္အတြက္ဆုိတာမ်ိဳး ေျပာမယ့္အစား.. မိမိအေရးအတြက္ မိမိသာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးေသာ ေရြးခ်ယ္မႈကိုျပဳၾကရမွာပါ။ ဒါဟာ ျပည္သူတုိင္းရဲ႕ တာဝန္ဆုိတာထက္... လူသားတဦးအေနနဲ႕ မိမိရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ကို အေကာင္းဆံုး အသံုးခ်ျခင္း မည္ပါတယ္။ လူ႕အခြင့္အေရးဆုိျပီး ေျပာေနၾကတဲ့အထဲက အဲဒီ့လူ႕အခြင့္အေရးေတြ ကို ပိုင္ပိုင္နုိင္နုိင္ ရယူနုိင္ဖုိ႕အတြက္ ပထမဆံုးေျခလွမ္းတခုလဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႕ လက္မခံနုိင္ဖြယ္ရာ အခ်က္အလက္ေတြ အမ်ားၾကီးပါတဲ့ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေရးသားတင္ျပလိုပါတယ္။ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ေယဘူယ်အားျဖင့္ တရားမွ်တျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္းႏွင့္ ညီမွ်ျခင္းကုိ အေျခခံထားေပမဲ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑ဟာအင္မတန္မ်ားေနတာေတြ၊ အလုပ္သမား လယ္သမား စတဲ့အ ေျခခံလူတန္းစားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကို နုိင္ငံေတာ္အပိုင္းနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ျဖည့္ဆည္း ေပးမယ္ဆုိတာကို အေလးမနက္မထားတာေတြနဲ႕ အျခားျပည္သူေတြရဲ႕ အဓိက လုိအပ္ခ်က္ေတြကို လ်စ္လ်ဴရွႈ ထားတာေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လက္တေလာ ဖြဲ႕စည္းပံုကုိေတာ့ မ်ားေသာအစိတ္အပိုင္းမ်ားမွာ ျပဳျပင္ ျပင္ဆင္ရမွာေပါ့။ ဒါကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြ ပါရင္ပါသေလာက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖုိ႕ အခြင့္ အေရးေတြ ရွိေနပါတယ္။ လက္ရွိဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ဆင္ဖုိ႕အတြက္ တင္းၾကပ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ရွိေနပါတယ္။ ဒါကိုလဲ လႊတ္ေတာ္ထဲ မေရာက္ေသးဘဲ အရမ္းကာေရာ မျဖစ္နုိင္ဘူးလို႕ မလုပ္ေနဘဲ လႊတ္ေတာ္ထဲ အေရာက္မွာ တပ္မေတာ္သားေတြကို စည္းရံုးျပီး လက္တြဲလုပ္ေဆာင္နုိင္ဖုိ႕ လိုအပ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္သားေတြဆုိတာလဲ ျပည္သူေတြ ေမြးဖြားထားတဲ့ ျပည္သူ႕သားေတြမုိ႕ ျပည္သူ႕ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ကသာ စည္းရံုးျပီး လက္တြဲမယ္ဆုိ လက္ခံၾကမယ့္သူေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႕စည္းပံုကို လက္မခံလို႕ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို ဆန္႕က်င္မယ္ဆုိတာထက္ ဖြဲ႕စည္းပံုကုိ ျပင္ဆင္ဖုိ႕ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အေကာင္းဆံုးေသာ ေရြးခ်ယ္မႈေတြနဲ႕ မဲေပးသင့္ပါတယ္။ အဲဒီ့လုိမဟုတ္ဘဲ ျပည္သူ ေတြကိုပါ မဲမေပးပါနဲ႕.. ဆန္႕က်င္ဆႏၵျပၾကပါဆုိတာ ျပည္သူကုိ ေသတြင္းထဲ တြန္းပို႕သလိုပါပဲ။ ေရြးေကာက္ပြဲ မွာေတာ့ လုပ္ရပ္နွစ္ခုေပၚမွာ မူတည္ျပီး ရလာဒ္နွစ္ခု ထြက္ေပၚလာမွာပါ။ ျပည္သူေတြ တိက်ေသခ်ာစြာ မွန္မွန္ ကန္ကန္ စဥ္းစားနုိင္ျပီး မဲေပးရင္ နုိင္ငံတုိးတက္ဖို႕ ပထမဆံုးေျခလွမ္းတုိးလိုက္တာ ျဖစ္သလို၊ မမွန္မကန္ ေရြးခ်ယ္မႈျပဳလုိက္ျပီဆုိရင္လဲ ေသတြင္းနဲ႕မျခား ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကုိယ္က ယံုယံုၾကည္ၾကည္ မဲေပးျပီးခါမွ လႊတ္ေတာ္ထဲ ေရာက္တာနဲ႕ ျပည္သူေတြကို ဒုကၡျပန္ေပးလာမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ မျဖစ္ဖုိ႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ နဲ႕ပတ္သက္ရင္ အေတြ႕အၾကံဳမရွိတဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ မွန္ ကန္ေသာ ေရြးခ်ယ္မႈေတြ ျဖစ္ရေအာင္ မွန္ကန္တဲ့ သတင္းေတြနဲ႕ ျဖစ္နုိင္ေျခေတြကို ခ်ျပရမွ ျပည္သူေတြ အတြက္ အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းမီဒီယာေတြပါ။ ျပည္သူေတြကို သတင္းအမွန္ေပးဖုိ႕ ရယူထားတဲ့ ေငြေၾကးေတြနဲ႕ မိမိယံုၾကည္ရာ အမွန္တရားမလုပ္ေနဘဲ သတင္းမီဒီယာတို႕တန္ဖုိးထားေလးစားရတဲ့ မည္သည့္ဘက္မွ ဘက္မလုိက္ေရးကို လက္ကိုင္ထားရမယ့္ အခ်ိန္ ဟာ လက္ရွိအခ်ိန္ပါပဲ။

ျပည္သူေတြ ေရြးေကာက္ပြဲကို သိပ္စိတ္မဝင္စားၾကပါဘူး။ ဒါအမွန္တရားပါ။ မိမိတို႕ရဲ႕ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ရုန္းကန္ေနၾကရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရတုိအက်ိဳးရွိမယ့္ မဲဆြယ္မႈမ်ဳိးေတြေပၚမွာ ေက်နပ္မႈေတြ ျဖစ္လာပါလိမ့္ မယ္။ ဥပမာ - ငါတုိ႕ပါတီကို မဲေပးရင္ လမ္းခင္းေပးမယ္၊ တံတားေဆာက္ေပးမယ္၊ လယ္သမားေတြကိုလဲ စိုက္ပ်ိဳးဖုိ႕နဲ႕ ျပန္လည္ ေရာင္း ထုတ္နုိင္ဖုိ႕ အကူအညီေတြေပးမယ္.. အဲဒီ့လို ေရတုိအက်ိဳးျပ မဲဆြယ္မႈေတြဟာ လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္ျပီးရင္ ေရရွည္အေနနဲ႕ အက်ိဳးရွိခ်င္မွ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ေငြေၾကးတတ္နုိင္တဲ့ ပါတီေတြက ေငြေၾကးနဲ႕ စည္းရံုးျပီး ေငြေၾကးမတတ္နုိင္တဲ့ပါတီေတြကေတာ့ ေရရွည္စီမံကိန္းေတြ ခ်ျပ မဲဆြယ္ရပါတယ္။ ေရတုိအားျဖင့္ အက်ိဳးအျမတ္နည္းနည္းကို ေတြ႕ရံုမွ်ႏွင့္ ရမ္းမယံုသင့္ပါဘူး။ အဲဒီ့လုိ အက်ိဳးအျမတ္နည္းနည္း ေပးဖုိ႕ အကုန္ခံထားရတာနဲ႕တန္ေအာင္ ျပည္သူပိုင္တဲ့ တုိင္းျပည္ဘ႑ာေတြကို လက္ဝါးၾကီးအုပ္မယ္ဆုိတာ သကၤာမကင္းျဖစ္ရပါမယ္။ အလကားေနရင္း ကိုယ့္အိတ္ထဲက ပိုက္ဆံကို ကုိယ့္အတြက္ အက်ိဳးမရွိဘဲ အကုန္ခံပါ့ မလား။ ဒါေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ စိတ္မဝင္စားတဲ့ျပည္သူေတြကို စိတ္ပါဝင္စားလာေအာင္ မီဒီယာေတြက တဆင့္ လွႈံ႕ေဆာ္ေပးရပါမယ္။ ဆုိးက်ိဳးမ်ားတဲ့ လူထုဆႏၵျပပြဲထက္ မွန္မွန္ကန္ကန္သာ ေရြးခ်ယ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳး မ်ားမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ သတင္းလႊင့္ေပးရတာ ပိုျပီး သင့္ေလ်ာ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ေပးလုိက္တဲ့မဲဟာ ၅ နွစ္စာ ျပည္သူကို နွိပ္စက္ခြင့္လက္မွတ္ ျဖစ္မသြားဖုိ႕ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးပါတယ္။ မီဒီယာေတြက မလုပ္ ေပးနုိင္ဘူးဆုိရင္လဲ ျပည္သူထဲက ျပည္သူေတြျဖစ္တဲ့ ျပည္သူ႕အက်ိဳးကိုလုိလားသူတုိ႕က တာဝန္ရွိတာ မဟုတ္ေပမဲ့ တာဝန္သိစြာနဲ႕ ျပည္သူေတြမွန္ကန္စြာ မဲေပးနုိင္ဖို႕အေရး လမ္းျပကူညီေဆာင္ရြက္ေပးသင့္ ပါတယ္။

ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းအေနနဲ႕ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ေရးသင့္ေရးထိုက္ တင္ျပသင့္ တင္ျပထုိက္တာကို ေရးသား တင္ျပ လိုက္ပါတယ္။ ထုိ႕အတူပဲ... ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းကို လာေရာက္လည္ပတ္ျပီး ဒီပို႕စ္ကို ဖတ္ရႈသြားတဲ့ စာဖတ္သူေတြ အေနနဲ႕လဲ ေရြးေကာက္ပြဲကို မျဖစ္ေစဖုိ႕ဆုိတာထက္ တစ္လေတာင္ မလိုေတာ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီမွာ ျပည္သူေတြကို ဘယ္လို ကူညီေပးၾကမလဲဆုိတာ စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္သင့္ပါျပီ။ အကယ္၍ ျဖစ္နုိင္မယ္ဆုိရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းရဲ႕ ဒီပို႕စ္ေလးကို မိမိတုိ႕ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ဂ္မ်ားမွာ ျဖစ္ေစ၊ ျမန္မာနုိင္ငံသားေတြ အသံုးမ်ား တဲ့ facebook မွာျဖစ္ေစ၊ ေမးလ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ျပန္လည္ျဖန္႕ေဝေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းအေနနဲ႕လဲ ဒီေန႕ကစျပီး ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ၊ ပါတီေတြရဲ႕ မူဝါဒေတြကို အတတ္နုိင္ ဆံုး စုစည္းတင္ျပေပးပါ့မယ္။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ အေရးၾကီးဆံုးအခ်ိန္မွာ အဓိက လုိအပ္ခ်က္ကို လက္လွမ္းမွီသမွ် ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္မိတဲ့ ဆႏၵအရ ျငဴစူသူေတြ ျငဴစူမယ္ ေထာက္ခံသူေတြ ေထာက္ခံမယ္ လ်စ္လ်ဴရႈသူေတြ လ်စ္လ်ဴရႈမယ္ဆုိတာကို သိလ်က္နဲ႕ တုိင္းျပည္ကို သစၥာေစာင့္သိလိုက္ရပါတယ္။


ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းအဖြဲ႕သားမ်ား











Wednesday, September 8, 2010

နားလည္ေပးၾကပါ... (၁)

4 comments
ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းဆုိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျပီး ဒီလပိုင္း ပုိ႕စ္အတင္က်ဲခဲ့တယ္။ ေစာနန္းမြန္ လည္း မအား၊ ကုိသူရိန္လည္ မအား၊ အျခားျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းအဖြဲ႕ဝင္ေတြလည္း ကုိယ့္အလုပ္နဲ႕ကိုယ္ ရွိေနၾက ေတာ့ ေခတၱခဏ အနားယူထားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီေန႕လဲ ေစာနန္းဆုိတဲ့ ကြ်န္မ မအားလပ္ပါဘူး။ သုိ႕ေပမယ့္ ေျပာ သင့္ ေျပာထုိက္ ေရးသင့္ ေရးထိုက္တာေတြက မ်ားလာျပီေလ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာၾကီးကလည္း နီးလာ ျပီ။ ျပႆနာေတြကလည္း မ်ားေနျပီ။ ဒါကို လက္ပုိက္ၾကည့္ေနဖုိ႕ ဘယ္သင့္ေတာ့မလဲ။

ပထမဆံုး ေရြးေကာက္ပြဲ.... မဲမေပးၾကနဲ႕လို႕ ေျပာေနၾကတယ္။ သပိတ္ေမွာက္ၾကမယ္လို႕ ေျပာေနၾကတယ္။ လူထု အံုၾကြမႈေတြ ဖန္တီးမယ္လို႕ ေျပာေနၾကတယ္။ ဒါေတြကို အခု ဒီစာေလးကို ဖတ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြ... ဘယ္လုိမ်ား ထင္ျမင္သံုးသပ္ခ်င္ပါသလဲ။

ေစာနန္းတဦးတည္းရဲ႕ ရႈေထာင့္ကေန သံုးသပ္ၾကည့္ပါ့မယ္။

ဒီေရြးေကာက္ပြဲၾကီးကို လက္ရွိ အာဏာပိုင္ တပ္က လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆုိရင္ ျဖစ္ကိုျဖစ္မွာပါ။ သူတုိ႕ မလုပ္မွသာ ရပ္တန္႕နုိင္မယ့္ ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို .. ျပည္သူေတြရဲ႕ မ်က္ရည္၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေသြးနဲ႕ေတာ့ မစေတးခ်င္ၾကပါနဲ႕။ ျပည္သူလူထုကလဲ ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးကို ျပဳလုပ္ခ်င္တာ၊ ျပဳလုပ္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႕မွာ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ရွိျပီးျပီ။ ညီညြတ္မႈမရွိတဲ့ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ စကားကိုလည္း နားေယာင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ခ်က္ခ်င္း အက်ိဳးအျမတ္မရွိဘဲ တုိင္းျပည္ကို လံုးဝ ဖ်က္ျပီးမွ အေကာင္းဆံုး ျပန္တည္ေဆာက္မယ္ ဆုိတဲ့ အိပ္မက္ဟာ အိပ္မက္ပါပဲ။ ဥပမာေလး တခုေပးခ်င္တယ္။ အမိုးကယို၊ ၾကမ္းကေပါက္၊ ေဘးမလံုတဲ့ အိမ္ တအိမ္မွာ ကြ်န္မတို႕ေတြ ေနေနတယ္။ ဒီအိမ္ကို ျပဳျပင္ရေတာ့မယ္ေလ။ ဒီမွာအိမ္ကို အရင္ျဖိဳခ်ျပီး အသစ္ျပန္ ေဆာက္မလား။ ေဆာက္ျပီးရင္ေတာ့ အိမ္က ေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ ေဆာက္ေနစဥ္အတြင္းမွာ အိမ္မဲ့ယာမဲ့ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ ဒါမွမဟုတ္ ေနစရာလဲ မမဲ့ရေအာင္ ေကာင္းမြန္တဲ့အိမ္လဲ ျဖစ္ရေအာင္၊ အပိုင္းေလးေတြ ခြဲျပီး ျပဳျပင္တာမ်ိဳးပဲ လုပ္မလား။ ျပဳျပင္ရာမွာေတာ့ တတ္နုိင္သေလာက္ေလးနဲ႕ အေကာင္စားမဟုတ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို သံုးသင့္လဲ သံုးရေတာ့မွာေပါ့။ ပထမဆံုးအဆင့္က မုိးလံုေလလံုနဲ႕ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရဖို႕ မဟုတ္လား။ ဒါကို ဘယ္တဦးတေယာက္၊ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကမွ ေရြးခ်ယ္ေပးလို႕ မရပါဘူး။ ျပည္သူလူထုက ပညာမဲ့ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္သူေတြကို ဟုိလိုလုပ္လိုက္ပါ၊ ဒီလိုလုပ္လုိက္ပါ လို႕ မေက်မခ်မ္း ေျပာေန တာဟာ ျပည္သူ႕ဘက္က ရပ္တည္ေပးေနတာ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ျပည္သူကို အထင္ေသးရာပဲ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ကြ်န္မကိုယ္တုိင္ ျပည္ခုိင္ျဖိဳး အာဏာရမွာ မလုိလားပါဘူး။ ျပည္သူ႕ကို ကိုယ္စားျပဳနုိင္မယ့္ ေရြးခ်ယ္ခံ ေတြ မဟုတ္လို႕ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ျပည္သူေတြဟာ ေရြးခ်ယ္ခံအျဖစ္ စာရင္းတင္သြင္းသူကိုသာ ဆႏၵျပဳရမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ စစ္မတိုက္ခင္ ျမွားကုန္ၾကသူေတြေၾကာင့္ ျပည္သူေတြမွာ ေရြးခ်ယ္စရာ နည္းပါးတာမ်ိဳး ျဖစ္လာရပါေတာ့တယ္။
ေသးငယ္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးကုိမွ "ဒါအစစ္အမွန္မဟုတ္ဘူး" ဆုိျပီး ေျပာေနတဲ့လူေတြဟာ ဘာေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ကိုမွ မေပးနုိင္ခဲ့တဲ့ လူေတြပါ။ လူထုအံုၾကြမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို သတ္မွတ္ရင္ေတာ့ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ဘယ္ေတာ့မွ အဲဒီ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ျဖစ္တည္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္တြင္းက အေျခအေနကို ေသေသခ်ာခ်ာ မေလ့လာဘဲ အေဝးကေန ေျပာေနလို႕ မရပါဘူး။ ရွစ္ေလးလံုးရဲ႕ ရလာဒ္ဟာ ျပည္သူကို အထိနာေစခဲ့ပါျပီ။ ေသနတ္ကိုင္ျပီး လူသတ္တာ ဘယ္သူေတြလဲ သိသလို၊ ေခါင္းျဖတ္သတ္တာ ဘယ္သူေတြ၊ ဘာေၾကာင့္ သတ္ၾကတယ္ဆုိတာလဲ သိျပီးသားေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးရွိရာကို သြားေနၾကတဲ့ ျပည္သူေတြထဲက ျပည္သူေတြကိုေတာ့ နားလည္ေပးၾကပါ

ေနာက္ဒုတိယတခုအေနနဲ႕ကေတာ့ ဟုိမွာေတာ့ ဟိုလုိ ဆႏၵျပလိုက္တာ ဆုိတဲ့အေၾကာင္းေတြ။ အဲဒီ့ထဲမွာ "အာရံု ဦးမွာ ဖူးသည့္ၾကာ" ဆုိတဲ့ ဇာတ္ကားရဲ႕ သရုပ္ေဆာင္တေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဝုိင္းစုခိုင္သိန္းကို ဆႏၵကို ျပလိုက္ၾက တာ။ သတင္းေတြကို ျမင္မိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စိတ္ပ်က္ စိတ္ဆင္းရဲသြားတယ္။ ကုိယ္တုိင္က တုိင္းတပါး ကို ထြက္ေျပး၊ နုိင္ငံေရးခုိလႈံခြင့္ေတြေလွ်ာက္၊ နုိင္ငံသားခံသူေတြလဲ ရွိေသးတယ္။ ျမန္မာနုိင္ငံထဲမွာ အနုပညာ ကို ဝါသနာပါလို႕ ၾကိဳးစားေနရွာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္တေယာက္ကို ဝုိင္းျပီး ဆႏၵျပတယ္။ စစ္အစိုးရနဲ႕ ဆက္စပ္မႈ ရွိသူမွန္သမွ်ကို ရင့္သီးတဲ့စကားလံုးေပါင္းစံုသံုးျပီး ေဝဖန္ေျပာဆုိမယ္၊ ဒါဟာ နုိင္ငံေရးလား? နုိင္ငံေရးဆုိတာ နုိင္ငံ့အေရး၊ နုိင္ငံမွာ တစံုတခု အက်ိဳးရလာဒ္ေကာင္းမွာ လုပ္တဲ့ အလုပ္ပါ။ ဘာအက်ဳိးမွ မရွိဘဲ ကိုယ့္သိကၡာ ကိုယ္ခ်တာမ်ိဳးက နုိင္ငံေရးမဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာနုိင္ငံက ျပည္သူေတြကို ျပန္ေမးၾကည့္ပါ။ အဲလိုလုပ္ရပ္ကို ေထာက္ခံမလားလို႕။ ျပီးရင္ေတာ့ ျမန္မာနုိင္ငံထဲမွာ ရွိေနၾကတဲ့ အနုပညာရွင္ေတြနဲ႕ သူတို႕မိသားစု အသိုင္း အဝုိင္း အပါအဝင္ ၅၅ သန္းေက်ာ္ေသာ ျပည္သူေတြကို နားလည္ေပးၾကပါ

တကယ္ေတာ့ ဒါေတြကို မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းဆုိျပီး အမည္တြင္တဲ့ ဒီဆုိဒ္ေလးမွာ မျငိမ္းမခ်မ္း ဖရုႆဝါစာေတြ ေျပာလာၾကမွာကို ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းအဖြဲ႕သားေတြ ေျပာသလို ကြ်န္မ ေစာနန္းလဲ ေၾကာက္ပါ တယ္။ အျခားဆုိဒ္ေတြမွာလဲ ကိုယ္နဲ႕အျမင္ကြဲလြဲရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆုိးရြားတဲ့ ဖရုႆဝါစာေတြ ေတြ႕ရတဲ့ အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ရြံရွာမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတုိ႕ဆုိဒ္ရဲ႕ ေထာင့္တေနရာက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ပံုေတာ္ကိုေတာ့ ရိုေသမယ္လို႕ သေဘာထားတဲ့အတြက္ ကြ်န္မ ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ အျမင္မ်ားကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ျပီး ကုိယ့္အမွားကိုယ္သိ ကုိယ္မွန္ေအာင္ ျပဳျပင္နုိင္ၾကပါေစ။ စစ္အစိုးရနဲ႕ ထပ္တူက် တဲ့ အတုိက္အခံအာဏာရွင္ဆန္ဆန္ေတြေၾကာင့္ တုိင္းျပည္သိကၡာ က်ဆင္းေနတာကို သတိျပဳမိနုိင္ၾကပါေစ။ ဒီလိုေရးသားတဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ စိတ္ေစတနာကိုလဲ နားလည္ေပးၾကပါ



ေစာနန္း

Thursday, August 5, 2010

နည္းနည္းေလးေတာ့ ေတြးသင့္ျပီ

0 comments
အျငိဳးအေတးနဲ႕ နားမလည္မႈေတြၾကား
အာဃာတနဲ႕ သံသယေတြၾကား
ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေတြမဲ့ျပီး
ကိုယ္မွန္တယ္ထင္ရာ စြဲကိုင္လို႕.....။

အရာမထင္တဲ့ ဆက္ဆံမႈေတြၾကား
ဟန္ေဆာင္လိမ္လည္ လွည့္ျဖားမႈေတြၾကား
ေမတၱာဆုိတာ ဘာမွန္းမသိ
လူသတ္လက္နက္ေတြနဲ႕ပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕လို႕.....။

ဒီလိုဒီလုိနဲ႕ ကံေခလွတဲ့ ဘဝေတြ
အျပစ္မရွိ လည္စင္းေပးေနရတဲ့ ဘဝေတြ
ရည္ရြယ္ရာ ဘာမရွိ တုန္လႈပ္ေနတဲ့ ဘဝေတြ
ဒီဘဝေလးေတြအတြက္ စာနာသင့္ျပီ...။

ဒီလုိဒီလိုနဲ႕ မထူးျခားလာတဲ့ စတင္မႈေတြ
တုိးပြားလာတဲ့ မွားယြင္းမႈေတြ
မျငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ားနဲ႕ ေဒသေတြ
ဒါေတြ အားလံုးအတြက္ ေျဖရွင္းခ်က္ တခုေတာ့ ရွိသင့္ျပီ....။

ညီအကိုခ်င္း ရန္ပြဲေတြ စဲသင့္ျပီ..။
မိသားစုေတြရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပးသင့္ျပီ...။
ကုိယ္ထင္ရာ အမွန္တရား
ဒါေတြကိုလည္း ရပ္သင့္ျပီ........ ။


ေစာနန္း

Wednesday, August 4, 2010

က်ံဳး ႏွင့္ ၿမိဳ႕ရိုး အစိတ္အပိုင္းမ်ား က်န္ရွိေနေသးသည့္ ေရွးၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းမ်ား - အပိုင္း( ၂ )

0 comments

















ယခင္ အပိုင္း( ၁ )တြင္ ၿမိဳ႕ေဟာင္း (၄) ခုအေၾကာင္း သိရွိ နားလည္သေလာက္ တင္ျပခဲ႔ပါသည္။ ယခု အပိုင္း( ၂ )တြင္ ၿမိဳ႕ကြက္ အဝိုင္းပံုသဏၭာန္ တည္ရွိခဲ႔ေသာ ၿမိဳ႕ေဟာင္း (၄) ခု အေၾကာင္းကုိ ဆက္လက္ တင္ျပခ်င္ပါသည္။ ဤၿမိဳ႕ေဟာင္း (၄)ခု၏ ၿမိဳ႕ကြက္ အေနအထားမ်ားကို အပိုင္း( ၁ )တြင္ ပါရွိခဲ႔ေသာ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ လည္း ႏႈိင္းယွဥ္ေလ႔လာႏိုင္ပါသည္။

(၅)မိုင္းေမာ ၿမိဳ႕ေဟာင္း
မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းမွာ ေတြ႕ရွိထားေသာ ၿမိဳ႕ေဟာင္းမ်ားထဲတြင္ သက္တမ္း အရင့္ဆံုးျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု လက္ရွိယူဆ ထားၾကကာ ဘီစီ ၂ ရာစု မွ ေအဒီ ၄ ရာစု အတြင္း ထြန္းကားခဲ႔ေသာ ပ်ဴၿမိဳ႕ေတာ္ ေဟာင္း ျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ေက်ာက္ဆည္နယ္ လယ္တြင္း ကိုးခရိုင္ ေဒသတြင္ တည္ရွိေသာ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းအား " ျမန္မာအစ ေက်ာက္ဆည္က" ဟုလက္ခံသူမ်ားကလည္း ျမန္မာတို႔ တည္ခဲ႔ေသာ ပထမဆံုးၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ားလည္း ၿပီးျပည့္စံုျခင္း မရွိေသးသည့္ အတြက္၊ ျမန္မာရာဇဝင္မ်ားတြင္လည္း မပါရွိဘဲ ေမ႔ေလ်ာ႔ထားျခင္း ခံရေသာ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းနဲ႔ ပက္သက္လွ်င္ကား ပေဟဠိမ်ား အမ်ားအျပား ရွိေနေပဦးမည္။ မိုင္းေမာဟူေသာ အမည္ပင္လွ်င္ ပထမဆံုး ေတြ႕ရွိခဲ႔ေသာ ဦးေအာင္ျမင့္(သစ္ေတာ)က ၿမိဳ႕ေဟာင္း အလယ္ဗဟုိေလာက္တြင္ ယခုတည္ရွိေသာ မိုင္းေမာရြာကို အစြဲျပဳ၍ ေပးခဲ႔ျခင္း ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ သုေတသီမ်ားကလည္း ၁၃ ရာစု မွ ၁၇ ရာစုအထိ ထြန္းကားခဲ႔ေသာ ပင္လယ္ၿမိဳ႕ေဟာင္း အနီးတြင္ တည္ရွိသည့္အတြက္ ပထမပင္လယ္ၿမိဳ႕ေဟာင္းဟူ၍ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းအား မွတ္သားၾကပါသည္။ ျမန္မာရာဇဝင္မ်ားတြင္ မလာရွိေသာ္လည္း တရုတ္မွတ္တမ္း တစ္ခုတြင္ကား မိခ်ဲင္=စပါးၿမိဳ႕ ဟုေခၚေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မုိင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ေက်ာက္ဆည္ခရိုင္၊ ျမစ္သားၿမိဳ႕နယ္၊ ကူမဲၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ၅ မုိင္ခန္႔ အကြာတြင္ တည္ရွိပါသည္။ ယခု ေရွးေဟာင္းသုေတသန တူးေဖၚေရးေနရာ တစ္ခုျဖစ္ေသာ ပင္လယ္ၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ အေနာက္ေတာင္ဘက္ ယြန္းယြန္း ၃မိုင္ခန္႔ အကြာ စမံုျမစ္ကမ္းေပၚတြင္ တည္ရွိသည္။ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းတစ္ခုလံုးမွာ စိုက္ပ်ိဳးေျမ လယ္ကြင္းမ်ားအတြင္း လံုးလံုးက်ေရာက္ေနၿပီး ၿမိဳ႕ရိုးအရာႏွင့္ ၿမိဳ႕ကြက္ အေနအထားကို ေကာင္းကင္ဓါတ္ပံုမွေန၍ မွန္းဆႏိုင္သည္။ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ အဝိုင္းျဖစ္ၿပီး သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းနဲ႔ ဆင္တူသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္ အဝိုင္းရွိေသာ ၿမိဳ႕ေဟာင္း(၅)ခုျဖစ္သည့္ သေရေခတၱရာ၊ မုိင္းေမာ၊ ေဝသာလီ၊ ဝတီး၊ သာဂရ(ထားဝယ္) ၿမိဳ႕ေဟာင္းတို႔အား ႏႈိင္းယွဥ္ေလ႔လာရာတြင္ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းၿပီးလွ်င္ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ဒုတိယအႀကီးဆံုး ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။ ထို႔အျပင္ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္း တည္ရွိရာ ေဒသျဖစ္သည့္ လယ္တြင္း (၉)ခရိုင္ေဒသမွ အဆိုပါ လယ္တြင္းၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္ေသာ ပန္းေလာင္ျမစ္ဝွမ္းမွ (၁)ေစာလွ၊ (၂)ပင္လယ္၊ (၃)ျမစ္သား၊ (၄)ပ်ဥ္းမနား (ယေန႔တည္ရွိေသာ ေနျပည္တိုင္ခရိုင္ ပ်ဥ္းမနားၿမိဳ႕မဟုတ္)၊ ေဇာ္ဂ်ီျမစ္ဝွမ္းမွ (၅)ေျမာင္လွ၊ (၆)ျမင္းခံုတိုင္၊ (၇)ျမင္စိုင္း၊ (၈)ပနံ၊ (၉)မကၡရာၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ ၾကည့္ရာတြင္လည္း ယင္းလယ္တြင္း ခရိုင္ၿမိဳ႕ (၉)ၿမိဳ႕လံုးထက္ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ သိသိသာသာ ပိုမိုႀကီးမား ေနသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔လိမ္႔မည္ ဆိုသည္ကား လံုးဝ သံသယျဖစ္စရာ မရွိေပ။

မိုင္းေမာၿမိဳ႕ရိုးမွာ သေရေခတၱရာကဲ႔သို႔ အဝန္းပံုသဏၭာန္ျဖစ္ၿပီး သေရေခတၱရာထက္ပင္ စက္ဝုိင္းပံုပိုက်သည္။ ၿမိဳ႕ရိုးအဝန္းမွာ စုစုေပါင္း ၆ မိုင္ခန္႔ ရွည္လ်ားပါသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္ အခ်င္းသည္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ၁.၉ မိုင္ခန္႔ရွိသည္။ အေရွ႕ - အေနာက္ အခ်င္းသည္ ေတာင္ - ေျမာက္ အခ်င္းထက္ အနည္းငယ္ ပိုမို ရွည္လ်ားသည္။ သေရေခတၱရာကဲ႔သုိ႔ပင္ ၿမိဳ႕ရိုးအတြင္း တစိတ္တပိုင္းသာ လူေနထိုင္ရန္ျဖစ္ၿပီး က်န္တစိတ္တပိုင္းမွာ စိုက္ပ်ိဳးရန္ေျမ ျဖစ္မည္ဟု ယူဆရသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္၏ အလယ္ဗဟုိတြင္ နန္းေတာ္ရာေဟာင္းဟု ယူဆရေသာ ေထာင္႔မွန္စတုဂံပံု အုတ္ရိုးတစ္ခု တည္ရွိျခင္း သည္လည္း သေရေခတၱရာႏွင့္ဆင္တူပါသည္။ မတူညီသည္မွာ မိုင္းေမာ၏ နန္းေတာ္ရာေဟာင္းအုတ္ရိုး အတြင္းဝယ္ ေနာက္ထပ္ အဝိုင္းပံု အုတ္ရိုးတစ္ခုအား ထပ္မံေတြ႕ရွိ ရျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ အတြင္းဆံုး အဝိုင္းပံု အုတ္ရိုး၏ ပတ္လည္အဝန္း ပင္လ်င္ ၁.၄ မိုင္ခန္႔ ရွိပါသည္။ ေရွးေဟာင္းသုေတသန အမ်ိဳးသားျပတိုက္ႏွင့္ စာၾကည့္တုိုက္ဦးစီးဌာနက မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းအား ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ထပ္မံတူးေဖၚခဲ႔ေၾကာင္း သိရၿပီး မိုင္းေမာႏွင့္ ပက္သက္၍ ပိုမို ျပည့္စံုေသာ သုေတသန စာတမ္းမ်ား ထြက္ေပၚလာဖြယ္ ရွိေပသည္။

(၆)ေဝသာလီၿမိဳ႕ေဟာင္း
ေဝသာလီၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ရခုိင္ျပည္၏ ေနာက္ဆံုး မင္းေနျပည္ေတာ္ ျဖစ္ေသာ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ၅ မိုင္ခန္႔ အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။ ရခိုင္ရာဇဝင္အရ ေအဒီ ၃၂၇ မွ ေအဒီ ၈၁၈ အထိ၊ (၄ ရာစု မွ ၉ ရာစု) အတြင္း ထြန္းကားခဲ႔ေသာ ရခိုင္ျပည္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္သည္။ ကစၧပနဒီျမစ္ဝွမ္းတြင္ တည္ရွိၿပီး ေက်ာက္ေလွကားၿမိဳ႕(သို႔မဟုတ္) ဒုတိယေဝသာလီၿမိဳ႕ဟူ၍လည္း မွတ္သားရဖူးသည္ (ရခိုင္ရာဇဝင္ အရ ပထမေဝသာလီၿမိဳ႕ကို ဓညဝတီ ေခတ္သံုးေခတ္ မတိုင္မီက တည္ခဲ႔ပါသည္)။ သေရေခတၱရာႏွင့္ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းမ်ားကဲ႔သို႔ပင္ ၿမိဳ႕ရိုးအတြင္း တစိတ္တပိုင္းသည္ ေနထိုင္ရန္ျဖစ္ၿပီး၊ တစိတ္တပိုင္းမွာ စိုက္ပ်ိဳးရန္ျဖစ္ဟန္ တူသည္။ ပင္လယ္ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ျဖစ္ခဲ႔ၿပီး ၿမိဳ႕၏ အေနာက္ဘက္ရွိ ကစၧပနဒီ ျမစ္ကမ္းေပၚမွ ေက်ာက္ေလွကား သေဘၤာဆိပ္မွာ အလြန္စည္ကားခဲ႔ေၾကာင္း ရာဇဝင္မ်ား၌ ဆိုသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ အဝိုင္းျဖစ္ၿပီး စက္ဝိုင္းပံုထက္စာလွ်င္ ဘဲဥပံုခပ္က်က် ျဖစ္သည္။ ေတာင္ေျမာက္ ရွည္လ်ားၿပီး အေရွ႕အေနာက္ က်ဥ္းသည္။ ၿမိဳ႕ရိုးအဝန္း စုစုေပါင္း ၅.၅ မိုင္ခန္႔ ရွည္လ်ားသည္။ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းတြင္ သဘာဝ အတားအဆီး ျဖစ္ေသာ ေတာင္စြယ္ေတာင္ကုန္းမ်ားကုိ အေရွ႕ဘက္ၿမိဳ႕ရိုး၏ တစိတ္တေဒသ အျဖစ္ အသံုးျပဳထားေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္၏ အေရွ႕- အေနာက္ အခ်င္းသည္ ၁.၃၅ မိုင္ခန္႔ရွိၿပီး၊ ေတာင္ - ေျမာက္ အခ်င္း ၁.၉၅ မုိင္ခန္႔ ရွိသည္။ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ ၿမိဳ႕ကြက္ အရြယ္အစား တူညီလု နီးပါး ရွိၿပီး အျခား ၿမိဳ႕ဝိုင္းမ်ား ျဖစ္ေသာ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ သာဂရ ၿမိဳ႕ေဟာင္း တို႔ထက္ ႀကီးမားသည္။ ယခုအခါ ၿမိဳ႕ရိုးအတြင္း အလယ္ဗဟုိေလာက္တြင္ ေဝသာလီရြာ တည္ရွိပါသည္။ ၁၉၈၀ မွ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္အတြင္း ေဝသာလီၿမိဳ႕ေဟာင္း တူးေဖၚမႈ လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။

(၇)ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္း
ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ မႏၲေလးတိုင္း၊ ျမင္းျခံခရိုင္၊ ႏြားထိုးႀကီးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ၅ မိုင္ခန္႔ အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။ ပ်ဴေခတ္၏ သေကၤတ အမွတ္အသားျဖစ္ေသာ လက္စင္းရာပါ အုတ္ခ်ပ္မ်ားေတြ႕ ရွိရၿပီး ေရွးက်ေသာ ပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္း တစ္ခုဟုယူဆၾကသည္။ တူးေဖၚေတြ႕ရွိရေသာ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ားအရ ဗိႆႏိုးၿမိဳ႕ေဟာင္းတည္ေထာင္သည့္ ႏွစ္ထက္ ေနာက္မက်ႏုိင္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းသိရွိရသည္။ ဝတီးၿမိဳ႕ႏွင့္ ပက္သက္၍လည္း ရာဇဝင္မ်ားတြင္ မေတြ႕ရေပ။ ဆလင္ဒါပံုေျမခြက္ငယ္မ်ား အေျမာက္အျမားေတြ႕ရွိမႈအရ ၀တီးၿမိဳ႕ေဟာင္း တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ကာလမွာ ေၾကးေခတ္ ကုန္ဆံုးၿပီးေနာက္ ပ်ဴေခတ္ေစာေစာပိုင္း ကာလခန္႔ကတည္းကတည္ရွိခဲ့သည့္ အေထာက္အထားမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ အဝိုင္းပံုသဏၭာန္ျဖစ္ၿပီး စက္ပိုင္းပံုမက၊ ဘဲဥပံုမက်ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ရိုးအဝန္း စုစုေပါင္း ၃ မိုင္ခန္႔ ရွည္လ်ားသည္။ အေရွ႕ - အေနာက္ အခ်င္းမွာ ဝ.၉၅ မိုင္ခန္႔ရွိၿပီး၊ ေတာင္ - ေျမာက္အခ်င္းမွာ ၀.၉၇ မိုင္ခန္႔ ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ လံုးဝ လံုးဝန္း ေနျခင္း မဟုတ္ဘဲ ၿမိဳ႕ရိုးမွာ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ တြင္ အနည္းငယ္ ေဖါင္းထြက္ သြားသည္။ သေရေခတၱရာႏွင့္ မိုင္းေမာၿမိဳ႕ေဟာင္းမ်ားကဲ႔သို႔ နန္းေတာ္ရာကုန္း မေတြ႕ရွိရေသာ္လည္း ၿမိဳ႕ကြက္၏ အလယ္ဗဟုိေလာက္တြင္ အေဆာက္အအံုႀကီး တစ္ခု၏ ေအာက္ေျခခံုကုိ တူးေဖၚေတြ႕ရွိသည္။ အေဆာက္အအံုႀကီး၏ အေပၚပိုင္းမွာ သစ္သားအေဆာက္အအံုျဖစ္ၿပီး တံခါး၀င္ေပါက္ ေနရာမ်ားတြင္လည္း သစ္သား တံခါးရြက္ႏွင့္ သစ္သားတံခါးတုိင္မ်ား အသံုးျပဳဖြယ္ရွိေၾကာင္း မွန္းဆရသည္ဟု ဆိုသည္။ ဝတီးၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ၂၀၀၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွ ေအာက္တိုဘာလ အတြင္း ေနာက္ဆံုးတူးေဖၚမႈ ျပဳလုပ္ခဲ႔ေၾကာင္း သိရသည္။

(၈)သာဂရ(ထားဝယ္)ၿမိဳ႕ေဟာင္း
သာဂရၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ တနသၤာရီတိုင္း ထားဝယ္ၿမိဳ႕ ၏ ေျမာက္ဘက္ ၈ မိုင္ခန္႔ အကြာ၊ ထားဝယ္ျမစ္၏ အေနာက္ဘက္ကမ္းေပၚ၌ တည္ရွိသည္။ ေအဒီ ၇၅၁ မွ ၇၆၁ အတြင္းတည္သည္ဟု အေထာက္အထားရွိရာ ေအဒီ ၈၄၉တြင္ တည္ေသာ စတုတၳပုဂံထက္ပင္ ႏွစ္ ၁၀၀ နီးပါး ေစာေပသည္။ ေအဒီ(၅၀၀)မွ ေအဒီ(၈၃၂)အထိ တည္ရွိခဲ့ေသာ ဒုတိယ ပ်ဴႏိုင္ငံေတာ္“သေရေခတၱရာ”ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ျဖစ္ေနသည္ ဟုသမိုင္းသုေတသီ ဗိုလ္မွဴးဗရွင္က အေနာ္ရထာအရင္က ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ စာ-၈၁ တြင္ဆိုခဲ႔သည္။ ၿမိဳ႕ရိုးပံုသဏၭာန္မွာ ဘဲဥပုံလည္းမက စက္၀ိုင္းပုံလည္းမက်ေသာ အ၀န္းအ၀ိုင္း ပုံသဏၭာန္ရွိၿပီး ၿမိဳ႕ရိုးအဝန္း စုစုေပါင္း ၂.၃၄ မိုင္ခန္႔ ရွည္လ်ားသည္။ အေရွ႕ဘက္ႏွင့္ ေတာင္ဘက္တြင္ က်ံဳး အစိတ္အပိုင္း အခ်ိဳ႕က်န္ရွိေနေသးၿပီး အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ေပ ၁၀၀ ခန္႔အထိ က်ယ္ဝန္းသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္ အဝိုင္းပံုသဏၭာန္ရွိေသာ ၿမိဳ႕ေဟာင္း (၅)ၿမိဳ႕တြင္ သာဂရၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ အေသးငယ္ဆံုး ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ၿမိဳ႕ရိုးတြင္းတြင္ ၿမိဳ႕ေဟာင္းေက်းရြာ တည္ရွိၿပီး ရြာ၏ ေျမာက္ဘက္ထိပ္ ၿမိဳ႕ရိုးအတြင္းရွိ ရွင္ဇလြန္ ေစတီေတာ္မွာ ထင္ရွားသည္။

ဆက္လက္ ေဖၚျပပါမည္

Wednesday, July 28, 2010

က်ံဳး ႏွင့္ ၿမိဳ႕ရိုး အစိတ္အပိုင္းမ်ား က်န္ရွိေနေသးသည့္ ေရွးၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းမ်ား - အပိုင္း(၁)

2 comments


(၁) ဗိႆႏိုးၿမိဳ႕ေဟာင္း
ဗိႆႏိုးသည္ တူးေဖၚေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား အရ ေအဒီ ၁ ရာစုမွ ၉ ရာစုအတြင္း ထြန္းကား ႀကီးက်ယ္ခဲ႔ေသာ ေရွးပ်ဴၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း ျဖစ္သည္။ ဗိႆႏိုးၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ မေကြးခရိုင္ ေတာင္တြင္းႀကီးျမိဳ႕၏ အေနာက္ဘက္ ၁၁ မိုင္ခန္႔အကြာ၌ တည္ရွိသည္။ အုတ္ၿမိဳ႕ရိုး အစိတ္အပိုင္း အခ်ိဳ႕က်န္ရွိၿပီး ၿမိဳ႕ကြက္ကို မွန္းဆႏိုင္သည္။ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ ေထာင္႔မွန္ စတုဂံ မက်တက် ပံုစံရွိၿပီး အေရွ႕ဘက္ၿမိဳ႕ရိုးသည္ ၂.၀၉ မိုင္၊ ေျမာက္ဘက္ၿမိဳ႕ရိုးသည္ ၁.၆၁ မိုင္၊ ေတာင္ဘက္ၿမိဳ႕ရိုးသည္ ၁.၂၂ မိုင္ရွည္လ်ားသည္။ အေနာက္ဘက္တြင္ ၿမိဳ႕ရိုးမေတြ႕ရဘဲ ယခုအခါ ေတြ႕ရေသာ အင္းႀကီးႏွင့္ ႀကိဳးၾကာကန္တို႔သည္ ေရွးယခင္က ဆက္စပ္ေန၍ အေနာက္ဖက္တြင္ ေရက်ဳံးသဖြယ္ တည္ရွိခဲ႔မည္ဟု ယူဆရသည္။ မေကြး - ေတာင္တြင္းႀကီးကားလမ္းသည္ ေတာင္ဘက္ၿမိဳ႕ရိုးမွ ေဖါက္၍ ၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ျဖတ္သန္းသြားၿပီး အေရွ႕ဘက္ၿမိဳ႕ရိုးကို ေဖါက္ထြက္သြားသည္။

(၂) သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္း
သေရေခတၱရာသည္လည္း ေအဒီ ၁ ရာစုမွ ၉ ရာစု အတြင္းတြင္ ထြန္းကားခဲ႔ေသာ ပ်ဴၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္ေၾကာင္း တူးေဖၚေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားႏွင့္ တရုတ္တို႔၏ ေခတ္ၿပိဳင္ မွတ္တမ္းမ်ား အရ ယူဆရသည္။ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ပဲခူးတုိင္း ျပည္ၿမိဳ႕ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ၅ မိုင္ခန္႔အကြာ၌ တည္ရွိေသာ ေရွးၿမိဳ႕ေဟာင္းျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ရိုး အစိတ္အပိုင္း အေတာ္မ်ားမ်ား က်န္ရွိၿပီး၊ က်ံဳးအစိတ္အပိုင္း အခ်ိဳ႕ က်န္ရွိသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ အဝိုင္းျဖစ္ၿပီး ၿမိဳ႕ရိုးမွာ စက္ဝုိင္းပံု မက်တက် ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ရိုး အဝန္း စုစုေပါင္း ၈.၆ မိုင္ခန္႔ ရွည္လ်ားသည္။ ေျမာက္ဘက္ျခမ္းၿမိဳ႕ရိုး၏ ၁.၅၄ မိုင္ခန္႔ကုိ ျပည္-ေပါက္ေခါင္း ကားလမ္းအျဖစ္ အသုံးျပဳလ်က္ရွိသည္။ အေရွ႕ဘက္ျခမ္းၿမိဳ႕ရိုး၏ ၂.၂ မိုင္ခန္႔မွာ ယခုအခါ စိုက္ပ်ိဳးေျမ လယ္ကြက္မ်ားအတြင္း ေရာက္ရွိေန၍ အခိ်ဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ အုတ္ကုန္းမို႔မို႔ေလးမ်ား အျဖစ္သာ က်န္ရွိၿပီး ၿမိဳ႕ရိုးအရာကို မွန္းဆႏိုင္ရံုသာ ရွိေတာ႔သည္။ ၿမိဳ႕ရိုး၏ အေနာက္ဘက္ႏွင့္ ေတာင္ဘက္ အစိတ္အပိုင္းမ်ားသည္ အေတာ္မ်ားမ်ား က်န္ရွိေနေသးၿပီး အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ၁၇ ေပ၊ ၁၈ ေပခန္႔ အထိ မားမားမတ္မတ္ ရွိေနေသးသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္၏ အလယ္ဗဟုိ ေနရာေလာက္တြင္ အလ်ား ၁၇၀၀ ေပ၊ အနံ ၁၁၅၀ ေပခန္႔ က်ယ္ဝန္းေသာ ေထာင္႔မွန္စတုဂံပံု နန္းေတာ္ရာေဟာင္း ေနရာေတြ႕ရွိရသည္။ က်န္ရွိေသာ က်ံဳးအစိတ္အပိုင္းမ်ား သည္ ၃၅ ေပမွ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ေပ ၈၀ ခန္႔အထိ က်ယ္ဝန္းသည္။ ရန္ကုန္ - ျပည္ ရထားလမ္းသည္ ၿမိဳ႕ရိုး၏ အေရွ႕ေတာင္ဖက္မွ ေဖါက္ထြင္း၍ ၿမိဳ႕ကို အလယ္မွ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ျဖတ္သန္းသြားၿပီး ၿမိဳ႕ရိုး၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္မွ ေဖါက္ထြက္သြားသည္။ ၁၈၇၇တြင္ ရန္ကုန္ - ျပည္ ရထားလမ္း ေဖါက္စဥ္က ၿမိဳ႕ရိုးရွိ အုတ္မ်ားကို သံလမ္းေဖါက္လုပ္ရာတြင္ အဂၤလိပ္တို႔က အသုံးျပဳခဲ့ေစသည္ဟု ဆိုသည္။

(၃) ျမင္စိုင္းၿမိဳ႕ေဟာင္း
ျမင္စိုင္းၿမိဳ႕သည္ ေအဒီ ၁၃ ရာစုက မြန္ဂိုတို႔ ဝင္ေရာက္ဖ်က္စီး၍ ပုဂံႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးပ်က္စီးခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံကို ျပန္လည္ စုစည္းခဲ႔ေသာ ရွမ္းညီေနာင္ သံုးဦး၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အခ်က္အျခာ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ ကာခ်င္းမ်ားႏွင့္ တရုတ္မွတ္တမ္းမ်ားအရ အလြန္ခိုင္ခံေသာ က်ံဳးႏွင့္ ၿမိဳ႕ရိုးတို႔ ရွိခဲ႔ဟန္ တူသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခါတြင္ က်ံဳးအစိတ္အပိုင္း အခ်ိဳ႕သာ က်န္ရွိသည္။ ျမင္စိုင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ဘက္ ၆ မိုင္ခန္႔ အကြာတြင္ ေဝဘူေတာင္ေျခ၌ တည္ရွိသည္။ ျမိဳ႕ကြက္မွာ ေထာင္႔မွန္ စတုဂံပံုျဖစ္ၿပီး အျခားၿမိဳ႕ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ပါက အေတာ္အတန္ ေသးငယ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ က်ံဳး၏ အလ်ားမွာ ေျမာက္ဘက္တြင္ ၀.၅၈ မိုင္၊ ေတာင္ဘက္တြင္ ၀.၆၅ မိုင္၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ ၀.၃၈ မိုင္၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ၀.၃၉ မိုင္ခန္႔ရွိသည္။ ျမင္စိုင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ယခုအခါ ဗိႆႏိုးၿမိဳ႕ေဟာင္း၊ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းတို႔ ကဲ႔သုိ ေရွးေဟာင္းသုေတသနနယ္ေျမအျဖစ္ သတ္မွတ္ထိန္းသိမ္းထားျခင္းခံရေသာ နယ္ေျမ မဟုတ္ဘဲ စက္မႈဇုန္ ဧရိယာအတြင္းတြင္ က်ေရာက္လ်က္ရွိသည္။ က်ံဳးႏွင့္ ေစတီ ပုထိုးအနည္းငယ္ က်န္ရွိၿပီး အမွတ္(၁) စက္မႈဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ ကုမၸဏီအခ်ိဳ႕က ေစတီမ်ားကို ျပဳျပင္လ်က္ရွိသည္။ ယေန႔အခါတြင္ ျမင္စိုင္းၿမိဳ႕ေဟာင္း ဧရိယာအနီးတဝိုက္တြင္ ျမင္စိုင္းဟူေသာ အမည္ႏွင္႔ ၿမိဳ႕ေသာ္လည္ေကာင္း၊ ရြာေသာ္လည္ေကာင္း မက်န္ရွိေတာ႔ဘဲ ပို၍ ဝမ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းသည္မွာ ေဒသခံမ်ားသည္ ျမင္စိုင္းကို မသိရွိဟုဆိုသည္။ ၁၃ ရာစုက ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း ေဒသမ်ား၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ခဲ႔ၿပီး ျမိဳ႕ငယ္ေလး တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္ေသာ္လည္း မြန္ဂိုတပ္မေတာ္ႀကီးကို တြန္းလွန္ႏိုင္ခဲ႔ေသာ၊ တာဝတိ ံသာ နတ္ရြာေလာ ဟုတင္စားခဲ႔ရေသာ ျမင္စိုင္းေရႊျပည္ ကို ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ နယ္ေျမတစ္ခု အျဖစ္ သတ္မွတ္ထိန္းသိမ္းသင္႔ ပါသည္။


(၄) အင္းဝၿမိဳ႕ေဟာင္း
အင္းဝၿမိဳ႕သည္ ၁၄ ရာစုတြင္ စတင္တည္ထားခဲ႔ၿပီး ျမန္မာ႔ သမိုင္းတြင္ အလြန္ထင္ရွားခဲ႔ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ မင္းဆက္ေပါင္း ၃ ဆက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ အျဖစ္နန္းစိုက္ခဲ႔သည္။ ေအဒီ ၁၃၆၅ မွ ၁၅၅၄ အထိ ပထမ အင္းဝ မင္းဆက္သည္ အင္းဝကို ဗဟုိ၍ အထက္ၿမန္မာႏိုင္ငံကိုလည္းေကာင္း၊ ေအဒီ ၁၆၀၀ မွ ၁၇၅၂ အထိ ေညာင္ရမ္းမင္းဆက္ ေခၚ ဒုတိယအင္းဝ မင္းဆက္သည္ အင္းဝကို ဗဟုိျပဳ၍ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုး (၁၇၂၅ အထိ ဇင္းမယ္ နယ္လည္း ပါဝင္သည္) ကိုလည္ေကာင္း အုပ္စိုးခဲ႔သည္။ ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္တြင္ အင္းဝကို မင္းေနျပည္ေတာ္ အျဖစ္ ႏွစ္ၾကိမ္ သတ္မွတ္၍ စိုးစံခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ ဆင္ျဖဴရွင္ မင္းသည္ ေအဒီ ၁၇၆၅တြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို စစ္ကိုင္းမွ အင္းဝသို႔ေျပာင္းေရႊ႕နန္းစိုက္ခဲ႔သည္။ ဘိုးေတာ္ဘုရားသည္ ေအဒီ ၁၇၈၃ တြင္ ဟူရားေဗဒင္ပညာ႐ွင္တို႔၏ အၾကံေပးခ်က္အရ အင္းဝၿမိဳ႕ကို ေရလႊမ္းဖ်က္စီးပစ္ လုိက္ၿပီးေနာက္ အမရပူရၿမိဳ႕ေတာ္သစ္တည္ေဆာက္ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခဲ႔သည္။ ဘႀကီးေတာ္မင္းသည္ ေအဒီ ၁၈၂၃ တြင္ ရတနာပူရ အင္းဝၿမိဳ႕နန္းကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္၍ ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ ျပန္လည္ စိုးစံခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ သာယာဝတီမင္း လက္ထက္ ၁၈၄၁ ခုႏွစ္တြင္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ အမရပူရသို႔ ျပန္လည္ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ႔သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ အင္းဝၿမိဳ႕သည္ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း ျဖစ္သြားၿပီး ယေန႔အခ်ိန္တြင္မူ ေက်ာက္ဆည္ခရိုင္အတြင္းတြင္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလး တစ္ၿမိဳ႕အျဖစ္ ရြာငယ္ (၁၁) ရြာျခံရံ၍ တည္ရွိသည္။ ဘုရားပုထိုး၊ ေစတီအေျမာက္အမ်ားက်န္ရွိၿပီး ၿမိဳ႕ရုိးအစိတ္အပိုင္းအခ်ိဳ႕ႏွင့္ က်ံဳးအစိတ္အပိုင္းမ်ားလည္း က်န္ရွိသည္။ ၿမိဳ႕ကြက္မွာ ေထာင္႔မွန္စတုဂံပံုရွိၿပီး ၿမိဳ႕ရိုးအလ်ားမွာ ေျမာက္ဘက္တြင္ ၀.၈၆ မိုင္၊ ေတာင္ဘက္တြင္ ဝ.၈၄ မိုင္၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ၀.၅၀ မိုင္၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ ၀.၄၇ မိုင္ခန္႔ ရွိသည္။ က်ံဳးသည္ ေပ ၁၀၀ ခန္႔မွ အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ေပ ၂၅၀ ခန္႔ထိ က်ယ္ဝန္းသည္။ ယေန႔အခါတြင္မူ အင္းဝၿမိဳ႕သည္ ကမၻာလွည့္ခရီးသြားမ်ားႏွင့္ ျပည္တြင္း ဘုရားဖူးမ်ား၏ လာေရာက္ ေလ႔လာလည္ပတ္ရာ ေနရာ တစ္ခုျဖစ္သည္။